پایگاه خبری سرمایه فردا

در قلب تهران، در 19 اردیبهشت سال ۱۳۵۶، دختری با چشمانی پر از شور  و کنجکاوی به دنیا آمد. او عسل بدیعی بود، کسی که قرار بود مسیر سینما و تلویزیون ایران را برای همیشه  دگرگون کند. کودکی او با بازی‌های صادقانه جلوی آینه و خلق نقش‌های کوچک اما معصومانه پر شد؛ پیش‌درآمدی  بر هنری که بعدها مخاطبان را شیفته خود کرد. خانواده او در ابتدا با ورود به دنیای بازیگری مخالف بودند، اما وقتی عسل نشان داد از استعداد و علاقه‌ای سرشار بهره‌مند است، مسیر دلش را دنبال کرد

افت شدید بازدیدها، جهش قیمت‌ها و توقف خلق آثار؛ روایت نفس‌های به شماره افتاده هنر در ایران امروز را در این گزارش میخوانید؛

مروری بر زندگی، جسارت و میراث حرفه‌ای ارشا اقدسی؛ بدلکاری که با مهارت، شجاعت و اخلاق، نامی ماندگار شد.

منیر فرمانفرماییان، بیش از شش دهه کار کرد و در مسیر هنرش، چیزی فراتر از مجموعه‌ای از آثار خلق کرد. او یک زبان ساخت؛ زبانی که در آن، نور و هندسه به هم می‌رسند. در آثار او، هیچ چیز ثابت نیست.

تئاتر ایران در میان ناآرامی‌های اجتماعی، قطعی اینترنت و فشار اقتصادی، با افت شدید مخاطب و توقف چرخه تولید روبه‌رو شده؛ وضعیتی که حیات این هنر زنده را به مرز بحران کشانده است

در جنگ رمضان آسیب‌های زیادی به ایران وارد شد از ویرانی خانه‌ها تا فقدان عزیزان‌ اما هنر همچنان زنده و مقاوم ماند.

برنامه منشور با وجود لحظات صادقانه و تاثیرگذار، چالش‌های اجرایی و فرم، مانع از تبدیل این برنامه به یک اثر شاخص شده‌ است.

سمت درست تاریخ، جایی است که ایران ایستاده است. سمت کسانی که تمامیت ارضی ایران را می‌خواهند. جنگ که تمام شود، روسیاهی فقط برای کسانی می‌ماند که پشت کشورشان نایستادند

عبدالمجید ارفعی برای بسیاری یک نام بزرگ در دانش بود، برای برخی هنرمندان حضوری روزمره، گرم و انسانی داشت؛ هم‌اتاقی، هم‌صحبت، هم‌نفس.