اقتصاد با هوش مصنوعی تغییر می کند و بیشتر جنبههای خدماتی اصلاح میشود هرچند در نظام توزیع و واسطهها و رانتها تغییر چندانی ایجاد نمیکند.
به گزارش سرمایه فردا، «در دنیای پس از هوش مصنوعی، کدام مهارتها همچنان ارزشمند میمانند؟». این روزها، هوش مصنوعی (AI)، با جوابهایی که به هر پرسشی میدهد، هر روز بیشتر از روز قبل، همه را همزمان با شگفتزدهشدن، دچار نگرانی هم میکند.
اهالی بازار کار بیشتر از گروههای دیگر در ذهنشان بهدنبال پاسخ به این پرسش مطرحشده هستند که این فناوری، چه نیازهایی را برای مشاغل تعریف میکند.
همزمان با شتاب در هوش مصنوعی، یادگیری چه مهارتهایی اهمیت مییابد و دقیقاً چه باید انجام داد که از قافله عقب نماند. سردرگمی برای جوان ایرانی با وجود ضعف آموزش مهارتمحور در نظام آموزشی و محدودیتهای اقتصادی، پررنگتر است. این همه ماجرا نیست، چراکه این افراد با فرصتهایی برای بازطراحی آموزش، تقویت مهارتهای انسانی، کارآفرینی و نوآوری هم مواجهاند.
اگر فرض کنیم هوش مصنوعی بخش بزرگی از مهارتهای فنی را کالاگونه (Commoditize) میکند، برخی مهارتهای انسانی غیرقابلجایگزین میشوند؛ موضوعی که صالح سپهریفر، مترجم و نویسنده مطلب بر این باور است، در دوران کالاشدگی مهارتهای فنی، ارزش توانایی انجام دادن به توانایی تشخیص دادن منتقل میشود.
هنگامی که هوش مصنوعی میتواند با سرعت باورنکردنی کدهای برنامهنویسی بنویسد یا محاسبات پیچیده مهندسی را انجام دهد، آنچه بهعنوان مزیت غیرقابلجایگزینی باقی میماند، قدرت قضاوت راهبردی و تفکر اخلاقی است.
سیاستنامه انتشارات الزویر در باره استفاده از هوش مصنوعی با هدف افزایش شفافیت و راهنمایی برای نویسندگان، خوانندگان، داوران و ویراستاران در زمینه هوش مصنوعی تولیدی (Generative AI) و فناوریهای کمکی آن تدوین شده است. الزویر این حوزه را بهطور مداوم پایش میکند و در صورت نیاز، این سیاستنامه را اصلاح یا بهروزرسانی خواهد کرد.
توجه داشته باشید که این سیاست فقط به فرآیند نگارش مربوط میشود و شامل استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در تحلیل دادهها و استخراج نتایج پژوهشی نمیشود.
در صورتی که نویسندگان از هوش مصنوعی تولیدی یا ابزارهای کمکی آن در نگارش استفاده میکنند، این استفاده باید تنها برای بهبود خوانایی و زبان متن باشد و نه برای جایگزینی وظایف اصلی نویسنده مانند: تولید بینشهای علمی، آموزشی یا پزشکی و استخراج نتایج علمی است.
استفاده از این فناوریها باید تحت نظارت انسانی و با کنترل کامل نویسنده صورت گیرد و تمامی مطالب بهدقت مرور و ویرایش شوند؛ زیرا هوش مصنوعی میتواند خروجیهایی با ظاهر معتبر ولی نادرست، ناقص یا دارای سوگیری تولید کند. در نهایت، مسئولیت کامل محتوای اثر بر عهده نویسندگان است.
نویسندگان باید در نسخه نهایی دستنوشته، استفاده از هوش مصنوعی تولیدی یا ابزارهای کمکی آن را افشا کنند و این افشا در نسخه منتشرشده کتاب نیز درج خواهد شد. این شفافیت، اعتماد میان نویسنده، خواننده، داور، ویراستار و مشارکتکنندگان را تقویت کرده و با شرایط استفاده از ابزار مربوطه نیز مطابقت دارد.
این سیاستنامه فقط شامل محتوای جدید (شامل آثار جدید یا فصلهای اضافهشده به نسخههای بازنگریشده) است و استفاده از هوش مصنوعی برای ویرایش مطالب قبلاً منتشرشده مجاز نیست.
ابزارهای هوش مصنوعی نباید بهعنوان نویسنده یا همنویسنده معرفی شوند و نباید در استنادها بهعنوان نویسنده ذکر شوند؛ زیرا نویسندگی مستلزم مسئولیتها و وظایفی است که فقط انسان میتواند بر عهده گیرد. نویسندگان باید:نسخه نهایی اثر را تأیید و برای انتشار ارسال کنند و تضمین کنند که اثر اصیل است و نویسندگان اعلامشده واجد شرایط نویسندگی هستند. البته در این ابزار حقوق شخص ثالث را نقض نکردهاند
الزویر اجازه نمیدهد تصاویر یا نمودارهای ارائهشده در مقالات یا کتابها با استفاده از هوش مصنوعی تولید یا ویرایش شوند. این شامل اعمالی مانند تقویت، حذف، افزودن یا تغییر یک عنصر خاص در تصویر است. فقط تغییراتی مثل تنظیم روشنایی، کنتراست یا تعادل رنگ در صورتی مجاز است که اطلاعات اصلی تصویر را حذف یا پنهان نکند.
استثنا: اگر استفاده از هوش مصنوعی بخشی از طرح پژوهشی باشد (مثلاً در زمینه تصویربرداری زیستی)، نویسندگان باید: بهطور شفاف در بخش روشها این استفاده را توضیح دهند و مدل یا ابزار هوش مصنوعی، نسخه، توسعهدهنده و نحوه کاربرد آن را ذکر کنند. همچنین از سیاستهای استفاده صحیح از نرمافزار تبعیت کرده و محتوای درست را انتساب دهند. در صورت درخواست، نسخههای اولیه یا ترکیبشده تصاویر را برای ارزیابی ویراستاری ارائه دهند. استفاده از هوش مصنوعی برای طراحی جلد کتاب یا آثار هنری مانند چکیدههای گرافیکی نیز مجاز نیست.
البته هوش مصنوعی سود واسطهها -بازرگانان، پخشکنندگان و تاجران- در بازار را از بین نمی برد چون این واسطهها بهجای اینکه صرفاً سودجو باشند، نقش اساسی در تقسیم کار دارند. جامعه بدون آنها نمیتواند فعّالیّت کند.
فردریک باستیا در رسالهی خود به نام «آنچه دیده میشود و آنچه دیده نمیشود» (فصل ۶- «واسطهها»)، به سوءتعبیری عظیمی که دربارهی نقش واسطهها در زمان او، بهویژه در میان سوسیالیستها، وجود داشت، میپردازد. واسطهها اغلب بهاتّهام سودجو و دلال بودن نادیده گرفته میشدند.
برخی از سوسیالیستها حتّی از الغای این حرفهها پشتیبانی میکردند. سوسیالیستها آنها را به «مداخلهگری بین تولید و مصرف برای اخّاذی از هر دو طرف، بدون دادن چیزی در ازای آن» متّهم میکردند، و در عین حال طرفدار یک سازمان عمومی و جمعی برای مدیریّت و توزیع منابع اقتصادی بودند.
باستیا در دفاع از واسطهها یا بهاصطلاح «دلّالان» نوشت:
وقتی شکم گرسنه در پاریس است و ذرّتی که میتواند آن را سیر کند در اودسا، تا زمانیکه ذرّت وارد معده نشود، رنج متوقّف نمیشود. سه راه برای ورود ذرّت به معده وجود دارد.
نخست، گرسنگان میتوانند خودشان بروند و ذرّت را بیاورند.
دوم، میتوانند این وظیفه را به متخصّصان این حرفه واگذار کنند. سوم، میتوانند با هم متّحد شوند و مسئولیّت را به کارمندان دولتی بدهند. به همین دلیل توسعه فناوری و هوش مصنوعی نقش چندانی در نظام توزیع ایفا نمی کند.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا