پایگاه خبری سرمایه فردا

به گزارش سرمایه فردا، هنر در ناب‌ترین شکل خود، زبانی است برای بیان ناگفتنی‌ها. وقتی کلمات از توصیف عظمتی، اندوهی یا شوری عاجز می‌مانند، این رنگ‌ها و خطوط هستند که به میدان می‌آیند تا راوی

سالروز تولد محمد قهرمان، فرصتی برای مرور زندگی و میراث شاعری که با احیای سنت غزل و تصحیح متون کلاسیک، سهمی ماندگار در ادبیات معاصر ایران بر جا گذاشت.

صداپیشه «وودی» در مجموعه انیمیشن «داستان اسباب‌بازی» پس از سه دهه پی برد که این اسباب‌بازی نام خانوادگی دارد

هنر از قاب جدی‌اش بیرون آمده و وارد فنجان قهوه شده اما در این جابه‌جایی، چیزی هم دارد گم می‌شود.

حبیب آهنگ‌های «مادر» و «خرس کوکی» را به‌یاد مادرش، «شهلای من» و «خواب سرخ بوسه‌ها» را به‌یاد همسرش و «نگاهم» را به‌یاد هر دوی آنها خواند.

چهار دهه پشت دوربین، چندین نسل جلوی تلویزیون؛ مرضیه برومند کارگردانی بود که هرگز قهرمان نساخت، روزمرگی را روایت کرد و دقیقاً از دل همین روزمرگی‌های ساده بود که ماندگارترین خاطرات کودکی ایرانیان سر برآورد

یک هنرمند معتقد است که اگر از استعدادهای هنری حمایت نشود، بخشی از سرمایه ارزشمند انسانی کشور از دست می‌رود.

هما میرافشار در غربت چشم از جهان بست، اما ترانه‌هایش در زندگی روزمره مردم جاری است.

هنر در عبور از خطوط قرمز خلاصه نمی‌شود و هنرمند باید بتواند هوشمندانه با آنها مواجه شود