پایگاه خبری سرمایه فردا

این روزها عده زیادی در پرداخت هزینه‌های روزانه خود مانده‌اند ، نه به این دلیل که بیکار با بیمار هستند، بلکه هزینه‌ها از درآمدها پیشی گرفته‌اند.

به گفته کریمی‌پور، فرآیند انتقال یا تثبیت قدرت در بحران‌های اخیر نشان داده که مکانیسم‌های ثبات‌بخش در ایران، بیش از آنکه تابع صندوق رأی باشند، از الگوهای کهن نظم و اقتدار تبعیت می‌کنند؛ الگوهایی که در متون باستانی و اساطیری ایران ریشه دارند.

«دوران دکترین نه جنگ نه صلح تمام شده؛ اگر صلح نمی‌کنید، الان بجنگید». هدف ایران در مذاکرات اسلام‌آباد باید «موازنه مثبت» با آمریکا، همکاری تاکتیکی صرفاً اقتصادی، و توافقنامه صلح پایدار با حفظ موشکی و رسمیت اقتصادی بر تنگه هرمز باشد.

ایران در میدان قدرت سخت، از موشک و پهپاد تا مدیریت تنگه هرمز، بازیگری قابل‌اعتناست. اما در میدان روایت، همچنان بازنده است. محمد جامعی، کارشناس مسائل راهبردی، هشدار می‌دهد: ضعف رسانه‌ای فقط یک نقص ارتباطی نیست؛ یک خلأ راهبردی است که می‌تواند دستاوردهای نظامی را خنثی کند. از کودتای ۲۸ مرداد تا رخدادهای دی‌ماه، مرجعیت رسانه‌ای از داخل به خارج منتقل شده و طرف مقابل، رسانه را امتداد میدان نبرد می‌داند. حالا سؤال این است: بدون بازسازی مرجعیت، پیروزی در میدان سخت چه ارزشی دارد؟

کشورهای حوزه خلیج فارس این بار خوب فهمیدند که تکیه به آمریکا نمی‌تواند امنیتشان را تأمین کند. آنها باید در سیاست‌های منطقه‌ای خود تجدید نظر کنند. ایران در یک جنگ نابرابر، قدرت نظامی خود را به رخ کشید و ثابت کرد که زندگی در خانه شیشه‌ای، امنیت ندارد.

در راستای مثمر ثمر بودن اقدام تنبیهی بانک مرکزی موثر است، در گام اول تدوین برنامه‌ای به منظور اصلاح دلایل بروز اضافه برداشت از سوی بانک‌ها باید ‌باشد، در غیر این صورت، ایجاد محدودیت در ساتنای بانک‌های دارای اضافه‌برداشت نه‌تنها نتیجه مثبت نداشته، بلکه نتیجه عکس داشته و منجر به افزایش ریسک شهرت در این بانک‌ها نیز خواهد شد

ما درگیرِ «توهمِ جغرافیا» شده‌ایم. فکر می‌کنیم دیوارِ محله‌های بالاشهر یا اسم و رسمِ یک منطقه، جلوی سقوطِ استانداردهای زندگی را می‌گیرد. اما وقتی خط‌کش رفاه در جایی که قرار است نوکِ هرم باشد تا این حد پایین آمده، آدم حتی جرات نمی‌کند به وضعیت بچه‌های پایین‌شهر فکر کند.

جریان پادشاهی‌خواه به رهبری شاهزاده رضا پهلوی، در سال‌های اخیر توانسته است خود را به عنوان منسجم‌ترین بدنه مخالفت با جمهوری اسلامی نشان دهد. اما بقا و رشد این جریان اکنون با یک پارادوکس بزرگ روبروست: دونالد ترامپ. رئیس‌جمهوری که گاه از «بازگرداندن عظمت به ایران» سخن می‌گوید اما در واقعیت تهدید به نابودی زیرساخت‌های حیاتی کشور می‌کند.

دولت‌های عربیِ میزبان پایگاه‌های دائمی ایالات متحده، خواه داوطلبانه و خواه تحت فشار، عملاً از معیار چهارم مونته‌ویدئو عدول کرده‌اند. بنابراین، از تعریف حقوقی دولتِ کاملاً دارای حاکمیت فاصله گرفته و نمی‌توانند به‌طور کامل به اصول برابری حاکمیتی (ماده ۲(۱) منشور ملل متحد) یا عدم مداخله (ماده ۲(۷)) در برابر همان قدرتی استناد کنند که پایگاه‌ها و زیرساخت‌های اطلاعاتی آن را در خاک خود پذیرفته‌اند.