اکنون در چمن جنوبی کاخ سفید، جایی که به طور معمول محل برگزاری مراسم رسمی دولتی، استقبال از رهبران خارجی یا جشنهای ملی است، یک مجموعه عظیم ورزشی موقت برپا شده است. سازه اصلی این رویداد که «چنگال» نام گرفته، به دلیل شکل خاص بازوهای فلزی نگهدارنده نور و تجهیزات تصویربرداری، یکی از بزرگترین سازههای موقت نصبشده در محوطه کاخ سفید به شمار میرود.
برگزارکنندگان میگویند این مجموعه با بهرهگیری از پیشرفتهترین فناوریهای نورپردازی و پخش تلویزیونی ساخته شده و میلیونها بیننده در سراسر جهان مسابقات را بهصورت زنده تماشا خواهند کرد. برنامهریزان کاخ سفید این رویداد را بخشی از جشنهای گسترده دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا معرفی میکنند؛ مناسبتی تاریخی که قرار است طی ماههای آینده با صدها مراسم فرهنگی، نظامی و مردمی در سراسر کشور گرامی داشته شود. بااین حال، منتقدان میگویند همزمانی این رویداد با هشتادمین سالروز تولد ترامپ باعث شده بسیاری از ناظران آن را بیش از آنکه جشنی ملی بدانند، بخشی از پروژه شخصی رئیسجمهور برای تثبیت تصویر و میراث سیاسی خود تلقی کنند.
از نخستین روزهای حضور دوباره ترامپ در کاخ سفید، علاقه او به پروژههای عمرانی، بناهای یادبود و طرحهای نمایشی آشکار بود. او بارها اعلام کرده که رؤسای جمهور بزرگ آمریکا نه تنها با تصمیمات سیاسی، بلکه با سازههایی که از خود به جا گذاشتهاند در حافظه تاریخی کشور ماندگار شدهاند. همین نگاه باعث شده است که بخش قابلتوجهی از انرژی و توجه دولت او صرف پروژههایی شود که گاه ارتباط مستقیمی بامسائل فوری کشور ندارند.
ترامپ در ماههای گذشته بارها از بازسازی فضاهای عمومی واشنگتن سخن گفته است. او خود روند مرمت فوارهها، محوطههای تاریخی و یادمانهای ملی را دنبال کرده و حتی در برخی جلسات رسمی، تصاویر پیش و پس از بازسازی این پروژهها را به مهمانان خود نشان داده است. به گفته نزدیکانش، رئیسجمهور علاقهای ویژه به معماری کلاسیک، بناهای یادبود عظیم و پروژههایی دارد که بتوانند نام او را برای دههها در فضای عمومی آمریکا حفظ کنند.
در همین چارچوب، طرح احداث تالار بزرگ جدید در کاخ سفید، توسعه فضاهای زیرزمینی امنیتی، ساخت پلهای جدید و ایجاد نمادهای معماری در اطراف پایتخت در دستور کار قرار گرفته است. برخی از تحلیلگران این اقدامات را تلاشی برای ساختن میراثی مشابه پروژههای عمرانی بزرگ دوران رؤسای جمهور گذشته میدانند، اما گروهی دیگر معتقدند این طرحها بیش از حد شخصیسازی شدهاند و بیشتر به برند سیاسی ترامپ خدمت میکنند تا نیازهای واقعی کشور.
مدافعان ترامپ میگویند تاریخ آمریکا پر از روسای جمهوری است که پروژههای عمرانی یا برنامههای نمادین بزرگی را دنبال کردهاند. تئودور روزولت به دلیل علاقه به ورزشهای رزمی، شکار و نمایش قدرت جسمانی شهرت داشت. فرانکلین روزولت پروژههای عظیم عمرانی «نیو دیل» را پیش برد و هری ترومن بازسازی کامل کاخ سفید را مدیریت کرد. از این منظر، اقدامات ترامپ نیز میتواند ادامه سنتی تاریخی تلقی شود. با این حال، بسیاری از مورخان معتقدند تفاوت اصلی در انگیزه و زمینه این اقدامات نهفته است. پروژههای رؤسای جمهور گذشته عمدتاً در پاسخ به نیازهای ملی، بحرانهای اقتصادی یا ضرورتهای زیرساختی انجام میشدند.
بازسازی کاخ سفید در دوران ترومن برای جلوگیری از فروپاشی ساختمان ضروری بود و طرحهای عمرانی روزولت به مقابله با رکود بزرگ اقتصادی کمک میکرد. اما در مورد ترامپ، منتقدان میگویند بسیاری از پروژهها بیشتر بار نمادین و رسانهای دارند. مسابقات یوافسی در کاخ سفید، برای نمونه، هیچ پیوند مستقیمی با تاریخ استقلال آمریکا یا نیازهای جاری کشور ندارد و بیشتر بازتابی از سلیقه شخصی رئیسجمهور و روابط نزدیک او با مدیران این ورزش محسوب میشود. همین مسئله موجب شده برخی مورخان این دوره را یکی از شخصیترین و نمایشیترین دورههای ریاستجمهوری در تاریخ معاصر آمریکا توصیف کنند.
شاید مهمترین دلیل جنجالآفرین شدن این رویداد، زمان برگزاری آن باشد. آمریکا در شرایطی خود را برای برگزاری این جشن پرهزینه آماده میکند که همزمان با مجموعهای از بحرانهای داخلی و خارجی روبهرو است. تنشها و درگیریهای نظامی با ایران به یکی از مهمترین چالشهای سیاست خارجی واشنگتن تبدیل شده و هزاران نیروی آمریکایی در منطقه خاورمیانه در وضعیت آمادهباش قرار دارند.
در داخل کشور نیز نگرانیهای اقتصادی رو به افزایش است. تورم بار دیگر از مرز چهار درصد عبور کرده و هزینه زندگی برای بسیاری از خانوادههای آمریکایی افزایش یافته است. بازار مسکن همچنان با مشکلات جدی مواجه است و بدهی دولت فدرال به سطوح بیسابقهای رسیده است. همزمان، جنگ اوکراین وارد مرحلهای فرسایشی شده و برخلاف وعدههای انتخاباتی ترامپ، هنوز هیچ نشانهای از پایان سریع آن دیده نمیشود.
در چنین فضایی، منتقدان میپرسند آیا برگزاری یک رویداد ورزشی پرزرقوبرق در محوطه کاخ سفید واقعاً باید در اولویت دولت قرار داشته باشد؟ آنها معتقدند این برنامه نمادی از فاصله گرفتن دولت از دغدغههای روزمره شهروندان آمریکایی است. در مقابل، حامیان ترامپ استدلال میکنند که ملتها حتی در دوران بحران نیز به نمادهای وحدتبخش، جشنهای ملی و رویدادهای فرهنگی نیاز دارند و این مسابقات میتواند فرصتی برای ایجاد حس غرور ملی باشد.
بخش مهمی از انتقادها نه به خود مسابقات، بلکه به روابط مالی و سیاسی پیرامون آن مربوط میشود. سازمان یوافسی طی سالهای اخیر یکی از نزدیکترین نهادهای ورزشی به ترامپ بوده و مدیرعامل آن، دانا وایت، بارها در گردهماییهای انتخاباتی و رویدادهای سیاسی رئیسجمهور حضور یافته است. او حتی در برخی مقاطع به یکی از مهمترین حامیان رسانهای ترامپ تبدیل شد. منتقدان میگویند وقتی رئیسجمهور آمریکا رویدادی را در یکی از نمادینترین مکانهای دولتی کشور برگزار میکند که میتواند سود مالی و تبلیغاتی قابل توجهی برای شرکتی مرتبط با متحدان سیاسیاش به همراه داشته باشد، پرسشهای جدی درباره تعارض منافع مطرح میشود.
این نگرانیها پس از انتشار اسناد مالی مربوط به سرمایهگذاریهای ترامپ شدت بیشتری گرفت. در مقابل، دولت آمریکا تأکید میکند که همه اقدامات مطابق قوانین انجام شده است. کاخ سفید میگوید تصمیمگیریهای مالی رئیسجمهور تحت نظارت سازوکارهای قانونی صورت میگیرد و هیچگونه منفعت شخصی مستقیمی از برگزاری این مسابقات نصیب ترامپ نخواهد شد. با وجود این، پرونده حقوقی مطرحشده علیه رویداد نشان میدهد که این موضوع احتمالا تا مدتها در مرکز بحثهای سیاسی و رسانهای باقی خواهد ماند.
ابعاد مالی پروژه نیز به یکی از موضوعات بحثبرانگیز تبدیل شده است. بر اساس اسناد منتشرشده، بیش از ۶۰ میلیون دلار برای آمادهسازی و اجرای این رویداد هزینه شده است؛ رقمی که آن را در زمره پرهزینهترین مراسمهای عمومی برگزار شده در محوطه کاخ سفید قرار میدهد. این هزینهها شامل ساخت سازههای موقت، تجهیزات پخش تلویزیونی، سامانههای امنیتی، زیرساختهای مخابراتی، جایگاههای ویژه مهمانان، امکانات پزشکی، نورپردازی حرفهای و تدابیر حفاظتی گسترده میشود.
برگزاری یک رویداد ورزشی با حضور دهها هزار نفر در قلب یکی از حساسترین مراکز سیاسی جهان، نیازمند هماهنگی پیچیده میان نهادهای متعدد امنیتی و اجرایی است. هرچند کاخ سفید تأکید میکند که هزینه مستقیم مراسم توسط یوافسی پرداخت میشود اما منتقدان معتقدند مشارکت گسترده نهادهای دولتی، استفاده از نیروهای امنیتی و منابع عمومی را نمیتوان نادیده گرفت. آنها میگویند حتی اگر هزینه اصلی از محل بودجه دولت تأمین نشود، باز هم بخش قابلتوجهی از منابع عمومی برای پشتیبانی این برنامه به کار گرفته شده است.
کامران غضنفری: اگر مجلس و شورای نگهبان را دور بزنند، ما پزشکیان را استیضاح میکنیم…
بهخاطر اختلافاتی که با خانواده همسرم داشتم از آنها کینه به دل گرفته بودم. صبح…
از مکزیک خبر میرسد سعید عزتاللهی در این دیدار تک هافبک دفاعی ماست که جلوتر…
بورس ایران به دلایل بنیادی (ارزندگی تاریخی، تورم، افزایش نرخ ارز، و سودآوری شرکتها) مسیر…
بررسی سه هلدینگ بزرگ نشان میدهد که بازار سرمایه ایران با تخفیفهای قابل توجهی نسبت…
به نظر پویان مظفری تحلیل گر بازارهای مالی، از این به بعد نباید «تک سیمانی»،…