به گزارش سرمایه فردا، بازار سرمایه روز خاصی را پشت سر گذاشت. یازده و نیم همت ارزش معاملات، شش و شش دهم همت ورود پول، و فقط سه نماد منفی در کل بازار. در پیش‌گشایش، ۵۰ همت صف خرید ثبت شد. در مقابل، صندوق‌های طلا با وجود افت سنگین قیمت، خروج پول قابل توجهی نداشتند. پویان مظفری در این پادکست شبانه، از تغییر منطق سرمایه‌گذاری در بورس می‌گوید. از شرکت‌های صادراتی که در محاصره دریایی گیر کرده‌اند تا شرکت‌های ریالی و تورمی که با حذف ارز ترجیحی و افزایش نرخ‌های ماهانه، سودهای عجیبی ساخته‌اند. اما حالا با احتمال توافق و رفع محاصره، همه چیز ممکن است تغییر کند. برخی صنایع (مثل فولاد، سنگ آهن، پتروشیمی) که در این مدت جا مانده‌اند، ممکن است برگردند. و برخی سهم‌های کنفرانسی که ۵۰ درصد رشد کرده‌اند، شاید دیگر خرید جذابی نباشند. توصیه مظفری: از این به بعد «تک‌سهمی» نخرید، «سبد متنوع» بچینید.

رکوردها؛ ۵۰ همت صف خرید در پیش‌گشایش

بازار سرمایه امروز معاملات جالبی داشت. ارزش معاملات به یازده و نیم همت رسید. از این میزان، شش و شش دهم همت ورود پول بود. در کل بازار سهام، فقط سه نماد منفی داشتیم و بقیه همه مثبت بودند. در پیش‌گشایش، ۵۰ هزار میلیارد تومان صف خرید ثبت شده بود. یعنی تقریباً ۵۰ همت تقاضای خرید در صف‌ها منتظر مانده بود.

در مقابل، صندوق‌های درآمد ثابت با ۲۷.۲ همت ارزش معاملات، حدود دو همت خروج پول داشتند. صندوق‌های طلا علیرغم افت سنگین قیمت (دلار رفته بود پایین)، ۱۲.۷ همت ارزش معاملات داشتند و خروج پول چندان سنگینی (حدود یک همت) نداشتند. صندوق‌های نقره هم با ارزش معاملات حدود ۸۰ میلیارد تومان، خروج پول را تجربه کردند.

اقتصاد از بهمن ماه وارد فاز تازه‌ای شد

برای درک وضعیت فعلی بازار، باید برگردیم به بهمن ماه سال قبل. از آن زمان، اقتصاد ایران عملاً وارد یک فضای جدید شد. دو دسته شرکت در بازار داریم:

دسته اول: شرکت‌های صادراتی (وابسته به نرخ ارز)

این شرکت‌ها (مثل فولادی‌ها، پتروشیمی‌ها، و فلزات اساسی) نرخ فروششان وابسته به دلار بود. از بهمن تا قبل از جنگ، نرخ ارز موثر برای آنها از ۱۳۷ به ۱۴۷ هزار تومان رسید؛ یعنی رشدی حدود ۲ تا ۴ درصدی. بعد از جنگ، این شرکت‌ها با سه مشکل مواجه شدند: آسیب زیرساختی (بمباران تأسیسات)، عدم امکان صادرات به دلیل محاصره دریایی، و در برخی موارد، مشکل در تأمین مواد اولیه. نتیجه: این شرکت‌ها نه تنها رشد نکردند، بلکه حتی نتوانستند تولید کنند.

دسته دوم: شرکت‌های ریالی و تورمی (داخلی)

این شرکت‌ها (مثل شوینده، روغن، دارو، زراعت، غذایی، شیرینی) سه اتفاق مهم برایشان افتاد. اول، ارز ترجیحی (۴۲۰۰ تومانی) حذف شد و نرخ ارز آنها به ۱۴۰ هزار تومان رسید. این یعنی قیمت تمام شده و نرخ فروششان جهش کرد. دوم، از بهمن ماه به بعد، چندین ماه تورم ماهانه ۶ تا ۷ درصدی را تجربه کردند و توانستند نرخ فروش خود را متناسب با تورم افزایش دهند. سوم، اقتصاد کامل بسته شد و این شرکت‌ها حاشیه سودهای بالایی (ناشی از نبود رقابت و کمبود کالا) به دست آوردند.

نتیجه: ما گزارش‌های ماهانه عجیب و غریبی از این شرکت‌ها در زمستان و اردیبهشت دیدیم. بازار هم به شدت آنها را خرید. اما از امروز به بعد، به نظر می‌رسد اتفاقات جدیدی در حال شکل‌گیری است.

اگر توافق شود، چه می‌شود؟

مهم‌ترین متغیر برای آینده بازار، «جهت توافق» است. اگر توافق به سمتی باشد که محاصره دریایی برداشته شود و ریسک‌های زیرساختی نیز رفع گردد، سناریو تغییر می‌کند.

در این صورت، صنایعی که در این مدت مورد اقبال نبودند و جا ماندند (فولاد، سنگ آهن، پتروشیمی، و شرکت‌های وابسته به ارز) می‌توانند بسیار مورد اقبال قرار گیرند. این شرکت‌ها قرار است در سال ۱۴۰۵ سودهای عجیبی بسازند، اما تا الان به دلیل مشکلات تولید و صادرات، نتوانسته‌اند آن سودها را محقق کنند. اگر محاصره برداشته شود و تولید به مدار برگردد، این شرکت‌ها پتانسیل رشد بالایی دارند.

نکته مهم: «ظرفیت تولید» برمی‌گردد. مثلاً شفتیس ممکن است به طور میانگین ۷۰-۷۵ درصد ظرفیت کار کند، اما هتاید (در صورت رفع محاصره) می‌تواند ۱۰۰ درصد ظرفیت کار کند. این تفاوت، این دو سهم را از هم جدا می‌کند. هر دو در این مدت جا ماندند و رشد نکردند (برخلاف سیمانی‌ها و زراعی‌ها که رشد خوبی داشتند). اما بعد از توافق، شرکت‌شناسی اهمیت پیدا می‌کند. ذات شرکت مهم است.

شرکت‌های داخلی؛ افزایش نرخ‌ها متوقف می‌شود

در صورت توافق، دیگر شاهد افزایش نرخ‌های شدید ماهانه (۶-۷ درصدی) در صنایع داخلی (مثل شیر، شوینده، روغن) نخواهیم بود. نه به دلیل قیمت‌گذاری دستوری دولت، بلکه به دلیل اینکه نرخ ارز توافقی که این شرکت‌ها به آن وصل بودند، مدتی ثابت می‌ماند و مدیریت می‌شود. ارز آزاد هم با ارز توافقی هماهنگ می‌شود. جامعه و اقتصاد انتظار دارند بعد از باز شدن مرزها، حداقل افزایش نرخ ماهانه کاهش یابد. ماهانه ۸ درصد خیلی سنگین است. این افزایش نرخ‌ها احتمالاً تا مدتی متوقف می‌شود.

بازدهی سنگین ماه اخیر؛ برخی سهم‌ها «کنفرانسی» شدند

واقعیت این است که برخی از شرکت‌ها در ماه اخیر (بعد از بازگشایی بورس) رشد خیلی سنگینی داشتند. برخی سهم‌ها ۵۰ درصد بالا رفتند و رفتند کنفرانس. این شرکت‌های کنفرانسی (که ۵۰ درصد رشد کردند و بعد کنفرانس دادند) به نظرم شرکت‌هایی هستند که از این به بعد باید بیشتر روی آنها فکر کرد. قبلاً (در برهه اخیر) اینطور بود که همه سیمانی‌ها خوب بودند، همه زراعی‌ها خوب بودند، همه دارویی‌ها خوب بودند. یعنی پکیج صنایع خوب بود و پکیج ۴۲ سهم بد. به نظر می‌رسد از این به بعد اینطور نباشد و «تک سهمی» شود. سهم‌شناسی اهمیت پیدا می‌کند.

فردا چکار کنیم؟ استراتژی «سبد متنوع»

سوال مهم: فردا اساساً چکار کنیم؟ بازار خیلی مثبت است و احتمال دارد جا بمانیم. مظفری یک گزینه را پیشنهاد می‌دهد: گزینه‌ای که بزرگ است، سبد متنوع دارد، حجم معاملاتش خوب است (امروز ۱۸۰ میلیارد تومان معامله شد)، بازگشایی خوبی داشته، و بازی ماهانهاش پایین است (حدود ۱۲ درصد). او اسم آن را نمی‌آورد، اما اشاره می‌کند که احتمالاً از این به بعد زیرمجموعه‌هایش بهتر کار خواهند کرد.

همچنین اگر کسی ریسک کند و باور داشته باشد محاصره برداشته می‌شود، می‌تواند «خودرو» را در نظر بگیرد. خودرو در این مدت بد معامله شد و بازی و رالی خاصی نخورده است.

نکته مهم: به نظر پویان مظفری تحلیل گر بازارهای مالی، از این به بعد نباید «تک سیمانی»، «تک زراعی»، «تک دارویی» چید. بلکه باید «سبد متنوع» چید. فرمول «یکی از این، یکی از آن، یکی از آن» جواب نمی‌دهد. تحلیل سهم بسیار مهم می‌شود.

در مورد صندوق‌ها: صندوق‌ها با هم فرق می‌کنند. بعضی از مدیران صندوق بلوک سهمی را می‌گیرند و می‌توانند صدور بزنند. بعضی نمی‌توانند. صندوق‌ها را همچنان پیشنهاد می‌کند، ولی باید سبد متنوع داشت و به سهم‌شناسی توجه کرد.

جمع‌بندی؛ تغییر پارادایم از «صنعت» به «تک سهم»

خلاصه صحبت‌های مظفری را می‌توان در چند نکته جمع کرد:

۱. بورس همچنان منطقی است. اگر ریسک‌پذیر هستید، بخش زیادی از پولتان باید در بورس باشد. اگر ریسک‌گریز هستید، مقداری طلا نگه دارید (با وجود افت فعلی).

۲. شرکت‌های صادراتی (فولاد، پتروشیمی، سنگ آهن) در این مدت جا ماندند، اما اگر محاصره برداشته شود و تولید برگردد، می‌توانند بسیار مورد اقبال قرار گیرند.

۳. شرکت‌های ریالی و تورمی (شوینده، روغن، دارو، زراعت، غذایی) رشد سنگینی داشتند و برخی به قیمت‌های کنفرانسی رسیدند. ممکن است از این به بعد افزایش نرخ ماهانه آنها متوقف شود.

۴. از این به بعد، «سبد متنوع» بچینید. تک صنعت و تک سهمی نخرید. سهم‌شناسی اهمیت پیدا می‌کند.

۵. صندوق‌ها را دنبال کنید، اما صندوق‌ها با هم فرق می‌کنند. بلوک گیریشان مهم است.

۶. اگر می‌خواهید سهمی بخرید، «خودرو» را بررسی کنید. همچنین شرکت‌هایی که در این مدت جا ماندند و اگر توافق شود، تولیدشان برمی‌گردد، می‌توانند گزینه‌های مناسبی باشند.

در نهایت، سعی می‌کند مطلب مفصلی درباره امارات ضبط کند، چون امارات می‌تواند آینده نرخ ارز و خیلی از صنایع را توضیح دهد.