پایگاه خبری سرمایه فردا

تکبر تکنیکالیستی از اعتماد به تحلیل تکنیکال آغاز نمی‌شود؛ بلکه از اعلام بی‌نیازی به سایر اشکال دانش سرچشمه می‌گیرد. بلوغ تحلیلی در پذیرش محدودیت ابزارهاست، نه در مطلق‌انگاری آن‌ها.

بازار امروز ایران محل تقابل دو دسته سرمایه‌گذار است. دسته اول، خریدارانی هستند که ارزندگی بنیادی بازار را بهانه کرده‌اند و با پذیرش ریسک ژئوپلیتیک، به دنبال کسب بازدهی سریع هستند. دسته دوم، سرمایه‌گذاران محتاطی هستند که فعلاً نقد نشسته‌اند و منتظر ریزش‌های ناشی از اخبار منفی یا شفاف شدن مسیر مذاکرات هستند.

محاصره دریایی اگر مهم‌ترین دستاورد آمریکا در این جنگ با ایران نباشد، حتما جزو سه دستاورد اصلی است. محاصره دریایی تقریبا صادرات نفتی را به صفر رسانده است.

در دنیایی که هر روز مرزهای تازه‌ای از فناوری گشوده می‌شود، شاید مهم‌ترین سرمایه‌گذاری یک کشور نه در میادین نفتی که در کلاس‌های درس آن رقم بخورد. ایران اما هنوز در آغاز این مسیر است.

ورود پول ۳۵ همتی در ۱۰ روز، عدد بسیار بزرگی است و اگر روند صعودی واقعی باشد، تفاوت خرید در ۳.۵ میلیون یا ۴ میلیون واحد در بلندمدت چندان تعیین‌کننده نخواهد بود.

تحلیلگران و فعالان بازار سرمایه به جای نگاه دوگم به ابزارهایی مانند تحلیل تکنیکال یا خوش‌بینی‌های غیرواقع‌بینانه، یک رویکرد سیستمی و چندبعدی اتخاذ کنند. این رویکرد باید شامل بررسی جامع ریسک‌های ژئوپلیتیک، اقتصادی و ساختاری باشد و به‌ویژه در شرایط ایران، توجه ویژه‌ای به کانتکست منطقه‌ای و بی‌ثباتی‌های ناشی از سیاست‌های داخلی و خارجی داشته باشد.

در سیاست، باخت یک تفکر غلط، یعنی برد یک ملت. اگر یاد نگیریم که «نقد خودی» بزرگ‌ترین شجاعت است، همیشه در لایه دوم باقی میمانیم؛ جایی که تعصب، ما را به سربازانی تبدیل میکند که برای «نباختن در کری‌خوانی»، حاضرند آینده کشور را قربانی کنند.

بازار سرمایه برخلاف پیش‌بینی کارشناسان و فعالان بازار مثبت معامله شد اما هنوز روند صعودی تثبیت نشده است.

نتیجه کار دکتر  فریدمن که با دعوت ژنرال پینوشه به شیلی دعوت شده بود مشخص است، سیاست‌های فریدمن و شاگردانش نه‌تنها در طی ۱۵ سال، در آمد سرانه مردم شیلی را ۳ برابر کرد، بلکه همانطور که فریدمن در همان سال‌ها در دانشگاه ملی شیلی وعده داده بود، نظام سیاسی شیلی نیز هر روز بازتر شد تا این که در سال ۱۹۹۰ به یک دموکراسی تمام عیار تبدیل شد.