کریدور زنگروز ترکمنچای نوین

به گزارش سرمایه فردا، مهدی صادقی نیا: یکی از بندهای قرارداد صلح اخیر قره باغ احداث کریدور زنگروز مابین جمهوری آذربایجان و نخجوان است که با وجود تعلق به آذربایجان با خاک اصلی ارتباط زمینی ندارد. در صورت احداث این کریدور جمهوری آذربایجان و در نتیجه دریای خزر به ترکیه و از آن طریق به اروپا متصل می‌شوند که به لحاظ اقتصادی باعث دور زدن و بی نیازی آسیانه میانه از مسیر ایران خواهد شد.
از منظر سیاسی به قدرت بیشتر جمهوری آذربایجان و گسترش حوزه نفوذ ترکیه می انجامد. با توجه به ارتباطات و آزادی عمل نسبی اسرائیل در ترکیه و دوستی عمیق باکو و تل آویو مسیر مواصلاتی جدید و مهمی بین جمهوری آذربایجان و اسرائیل ایجاد خواهد گردید.
این کریدور خطی است که در امتداد مرز بین ایران و ارمنستان قرار داشته و در صورت اجرا میتواند مرز بین دو کشور را تحت نظر گرفته ، پایش و حتی قطع نماید. روسیه که در ادبیات جمهوری اسلامی با عنوان شریک استراتژیک از آن یاد میشود بجهت جلب رضایت جمهوری آذربایجان در عدم پیوستن به ناتو اینبار نیز مانند همیشه بر خلاف منافع ایران اقدام کرد. روسیه با احداث کریدور زنگروز نه تنها موافقت کرده بلکه ایران را علنا ناچار از پذیرش آن دانسته و حکم کرده ایران نباید در برابر اجرای این طرح مقاومت کند.

کشورهای پشت کریدور زنگروز

در جریان این توطئه که با شراکت جمهوری آذربایجان ، روسیه، ترکیه، اسرائیل و اجبار ارمنستان انجام گرفته ایران کاملا نادیده انگاشته شده است. تاثیر مخرب این طرح بر جغرافیای سیاسی و اقتصادی ایران هیچ توجهی ابراز نشده است و مانند آلت دستی فرمانبردار با ما برخورد نموده اند .
در چنین شرایطی تنها اقدامی چون نمایش قدرت سال ۱۳۴۸ نظام شاهنشاهی در پی ادعای عراق مبنی بر مالکیت شط العرب می‌تواند معادلات و زیادی خواهی جمهوری آذربایجان را برهم زند و این توطئه بزرگ را نقش بر آب کند .
فارغ از تعلق خاطر به نظام سیاسی حاکم بر کشور برای ایران و ایرانی مایه سرشکستگی و خجالت است که جمهوری آذربایجانی که بخشی از ایران بود. در هیچ زمینه ای بر ایران برتری ندارد دست به اقدامی زند که منافع ایران را در ابعاد تاریخی تحت تاثیر قرار داده و بلحاظ سیاسی چالشی ماندگار برای کشور ایجاد نماید .
عبور عزتمندانه از چنین بحران هایی است که عیار واقعی حکومت ها را سنجیده و معیاری برای قضاوت تاریخ محسوب میگردد.