معدن و فلزات

افت سودآوری و بحران نقدینگی در نورد لوله کوثر

به گزارش سرمایه فردا، در صنایع زیرساختی مانند فولاد و لوله‌سازی، تخصص فنی و مدیریت مالی شفاف، دو رکن اساسی برای حفظ بهره‌وری و پایداری عملیاتی هستند. اما در برخی شرکت‌های وابسته به نهادهای بزرگ، انتصاب‌های غیرتخصصی و قراردادهای فاقد ضمانت، زمینه‌ساز افت عملکرد و بحران‌های مالی می‌شوند. شرکت نورد لوله کوثر صنعت اسپادانا، وابسته به فولاد مبارکه، نمونه‌ای از این وضعیت است؛ شرکتی که با کاهش سودآوری، افزایش بدهی و مدیریت غیرفنی، در مسیر نگران‌کننده‌ای قرار گرفته است.

وضعیت نورد لوله کوثر صنعت اسپادانا

شرکت نورد لوله کوثر صنعت اسپادانا، یکی از شرکت‌های وابسته به فولاد مبارکه اصفهان، در سال ۱۴۰۳ با کاهش قابل‌توجه در شاخص‌های مالی مواجه شده است. طبق اسناد موجود، نسبت سود ناخالص به فروش شرکت از ۲۳ درصد در سال ۱۴۰۲ به ۱۳ درصد در سال ۱۴۰۳ کاهش یافته است—کاهشی که نشان‌دهنده افت بهره‌وری عملیاتی و افزایش هزینه‌های تولید است.

در همین حال، هزینه‌های مالی شرکت افزایش یافته و جریان نقدی حاصل از عملیات به وضعیت منفی رسیده است. این موضوع، به‌ویژه در صنعتی که نیازمند سرمایه در گردش بالا برای تأمین مواد اولیه و اجرای پروژه‌هاست، زنگ خطری جدی محسوب می‌شود.

از منظر ساختار مدیریتی، شرکت تحت مدیریت محمدحسین کفعمی، رئیس سابق سازمان بسیج دانشجویی کشور با مدرک علوم سیاسی قرار دارد—مدرکی که هیچ‌گونه ارتباطی با حوزه صنعتی و مالی شرکت ندارد. همچنین، مسعود هراتیان با مدرک مهندسی هوافضا به‌عنوان عضو هیئت‌مدیره فعالیت می‌کند. این ترکیب مدیریتی، پرسش‌هایی جدی درباره صلاحیت فنی و راهبری شرکت در شرایط بحرانی ایجاد کرده است.

افزون بر این، قرارداد کلیدی شرکت با تأمین آب صفه فاقد تعهدات مشخص برای تسویه صورتحساب‌ها از سوی کارفرماست. از آنجا که بخش عمده فروش شرکت به همین مجموعه انجام شده، افزایش دوره وصول مطالبات و عدم دریافت به‌موقع وجوه، به کمبود نقدینگی و کاهش سودآوری دامن زده است. همچنین، استفاده از اعتبار اسنادی داخلی (LC داخلی) برای خریدها، فشار مضاعفی بر منابع نقدی شرکت وارد کرده است.

نتیجه‌گیری تحلیلی:

شرکت نورد لوله کوثر صنعت اسپادانا در سال ۱۴۰۳ با افت شدید در سودآوری، افزایش هزینه‌های مالی و بحران نقدینگی مواجه شده است. در کنار این مسائل، ساختار مدیریتی غیرفنی و قراردادهای فاقد ضمانت، ریسک‌های عملیاتی و مالی شرکت را تشدید کرده‌اند.

در شرایطی که صنعت فولاد و زیرمجموعه‌های آن نیازمند مدیریت تخصص‌محور و شفافیت مالی هستند، ادامه این روند می‌تواند به تضعیف جایگاه شرکت در زنجیره تأمین فولاد کشور منجر شود. بازنگری در ترکیب مدیریتی، اصلاح ساختار قراردادها و بهبود نظام مالی، از جمله اقداماتی است که برای نجات این شرکت از مسیر فرسایشی فعلی ضروری به نظر می‌رسد.

modir

Recent Posts

جامعه‌شناسی ایرانی درگیر بحران هویت و معیشت

چهار روایت از وضعیت علوم اجتماعی در ایران نشان می‌دهد که جامعه‌شناسی امروز بیش از…

5 ساعت ago

سینمای مستقل در برابر سلطه سرمایه

سه روایت از گفت‌وگوهای دانش اقباشاوی درباره فیلم «زاپاتا» نشان می‌دهد این اثر نه‌تنها تجربه‌ای…

5 ساعت ago

پرونده سرقت گوشی با تهدید اسلحه

پرونده‌ای که با شکایت یک مرد جوان از سرقت گوشی‌اش در شب آغاز شد، پس…

6 ساعت ago

معمایی بی‌پاسخ پارک شاپور

ستاره حیدری و مرضیه آلبوغیش، دو دختر آبادانی، در فاصله‌ای کمتر از دو ماه در…

6 ساعت ago

نسل زِد فردگرایی نوین و بازتعریف اخلاق اجتماعی

نسل زِد، متولدین ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۲، امروز بیش از هر نسل دیگری در کانون بحث‌های…

6 ساعت ago

بحران شیر خشک؛ از سفره نوزادان تا خط تولید صنایع غذایی

کمبود شیر خشک در ایران تنها به معنای دشواری خانواده‌ها در تأمین غذای نوزادان نیست؛…

7 ساعت ago