به گزارش سرمایه فردا، پس از حدود هشتاد روز توقف اجباری، بازار سرمایه در حالی بازگشایی شد که هنوز سایه سنگین جنگ و تحریم بر اقتصاد کشور سنگینی میکند. برای سرمایهگذارانی که پیش از بحران از بازار خارج شدهاند و اکنون قصد ورود مجدد دارند، و همچنین برای سهامدارانی که در طول تعطیلی در حسرت نقدینگی به سر میبردند، این بازگشایی یک آزمون دشوار و حساس است. در این گزارش، یک راهنمای گامبهگام و اصولی برای مدیریت سرمایه در روزهای پرتلاطم پیشرو ارائه میشود.
نخستین و مهمترین توصیه به سرمایهگذارانی که قصد ورود به بازار را دارند، «پرهیز از شتابزدگی» است. بازار سرمایه پس از هشتاد روز تعطیلی، با انبوهی از سفارشهای فروش انباشته شده، ابهامات اطلاعاتی، و فضای روانی ملتهب مواجه است. قیمتگذاری اولیه، لزوماً منعکسکننده ارزش واقعی سهام نیست. بهتر است اجازه دهید بازار طی چند روز اول، «کشف قیمت» را انجام دهد، هیجانات اولیه تخلیه شود و در صورت لزوم، اصلاح قیمتی رخ دهد. پس از آن، میتوان با آرامش بیشتری تصمیمگیری کرد.
دوم، «ورود تدریجی و مرحلهای» به جای «همهچیز یا هیچچیز» است. به جای اینکه کل سرمایه خود را در روز اول بازگشایی (با قیمتهای نامشخص) وارد کنید، سرمایه خود را به چند بخش تقسیم کنید (مثلاً ۳ یا ۴ بخش). در روزهای اول، یک بخش (مثلاً ۲۵ درصد) را وارد کنید و واکنش بازار را بسنجید. اگر بازار به سمت تعادل حرکت کرد، بخش بعدی را اضافه کنید. اگر بازار ریخت، منتظر بمانید و با میانگین هزینه دلاری (DCA) در قیمتهای پایینتر خرید کنید. این روش، میانگین قیمت خرید شما را بهینه میکند و ریسک خرید در سقف قیمتی را کاهش میدهد.
در شرایط جنگی و تحریم، نوسانات بازار به شدت افزایش مییابد. در چنین فضایی، تنها خرید سهام (خرید نقدی) و امیدواری به رشد آن، یک استراتژی پُرریسک است. ابزارهای مشتقه (به ویژه «اختیار فروش») به شما اجازه میدهند که از افت قیمت سهام خود سود کنید (یا حداقل ضرر خود را محدود کنید). به عنوان مثال، اگر سهمی را به قیمت ۱۰,۰۰۰ ریال میخرید، میتوانید همزمان یک «اختیار فروش» برای همان سهم با قیمت اعمال ۹,۵۰۰ ریال خریداری کنید. اگر قیمت سهم به ۷,۰۰۰ ریال سقوط کند، شما از طریق اختیار فروش، سهم را با قیمت ۹,۵۰۰ ریال میفروشید و ضرر خود را به ۵ درصد محدود میکنید (هزینه اختیار فروش نیز باید در نظر گرفته شود). متأسفانه، در حال حاضر تعداد نمادهایی که از «نقدشوندگی کافی» و «عمق بازار» در بازار اختیار معامله برخوردارند، محدود است (عمدتاً نمادهای بزرگ و شاخصساز). اما برای همان نمادهای محدود، استفاده از اختیار فروش (اختیار فروش تبعی یا استاندارد) میتواند یک «سپر دفاعی» قدرتمند در برابر نوسانات شدید باشد. سرمایهگذاران حرفهای حتماً از این ابزار استفاده کنند. برای سرمایهگذاران خرد، بهترین جایگزین، «تنوعبخشی» و «مدیریت سرمایه» (خروج به موقع) است.
صرفنظر از ریسکهای ژئوپلیتیک، یکی از مهمترین نیازهای فعلی بازار، «افشای شفاف، دقیق و بهموقع اطلاعات» از سوی ناشران و نهادهای مرتبط است. سرمایهگذاران باید بدانند: آیا تأسیسات شرکت در حملات هوایی آسیب دیده است؟ آیا خط تولید دچار اختلال شده است؟ آیا صادرات و واردات شرکت (به دلیل بسته بودن تنگه هرمز) متوقف شده است؟ آیا شرکت قادر به تأمین مواد اولیه خود است؟ صورتهای مالی حسابرسی شده شرکتها (به ویژه برای سال مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۴ و همچنین بودجه ۳ ماهه اول ۱۴۰۵) باید با شفافیت کامل منتشر شود. بدون شفافیت اطلاعاتی، هر تحلیل و تصمیمگیری تبدیل به «شبهعلم» و «قمار» میشود. از سازمان بورس و نهادهای نظارتی انتظار میرود که ناشران را ملزم به رعایت کامل شفافیت اطلاعاتی کنند.
سازمان بورس و دولت در آستانه بازگشایی، بستههای حمایتی متعددی (مانند اوراق تبعی هموطن و وام ۲۰۰ میلیون تومانی) اعلام کردهاند. این بستهها میتوانند در کوتاهمدت، از شدت نوسانات و فشار روانی بکاهند و به عنوان یک «مسکن» عمل کنند. اما پایداری بازار در میانمدت و بلندمدت، بیش از هر چیز وابسته به «بازگشت اعتماد» و «ثبات در متغیرهای کلان اقتصادی و سیاسی» است. اگر تنشهای نظامی ادامه یابد و تحریمها تشدید شود، هیچ بسته حمایتی نمیتواند از ریزش بازار جلوگیری کند. بنابراین، نباید صرفاً به بستههای حمایتی دل بست و از تحلیل واقعی بازار غافل شد.
توصیه کلی به تمام فعالان بازار، «رعایت اصل تنوعبخشی» است. این تنوعبخشی باید در دو سطح انجام شود. سطح نخست، «تنوعبخشی در سبد سهام» است. به جای تمرکز بر یک صنعت یا یک سهم خاص، سرمایه خود را بین چند صنعت مختلف (مثلاً دارویی، غذایی، بانکی، پالایشی، سیمانی، زراعت) تقسیم کنید. سطح دوم، «تنوعبخشی در کلاسهای مختلف دارایی» است. در شرایط افزایش نااطمینانی، نباید ۱۰۰ درصد سرمایه خود را در سهام قفل کنید. بخشی از سرمایه را به صندوقهای طلا و نقره، بخشی به صندوقهای درآمد ثابت (فیکس)، بخشی به صندوقهای املاک، و بخشی را به صورت نقدینگی (برای استفاده از فرصتهای لحظهای) نگهداری کنید.
بازار سرمایه ایران پس از ماهها تعطیلی اجباری، سرانجام در روز ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ بازگشایی شد. برخلاف بسیاری از پیشبینیهای منفی که انتظار ریزش سنگین و صفهای فروش طولانی را میکشیدند، بازار عملکردی فراتر از انتظار داشت. ارزش معاملات خرد به بیش از ۱۶ همت رسید (دو برابر آخرین روز معاملاتی قبل از جنگ) و حدود ۶ همت ورود پول حقیقی ثبت شد. با این حال، این روز تاریخی را نمیتوان بدون توجه به دو عامل کلیدی تحلیل کرد: نخست، «واگرایی شدید میان اخبار مذاکرات و اظهارات تند ترامپ» و دوم، «تاثیر شاخصهای جهانی (بازده اوراق قرضه و تورم) بر بازارهای ریسکی». این گزارش به تحلیل این روز مهم و استراتژی پیش رو میپردازد.
این روزها یک واگرایی عجیب در فضای سیاسی حاکم است. از یک سو، اخبار منتشر شده از مذاکرات (از طریق کانالهای قطری، عمانی و پاکستانی) عمدتاً «خوب» و حاکی از پیشرفت نسبی است. اما از سوی دیگر، دونالد ترامپ در توییتر خود اظهارات بسیار تندی را مطرح میکند. به عنوان مثال، او اخیراً اعلام کرده است که «قرار بود حمله کند، اما رهبران عرب از او خواستند حمله نکند.» این تناقض آشکار بین اخبار و توییتهای ترامپ، بازارها را در ابهام نگه داشته است. با این حال، یک خبر قطعی و بسیار مهم، «تاثیر واقعی جنگ رمضان بر دادههای تورم جهانی» است. تورم منتشر شده در آمریکا و اروپا بسیار بالاتر از انتظار بود و همین موضوع باعث شده است بازده اوراق قرضه ۳۰ ساله خزانهداری آمریکا به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۷ (بیش از ۵.۲ درصد) برسد. در ژاپن نیز بازده اوراق ۳۰ ساله رکورد ۴.۱۷ درصدی را تجربه کرده است. افزایش بازده اوراق قرضه، سرمایهگذاران را از بازارهای ریسکی (سهام، طلا، نقره، رمزارزها) خارج کرده و به سمت اوراق با درآمد ثابت هدایت میکند. به همین دلیل، قیمت طلا و نقره جهانی ریزش کرده (اونس طلا به ۴,۴۵۰ دلار و نقره به ۷۳ دلار رسید) و بیتکوین نیز به کانال ۷۶ هزار دلار سقوط کرد. این فضای جهانی، بر بازار داخلی نیز تأثیر گذاشته است.
در روز بازگشایی بورس تهران (۲۹ اردیبهشت)، شاخص کل با رشد ۰.۰۷ درصدی (حدود ۱۵ هزار و ۴۰۰ واحد) به حدود ۲ میلیون و ۲۶۰ هزار واحد رسید. شاخص هموزن (که تأثیر شرکتهای بزرگ را خنثی میکند) عملکرد بهتری داشت و ۰.۲۸ درصد رشد کرد. دلیل این تفاوت، تعلیق نماد ۴۲ شرکت بزرگ (۳۲ درصد از ارزش کل بازار) در روز اول بود. این شرکتها عمدتاً شامل گروههای فولادی، پتروشیمی و برخی فلزات اساسی بودند که به دلیل عدم شفافیت در مورد خسارتهای جنگ و قطع صادرات، تعلیق شده بودند. با بسته بودن این نمادهای سنگین، فشار فروش آنها بر کل بازار وارد نشد و شاخص عملکرد بهتری داشت.
اما مهمترین آمار روز اول، «ورود ۶ همت پول حقیقی» و «ارزش معاملات ۱۶ همتی» بود. ارزش معاملات خرد (سهام و صندوقهای سهامی) دو برابر آخرین روز معاملاتی قبل از جنگ (۲۸ بهمن) بود. این نشان میدهد که «نقدینگی ریسکپذیر» به بازار برگشته است و سرمایهگذاران با اعتماد نسبی وارد معاملات شدهاند. صندوقهای اهرمی نیز با ۴۴۰ میلیارد تومان ارزش معاملات و ۳۵ میلیارد تومان ورود پول، رکورد بیسابقهای ثبت کردند. صندوقهای طلا نیز ۲۶۶ میلیارد تومان ورود پول داشتند. اما در مقابل، صندوقهای نقره برای دومین روز پیاپی ۸۰ میلیارد تومان خروج پول را تجربه کردند.
نکته جالب توجه، تغییر رفتار سرمایهگذاران در طول روز بود. ابتدای بازار، تعداد صفهای فروش حدود ۲۵۰ نماد بود و تنها ۵۰ نماد مثبت بودند. اما در پایان معاملات، تعداد نمادهای مثبت به ۳۰۰ رسید و تعداد نمادهای منفی به ۲۵۰ کاهش یافت. این آمار نشان میدهد که پس از رفع ترس اولیه، سرمایهگذاران (احتمالاً حقوقیها) وارد عمل شده و با حمایت از سهام، صفهای فروش را جمع کردهاند. نکته مهم دیگر، «انتخابی بودن بازار» بود. سهام گروههایی مانند دارویی، غذایی، زراعت، بانکی (مثل بانک ملت) و شرکتهای وابسته به فروش داخلی (که وابستگی به واردات و صادرات ندارند) با استقبال خوبی مواجه شدند. در مقابل، سهام وابسته به قیمتهای جهانی و تحریم (مانند فولاد و پتروشیمی) تعلیق بودند.
سهام «سه باقر» و بسیاری از سهام دارویی از لحظه اول بازگشایی صف خرید بودند و تا پایان روز این صفها ماندگار شد. همچنین سیمانیها (در حراج) از صف فروش خارج شده و به صف خرید تبدیل شدند. این رفتار، حاکی از آن است که بازار سناریوی «آخر خط» (فروپاشی کامل اقتصادی) را کنار گذاشته و به دنبال ارزشگذاری مجدد سهام بر اساس شرایط جدید (تورم بالا، نرخ ارز بالا، و قطع وابستگی به واردات/صادرات) است. به عبارت دیگر، «تورم» به نفع شرکتهای داخلیساز (که مواد اولیه را از داخل و با ارز نیمایی تأمین میکنند و محصول را با نرخ تورم و نرخ ارز آزاد میفروشند) تمام شده است.
توصیه تحلیلگران به سرمایهگذاران این است که «هیچگاه همه تخممرغها را در یک سبد نگذارید.» در شرایط فعلی، هم سهام (به ویژه گروههای کمریسک و داخلیساز) و هم داراییهای ارزی (طلا، نقره، دلار) جایگاه خود را دارند. اما نکات مهم زیر را در نظر داشته باشید:
۱. صندوقهای نقره را جدی بگیرید، اما محتاط باشید: صندوقهای نقره در روز اول بازگشایی، خروج پول را تجربه کردند. تحلیلگران نیز پیشتر نسبت به حباب بالای این صندوقها هشدار داده بودند. بخشی از سرمایه خود را در صندوقهای نقره سیو سود کنید (بفروشید) و منتظر اصلاح قیمت باشید.
۲. سهام را گروه به گروه تحلیل کنید: دیگر نمیتوانید هر سهمی را بخرید. گروههای برنده در شرایط فعلی عبارتند از: دارویی (با افزایش نرخ محصولات ۴۰ تا ۷۰ درصدی)، غذایی (با افزایش نرخ محصولات و کاهش وابستگی به واردات)، بانکی (با افزایش درآمدهای تسعیر ارز و کارمزدها)، و گروههای داخلیساز و مستقل از تحریم. گروههای بازنده (فولاد، پتروشیمی و فلزات اساسی) هنوز در ابهام به سر میبرند.
۳. سرمایه خود را مدیریت کنید: اگر نمیتوانید به صورت حرفهای سهام تحلیل کنید و سبدگردانی کنید، بهترین راهکار «استفاده از سبدگردانی حرفهای (مدیریت دارایی)» است. یک تیم حرفهای میتواند ترکیب بهینه از صندوقهای طلا، نقره، سهام، انرژی و املاک را برای شما طراحی کند و به طور مستمر آن را بر اساس شرایط روز تعدیل نماید.
۴. اخبار سیاسی را رصد کنید: همچنان احتمال «حملات جدید» و «تشدید تنشها» وجود دارد. توقف حمله (که ترامپ ادعا کرد به درخواست اعراب بوده) «تاکتیکی» به نظر میرسد، نه «استراتژیک». همچنان باید آماده نوسانات شدید در روزهای آینده باشید.
روز اول بازگشایی، یک «شروع خوب» بود، اما برای نتیجهگیری قطعی، باید چند روز دیگر (تا باز شدن نمادهای بزرگ و مشخص شدن روند سیاسی) صبر کرد. محتاط اما فعال باشید. موفق باشید.
با در نظر گرفتن همه این نکات، در مقطع فعلی، «توصیهای برای ورود تهاجمی به بازار سهام وجود ندارد.» ریسکهای ناشی از تنشهای منطقهای نه تنها کاهش نیافته، بلکه نسبت به هفتههای گذشته تشدید نیز شده است (با توجه به اظهارات تند ترامپ و بنبست مذاکرات). احتمال بروز اختلال مجدد در روند معاملات، محدودیتهای عملیاتی (مانند قطعی اینترنت، اختلال در سامانههای معاملاتی) یا حتی «بسته شدن دوباره بازار» همچنان وجود دارد. این موضوع میتواند دسترسی سرمایهگذاران به نقدینگی را با مشکل مواجه کند.
منطقیترین استراتژی در شرایط فعلی، «صبر و انتظار تا روشنتر شدن چشمانداز سیاسی و اقتصادی» است. منتظر بمانید تا نمادهای بزرگ (پتروشیمی، فولاد و فلزات اساسی) بازگشایی شوند و واکنش بازار را ببینید. منتظر بمانید تا اثرات واقعی جنگ بر صورتهای مالی شرکتها مشخص شود. منتظر بمانید تا جهت مذاکرات (صلح یا تشدید جنگ) تعیین تکلیف شود. بازارهای مالی همواره فرصتهای جدیدی برای سرمایهگذاری ایجاد میکنند، اما سرمایه حقیقی شما محدود است. تصمیمات عجولانه و نادرست در مقاطع پرریسک، میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به همراه داشته باشد. محتاط و صبور باشید. موفق باشید.
معاون رییس جمهور و رییس بنیاد شهید و امور ایثارگران طی حکمی «احسان قاسمی» را…
بازار لوازم خانگی حالا تبدیل شده به محلی برای افزایشهای سلیقهای و خارج از قاعده.…
نوجوانان تحت تاثیر کنجکاوی، فشار دوستان و الگوهای اجتماعی نخستین تجربه مصرف سیگار و قلیان…
با وجود لغو مجوزهای پتروشیمی میانکاله خلع ید مجری پروژه متوقف مانده و فعالان محیط…
تورم باعث شده که کتاب، سینما، تئاتر و کنسرت از سبد فرهنگی خانوادهها حذف شود…
اختلاف شورای شهر با شهرداری و دولت بر سر رایگان شدن مترو و اتوبوس، سرنوشت…