حاشیه‌های فوتبال جام‌جهانی

به گزارش سرمایه فردا، فوتبالی‌ها اصطلاحی دارند و به آن دسته از بازیکنانی که شایستگی دعوت به تیم ملی را ندارند اما دعوت می‌شوند «قاچاقی» می‌گویند! در تاریخ فوتبال ایران، بازیکنان بسیاری را می‌شناسیم که به‌رغم شایستگی فراوان هرگز نتوانستند طعم حضور در تیم ملی را بچشند اما فوتبالیست‌هایی هم بودند که در میان ناباوری دعوت شده و حتی در تورنمنت‌های بزرگ برای تیم کشورمان بازی کردند. به بهانه دعوت چند بازیکن ناآماده به اردوی جدید تیم ملی، بد ندیدیم تیم منتخبی از بازیکنان تیم ملی تشکیل بدهیم که در زمان خود با اما و اگر پیراهن تیم ملی را پوشیدند.

‌دروازه‌بان؛ دانیال داوری

این دروازه‌بان در زمان سرمربیگری کارلوس کی‌روش در تیم ملی کشورمان، به تیم ملی دعوت شد که جای مهدی رحمتی (گلر مغضوب کی‌روش) را در جام‌جهانی 2014 برزیل پُر کند اما بعدا مشخص شد در حد تیم ملی ایران نیست.البته دانیال داوری ‌در تمام دوران بازی خود نشان داده بود که دروازه‌بان مطمئنی نیست.

دفاع راست؛ استیون بیت آشور

استیون بیت آشور یکی دیگر از محصولات دورگه کارلوس کی‌روش است که از کانادا به ایران آمد تا سمت راست تیم ملی ایران را تقویت کند اما چیز خاصی نشان نداد.این بازیکن دورگه ایرانی توانست به همراه تیم ملی فوتبال ایران به جام‌جهانی 2014 برزیل برود اما به قدری ضعیف بود که یک دقیقه هم بازی نکرد.

دفاع چپ؛ جواد الله‌وردی

آندرانیک اسکندریان بهترین مدافع ایران در بازی برابر تیم‌های هلند و اسکاتلند در جام‌جهانی 1978 آرژانتین کارت زرد گرفت تا دو اخطاره شده و بازی سوم برابر پرو را از دست بدهد. جواد الله‌وردی با بخت و اقبال زیاد به عنوان جانشین اسکندریان جلوی پرو بازی کرد و یکی از مقصران اصلی شکست 4 بریک ایران و حذف تیم ملی از مسابقات لقب گرفت.

دفاع میانی؛ محمدرضا خانزاده

محمدرضا خانزاده یکی از خوش شانس‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران است. در جام‌جهانی 2014 با مصدومیت هاشم بیک‌زاده هیچ چاره‌ای برای کی‌روش نبود جز اینکه خانزاده را با تیم ملی به برزیل ببرد. خانزاده مسافر جام‌جهانی 2018 روسیه هم شد که باز یک دقیقه هم به میدان نرفت و تمام دستاورد دو جام‌جهانی برای او انداختن سلفی با لیونل مسی بود!

دفاع میانی؛ جلال کاملی‌مفرد

در دهه 80 منتقدان برانكو مي‌گفتند كاملي‌مفرد معمولی‌ترين مدافع ليگ‌برتر است و دليلي ندارد در تيم ملي باشد اما يك گوش برانكو در بود و گوش ديگر دروازه و در هر فهرستي نام جلال كاملي‌مفرد به چشم مي‌خورد.
جلال كاملي‌مفرد در اندازه‌های تیم ملی نبود و با رفتن برانكو، ستاره بختش افول كرد.

هافبک میانی؛ امید نظری

اميد نظری از پدري ايرانی و مادري فيليپينی در سال 1991 در مالمو سوئد متولد شده است. کی‌روش اوایل حضورش در فوتبال ایران خیلی تلاش کرد این هافبک دورگه ساکن سوئد را ملی‌پوش کند و موفق هم شد ولی از امید نظری فوتبالیست در نیامد!

هافبک تهاجمی؛ حسن شیرمحمدی

استانکو پوکله‌پوویچ سرمربی سابق پرسپولیس در زمان ریاست فدراسیون امیر عابدینی برای حضور در بازی‌های آسیایی 1994 هیروشمیا به عنوان سرمربی تیم ملی منصوب شد. مرحوم استانکو حسن شیرمحمدی هافبک متوسط پرسپولیس را با خود به ژاپن برد درحالی که حداقل 30 هافبک بهتر از او در فوتبال ایران حضور داشتند!

هافبک راست؛ امیر شاپورزاده

شاپورزاده متولد تهران بود و پدر و مادرش هم ایرانی بودند. او خیلی زود به هانزاراستوک پیوست و وقتی همه تصور می‌کردند در مسیر پیشرفت است اما سر از تیم «استیل آذین» درآورد! شاپورزاده هم یکی از دستاوردهای حضور کارلوس کی‌روش در فوتبال ایران بود!

هافبک چپ؛ آرش نوآموز

آرش پسر ناصر نوآموز اولین رئیس فدراسیون فوتبال پس از انقلاب بود که بازيکن تيم‌هاي پورا، پاس و بهمن در دهه 70 بود و در سال 1996 به تيم لس‌آنجلس گالکسي آمريکا پيوست و يک فصل در اين تيم توپ زد. وقتی علی پروین او را به جام ملت‌های 1992 ژاپن برد، خیلی‌ها مدعی شدند آرش نوآموز به خاطر پدرش (رئیس وقت فدراسیون) بازیکن تیم ملی شده است!

مهاجم سایه؛ شهاب زاهدی

مهاجم ایرانی تیم آویسپا فوکوکا که بیشتر از گلزنی در لیگ ژاپن تبدیل به توریست شده هم یک بازی ملی در کارنامه دارد! شهاب زاهدی در تاریخ 26 خرداد سال 1402 و در تورنمنت کافا برابر تیم قرقیزستان از دقیقه 75 به جای مهدی ترابی وارد زمین شد تا یک بازی ملی هم به اسم او به ثبت برسد!

مهاجم نوک؛ محمدرضا آزادی

بیش از یک سال از آخرین گلزنی محمدرضا آزادی (9 خرداد 1404 به خیبر خرم‌آباد) برای استقلال می‌گذرد. با این حال این مهاجم گل‌نزن هم یک بار در مقدماتی جام‌جهانی 2026 به تیم ملی دعوت شد و در بازی با ترکنستان 6 دقیقه به جای مهدی طارمی بازی کرد اما کوچک‌ترین نقشی در پیروزی 5 بر صفر تیم ملی ایران نداشت!