خیمه بی‌ستون سرمایه‌گذاری نفت

به گزارش سرمایه فردا،  همایش دو روزه سرمایه گذاری و تامین مالی صنعت نفت دیروز و امروز در دانشگاه علامه طباطبائی در حال برگزاری است. مثل خیلی از رویدادهای دیگر یک واژه بین المللی هم به آن چسبانده اند(لابد چون یکی دو نفر از اعضای هیات علمی همایش ملیت ها مالزیایی و روسی دارند) چون غیر از این خبری از شرکت های بین المللی تامین مالی و نفت نبود.

دانشگاه علامه طباطبایی(و اصولا هر دانشگاه دیگری) بی ربط ترین جای ممکن برای برگزاری این رویداد است، در متن های رسمی همایش تاکید شده که « هدف از برگزاری این همایش، یافتن راهکارهای نوین برای افزایش سرمایه‌گذاری و تأمین مالی داخلی در پروژه‌های نفت، گاز و پتروشیمی کشور است» واقعا برای کشوری که شرکت های نفت و پتروشیمی آن پول فروش محصولات را چمدانی و با شیوه های پارتیزانی وارد کشور می کنند چه راهکار نوینی برای سرمایه گذاری از رهگذر این همایش ها می خواهند پیدا کنند‌ .

رئیس دانشگاه علامه، اقای دکتر احمدوند در سخنانش گفته دانشگاه علامه طباطبایی دبیرخانه دائمی این همایش خواهد بود و فعالیت‌های خود را در محورهای مختلف از جمله قانون‌گذاری، توسعه و تأمین مالی قراردادهای بالادستی و چالش‌های سرمایه‌گذاری در صنایع پتروشیمی ادامه خواهد داد.
اما گل اصلی را حمیدرضا علومی‌یزدی زده است، چهره شناخته شده حقوق بین الملل که رئیس این همایش هم بود و با ادبیاتی بی ربط، درباره اهداف این همایش سخن گفته است : ” امیدواریم این همایش به خیمه‌ای برای هم‌افزایی و اردویی برای پیشبرد اهداف و توسعه روزافزون کشور بدل شود”

مهمان های سیاسی همایش هم حرف هایی تکراری زدند ، هم رئیس مجلس و هم رییس کمیسیون اقتصادی تقریبا جلسه را با تشریح وضعیت بدمصرفی انرژی و گلایه از اتلاف انرژی اشتباه گرفتند، برخی حرف هایشان به مزاج رسانه های عمومی خوش آمد و وایرال شد اما اینها ربطی به بهبود سرمایه گذاری و تامین مالی نفت نداشت و یکسره بی ربط بود.

مشکلات واضح و بدیهی تامین مالی و جذب سرمایه

این افراد با احترام به جایگاه و مسئولیت شان اما از اساس، همایش های اینچنینی را نشست مساله یابی مشکلات صنعت انرژی فرض می کنند، جه بسا اشتباه ترین آدم ها برای حضور در روند بهبود تامین مالی و سرمایه گذاری در نفت، افراد دارای مناصب سیاسی هستند.

دو چهره نفتی، حسن عباس زاده و سعید توکلی اما حرف های شان در قالب حیطه تخصصی و کاری خودشان بود ، آنها از نزدیک با مشکلات دست و پنجه نرم می کنند و به همین خاطر نه حرف عجیبی زدند نه وعده بزرگی دادند. آمدند، گزارشی از وضع موجود دادند و رفتند نشستند.

آنها که درون نفت یا در همسایگی اش فعال هستند مشکلات واضح و بدیهی تامین مالی و جذب سرمایه این بخش را می دانند، راه حل های آنرا هم معمولا می دانند اما چه می شود کرد که گره کور مساله جای دیگری است.

اما فارغ از آدم های اشتباهی و حرف های تکراری، اصولا وقتی حرف جدیدی برای جذب سرمایه و تامین مالی نداریم چه نیازی به برگزاری همایش است؟ آقایان سخنران های سیاسی آیا از نرخ بازدهی طلا، دلار، سکه، مللک و خودرو در کشور طی سه سال گذشته خبر ندارند؟ نمی دانند اگر کسی طی یک سال اخیر پولش را روی لوبیاچیتی سرمایه گذاری کرده بود ۷۰۰ درصد سود می کرد؟! در چنین کشوری با این بی سامانی اقتصادی و مالی، شما دنبال جذب سرمایه چه کسی و چه نهادی به بالادست نفت هستید؟ سرمایه گذار خارجی که یک رویا شده، بخش خصوصی واقعی هم وارد سرمایه گذاری در صنعت نفت با نرخ های فعلی جذب و رشد نمی شود؛ اگر نیت و مقصود جذب بقیه نهادهای خصولتی و شبه دولتی است(که اقای قالیباف از حضورشان با کنایه یاد کرد) اصلا نیازی به همایش و سخنرانی نبود یک شام در فرحزاد برای گفت و گو و دعوت به توسعه میادین کارراه انداز تر بود.

بیایید یک بار برای همیشه دندان فاسد همایش های بی خاصیت برای سرمایه گذاری در نفت را بکشید،اگر تحریم برطرف شود و اقتصاد داخلی به ثبات برسد، اگر سکه امامی صف خرید نداشت و برای پراید قرعه کشی نشد، اگر سرمایه گذار متوسط پولش را تبدیل به برنج و خواربار نکرد تا سود ببرد، آن وقت می توانید از جذب سرمایه گذار بین المللی و سپس داخلی حرف بزنیم. با این وضعیت هرج و مرج اقتصادی این جور همایش ها به خیمه ای شبیه است که ستونش جامانده و جز بار اضافی ، اثری ندارد.