بازار سرمایه در هیاهوی روزهای اخیر، تصویری دوپاره را به نمایش گذاشته است. از یک سو، هراس از تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک و التهاب داخلی، موجی از فروش و خروج سرمایه را رقم زده و از سوی دیگر، چشم‌انداز تحولی عمیق در پی تصویب بودجه سال آینده — که ارز شرکتی را به بازار آزاد پیوند می‌دهد — بنیان‌های ارزشی تازه‌ای را نوید می‌دهد. این گزارش به تحلیل ریشه‌های این نوسان و مسیر احتمالی پیش روی بورس می‌پردازد.

به گزارش سرمایه فردا، شوک وارده به بازار سرمایه در روزهای گذشته، حاصل برهم‌نشینی سه لایه فشار بود که اثر همافزایی قاطعی داشت. تحلیل این لایه‌ها، کلید درک رفتار کنونی و پیش‌بینی مسیر آتی بازار است.

لایه اول: زلزله ژئوپلیتیک و التهاب ذهنی معامله‌گران

نقطه آغاز این موج، بیرون از تابلوهای معاملاتی و در عرصه روابط بین‌الملل بود. تشدید فضای تنش میان ایران و اسرائیل در آستانه موعدهای حساس سیاسی-نظامی، از جمله بحث «آخرین فرصت خلع سلاح» و تبادل اظهارات تند مقامات، ذهنیت فعالان اقتصادی را به شدت تحت تأثیر قرار داد. این تنها محدود به اخبار رسمی نبود. شائبه‌هایی مانند امکان برقراری ارتباط با بازیگران خارجی و پیام‌های دوپهلوی دیپلماتیک — که از یک سو بر تعهد به سازوکارهای مسالمت‌آمیز تأکید و از سوی دیگر از عدم کوتاه‌آمدن سخن می‌گفت — بر ابهامات دامن زد. نگرانی عمیق‌تر، همزمانی این تنش خارجی با فضای متلاطم داخلی بود. این همزمانی، در ذهن بسیاری از معامله‌گران، تداعی‌گر سناریوی تشدید فشار خارجی در لحظه حساس داخلی بود؛ سناریویی که ریسک سیستماتیک را تا حد بی‌سابقه‌ای بالا می‌برد و منطق بقای سرمایه حکم می‌کرد به دارایی‌های امن‌تر پناه ببرند.

لایه دوم: روانشناسی بازار در اوج سود؛ آمادگی برای فرار سریع

این شوک بیرونی، بر بستری آسیب‌پذیر وارد آمد. بازار در دو ماه گذشته رشد ریالی چشمگیری را تجربه کرده بود که عمدتاً نه ناشی از بهبود ذاتی سودآوری، بلکه در واکنش به افزایش نرخ ارز و به منظور «پوشش» (Cover) ارزش دلاری پرتفوی بود. در چنین شرایطی که اغلب سهامداران در سود کلان شناور هستند، ذهنیت غالب از «صبر و تحلیل» به «چابکی و حفظ سود» تغییر می‌کند. هر نشانه خطر، مانند اخبار منفی سیاسی، به سرعت به بهانه‌ای قانع‌کننده برای قفل کردن سود و خروج با حداقل تعلل تبدیل می‌شود. این رفتار، مشابه واکنش بازار طلا در مواجهه با اخبار ناگهانی است. بنابراین، ترکیب «ذهنیت آماده فرار» و «شوک خبری قدرتمند»، آتش فروش را به سرعت در بازار گسترش داد.

لایه سوم: تضاد زمان‌بندی؛ طوفان کوتاه‌مدت در برابر تحول بلندمدت

در میانه این هیجان، یک پارادوکس بزرگ نهفته است: درست در زمانی که بازار در کوتاه‌مدت اسیر اخبار سیاسی است، یکی از بزرگ‌ترین تحولات بنیادی سال‌های اخیر در اقتصاد کلان در حال وقوع است. لایحه بودجه سال آینده، با نزدیک کردن نرخ ارز شرکت‌ها (که سال‌ها در کانال ترجیحی ۴۲۰۰ تومانی محدود بود) به نرخ بازار آزاد، در حال تغییر قواعد بازی است. این کار عملاً ارزش دلاری دارایی‌ها، درآمدها و سودآوری هزاران شرکت را — به ویژه در گروه‌های پالایشی، پتروشیمی، معدنی و فلزی — به صورت ساختاری افزایش می‌دهد و هویت «ارزش دلاری» را به بورس بازمی‌گرداند.

با این حال، مغز بازار در روزهای اخیر به جای محاسبه این تحول آتی، تنها بر مدیریت ریسک فوری متمرکز بوده است. در این فاز، «سیاستِ روز» بر «اقتصادِ فردا» غلبه دارد.

دورنمای پیش‌رو و راهبرد احتمالی

مسیر پیش روی بازار به ترتیب زمانی قابل تفکیک است:

۱. افق بسیار کوتاه‌مدت (روزهای آینده): جهت‌گیری بازار شدیداً وابسته به تنش‌زدایی یا تشدید فضای سیاسی-امنیتی خواهد بود. آرامش در این فضا می‌تواند به توقف موج فروش و حتی بازگشت جزئی منجر شود. انتظار برای تعطیلات آخر هفته نیز خود عاملی برای احتیاط بیشتر است.

۲. افق کوتاه تا میان‌مدت (چند هفته آینده): پس از فرونشستن غبار سیاسی اولیه، توجه بازار به دو موضوع معطوف می‌شود: روند نهایی‌سازی لایحه بودجه در مجلس، و نشانه‌هایی از تثبیت یا بهبود فضای کسب‌وکار. در این بازه، احتمال تثبیت بازار در یک محدوده و حرکات انفعالی وجود دارد.

۳. افق بلندمدت (پس از تصویب بودجه): این افق متعلق به محاسبات بنیادی جدید است. اگر تحول ارزی بودجه نهایی شود، بازار وارد فاز ارزش‌گذاری مجدد بر اساس پارادایم تازه خواهد شد. در این مرحله، گروه‌هایی که پیوند قوی‌تری با دلار دارند (صادرات‌محورها) می‌توانند نسبت به گروه‌های داخلی‌محور (مانند سیمان و لاستیک) outperformance (بازدهی برتر) نشان دهند.

جمع‌بندی نهایی

بورس تهران در یک «دوگانگی تاریخی» گرفتار شده است. از یک سو، «موج فرسایشی ترس» ناشی از رویدادهای سیاسی، سرمایه و اعتماد را می‌زداید و بر قیمت‌های کوتاه‌مدت سیطره دارد. از سوی دیگر، «بنیان‌های تحول‌آفرین» ناشی از اصلاحات ساختاری در بودجه، در حال چیدن مقدمات یک دوره رشد کیفی متفاوت هستند. استراتژی هوشمندانه در چنین شرایطی، درک این دوگانگی و تفکیک افق‌های زمانی است: پرهیز از تصمیم‌گیری بلندمدت تحت تأثیر هیجان لحظه‌ای، و одновременно، آمادگی برای مشارکت در موج آتی رشد هنگامی که تحولات بنیادی به بار بنشینند و ریسک‌های سیاسی فعلی رو به افول گذارند. گذار از این مرحله، نیازمند صبر، شفافیت در عرصه سیاسی و عبور بدون حاشیه لایحه بودجه از فیلتر نهایی مجلس است.