پایگاه خبری سرمایه فردا

تقلیل دادن تاریخ چند هزار ساله‌ی ایران به دوقطبیِ «حذف یا ماندن» در برابر اسرائیل، نادیده گرفتن آشکار قوانین ژئوپلیتیک، دکترین‌های امنیت ملی و از همه مهم‌تر، اصالت و تاب‌آوری تاریخی ملت ایران است.

ریسک در بورس وجود ندارد اما برای سرمایه‌گذاری مطمئن باید منتظر شد و دید شرایط جدید چقدر تولید، فروش، درآمد و حاشیه سود را تحت تاثیر قرار داده است.

تعرفه‌های تجاری بیانگر تعادلی پیچیده میان حمایت کوتاه‌مدت از بخش‌های خاص و هزینه‌های اقتصادی بلندمدت هستند. هرچند این تعرفه‌ها می‌توانند در کوتاه‌مدت به صنایع داخلی کمک کرده و نابرابری‌های تجاری را کاهش دهند، تداوم آن‌ها ممکن است خطر افزایش قیمت‌ها برای مصرف‌کنندگان، موانع تجاری تلافی‌جویانه و رکود اقتصادی را به همراه آورد.

هنگامی که قیمت‌ها با سرعتی بسیار بیشتر از تولید رشد می‌کنند، افزایش درآمد دیگر الزاماً به معنای بزرگ‌تر شدن اقتصاد یا بهبود عملکرد واقعی بنگاه نیست. در چنین شرایطی صورت‌های مالی از رشد حکایت می‌کنند اما داده‌های تولید از کوچک‌تر شدن بخش واقعی اقتصاد خبر می‌دهند.

تکبر تکنیکالیستی از اعتماد به تحلیل تکنیکال آغاز نمی‌شود؛ بلکه از اعلام بی‌نیازی به سایر اشکال دانش سرچشمه می‌گیرد. بلوغ تحلیلی در پذیرش محدودیت ابزارهاست، نه در مطلق‌انگاری آن‌ها.

بازار امروز ایران محل تقابل دو دسته سرمایه‌گذار است. دسته اول، خریدارانی هستند که ارزندگی بنیادی بازار را بهانه کرده‌اند و با پذیرش ریسک ژئوپلیتیک، به دنبال کسب بازدهی سریع هستند. دسته دوم، سرمایه‌گذاران محتاطی هستند که فعلاً نقد نشسته‌اند و منتظر ریزش‌های ناشی از اخبار منفی یا شفاف شدن مسیر مذاکرات هستند.

محاصره دریایی اگر مهم‌ترین دستاورد آمریکا در این جنگ با ایران نباشد، حتما جزو سه دستاورد اصلی است. محاصره دریایی تقریبا صادرات نفتی را به صفر رسانده است.

در دنیایی که هر روز مرزهای تازه‌ای از فناوری گشوده می‌شود، شاید مهم‌ترین سرمایه‌گذاری یک کشور نه در میادین نفتی که در کلاس‌های درس آن رقم بخورد. ایران اما هنوز در آغاز این مسیر است.

ورود پول ۳۵ همتی در ۱۰ روز، عدد بسیار بزرگی است و اگر روند صعودی واقعی باشد، تفاوت خرید در ۳.۵ میلیون یا ۴ میلیون واحد در بلندمدت چندان تعیین‌کننده نخواهد بود.