پایگاه خبری سرمایه فردا

بورس ایران سال‌هاست که عقب‌ماندگی عظیمی نسبت به تورم و دلار دارد. این عقب‌ماندگی یا باید با رشد‌های ممتد و سنگین جبران شود، یا بازار سال‌های سال در حسرت سقف‌های قبلی خود خواهد ماند. انتخابات با سیاست‌گذاران و اعتماد مردم است.

دولت ایران توانایی نوسازی زیرساخت‌ها، سرمایه‌گذاری در آموزش و بهداشت، و ارائه خدمات با کیفیت به شهروندان خود را به شدت از دست داده است. بودجه سرانه ۴۴۰ دلاری یعنی به ازای هر شهروند، دولت نمی‌تواند حتی یک ماه هزینه زندگی حداقلی را تأمین کند. این یک زنگ خطر جدی برای آینده کشور است.

طلا دیگر آن رشد شارپی سابق را ندارد. دلار هنوز راه تا نرخ واقعی خود را دارد، اما چشم‌انداز ۲۰۰ هزار تومانی فعلاً وجود ندارد.

بیش از یک ماه از دستور رئیس‌جمهور برای حذف شرکت‌های پیمانکاری گذشته اما هنوز نشانه‌ای از اجرای عملی دیده نمی‌شود

افزایش نرخ ارز معمولاً در شرایطی اتفاق می‌افتد که اقتصاد دچار بحران‌های ناشی از فشارهای خارجی یا ضعف در سیاست‌گذاری داخلی باشد. تحریم‌ها می‌توانند دسترسی شرکت‌ها به بازارهای بین‌المللی را محدود کنند، هزینه تأمین مواد اولیه را افزایش دهند که به زبان بنگاه‌هاست.

امروز فرصت خرید سهام بهتر از فروش است. از منظر تابلویی، بازار خوب است. از منظر بنیادی، اوکی است. از منظر سیاسی، ریسک وجود دارد که با سیو سود و تنوع‌بخشی (۳۰ درصد در طلا) می‌توان آن را مدیریت کرد.

گرانی گواهی اسقاط؛ نوسازی خودروهای فرسوده و واردات خودروهای اقتصادی را متوقف کرده است

معتمدی‌زاده: کمیسیون اصل ۹۰ انحصار نگهداری طلای پلتفرم‌های آنلاین را از رئیس کل بانک مرکزی پیگیری می‌کند.

زباله‌های الکترونیکی که به اسم معادن شهری هم معروف شده‌اند از بسیاری معادن کشور غنی‌تر هستند و مقادیر قابل‌توجهی طلا و نقره دارند