تورم موثرترین پدیده ضد عدالت اجتماعی در دوران مدرن

به گزارش سرمایه فردا، مهدی الیاسی: عده‌ای بعضا با استناد به شعار‌های عدالت‌خواهانه، در حالی وجود تورم دو رقمی در تمامی دولت‌های پس از جنگ در جمهوری اسلامی را نادیده می‌گیرند. تورم، ناعادلانه‌ترین پدیده اقتصادی است. در شرایط تورمی، ثروتمندان صرفا به دلیل داشتن دارایی و بدون هیچ فعالیت اقتصادی، ثروتمند‌تر شده و فقرا و اقشار کم درآمد بدون هیچ خبط و خطای اقتصادی، ناتوان و فقیرتر می‌شوند.
تورم، بهترین و بزرگ‌ترین رانتی است که دولت‌ها در اختیار ثروتمندان قرار می‌دهند. به عنوان مثال برای دارندگان ملک و زمین و سازندگان برج‌های تجاری و مسکونی، چه هدیه‌ای از این ارزشمندتر که با برخاستن از خواب، خبر دار شوند. ناگهان و بدون هیچ تلاش مولد، ارزش دارایی‌شان به دلیل تورم دو برابر شده است؟ برای یک بدهکار بزرگ بانکی چه موهبتی از این ارزشمندتر است که با وجود تورم ۴۰ درصدی در واقع سالانه ۴۰ درصد از ارزش بدهی‌اش کاسته شود؟ برای مدیران بانکی چه رویدادی از این بهتر که با وجود تورم، از ارزش واقعی زیان مطالبات معوق و مطالبات مشکوک‌الوصول ناشی از سوء مدیریت‌شان، کاسته شود؟
  از سوی دیگر برای کارمندان، کارگران و مزدبگیران، چه مصیبتی بزرگ‌تر از تورم بالا وجود دارد؟ مزدبگیرانی که بدون هیچ خطایی در رفتار اقتصادی، هر روز صبح به هنگام برخواستن از خواب متوجه می‌شوند از قدرت خریدشان کاسته شده و فهرست نداشته‌ها و آرزوهایشان بلند بالاتر شده است.
  تورم ِ بالا، بهترین رانت برای ثروتمندان و ارزشمندترین هدیه به مدیران ناکارآمد است.

ریشه تورم

میلتون فریدمن، اقتصاددان و نوبلیست آمریکایی، در جمله‌ای کوتاه، علت و ریشه تورم را چنین تبیین کرد: «تورم، همه جا و در همه زمان‌ها یک پدیده پولی است». فریدمن تاکید داشت که هر رویداد اقتصادی، تنها در صورتی قادر به ایجاد و تداوم تورم خواهد بود که با رشد حجم پول و نقدینگی فراتر از نیاز اقتصاد و میزان عرضه، همراه باشد.
این نگاه مانیتاریستی (پول‌گرایانه) به مسئله تورم، موجب شد معضل تورم تقریبا در تمامی اقتصاد‌های دنیا حل شود و اساسا به عنوان یک مشکل، از روی میز اقتصاددانان کنار گذاشته شود.