به گزارش سرمایه فردا، در نگاه بسیاری از دموکراسی‌خواهان، نظام‌هایی مانند مصر و عربستان به‌دلیل تمرکز قدرت در دست یک فرد یا خاندان، به‌سادگی در دسته‌ی «حکومت‌های استبدادی» قرار می‌گیرند. اما این طبقه‌بندی، با نادیده‌گرفتن تفاوت‌های بنیادین در سازوکارهای حکمرانی، تصویری ناقص و سطحی از واقعیت سیاسی این کشورها ارائه می‌دهد. تفاوت اصلی نه در چهره‌ی حاکم، بلکه در شیوه‌ی قانون‌گذاری و نسبت آن با بوروکراسی نهفته است.

در نظامی مانند مصر، اگرچه ریاست‌جمهوری قدرتی گسترده دارد و بسیاری از نمایندگان مجلس وابسته‌اند، اما ساختار قانون‌گذاری بر مدل پارلمانی استوار است. این مدل، حتی در شکل شبه‌دموکراتیک خود، با بوروکراسی متصل به آن، نوعی استبداد پارلمانی-بوروکراتیک پدید می‌آورد؛ ساختاری که در آن، نمایندگان فاقد مسئولیت‌پذیری بلندمدت، در پاسخ به فشارهای مقطعی، قوانینی وضع می‌کنند که نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه بر پیچیدگی حقوقی، بار اداری و نااطمینانی اقتصادی می‌افزاید.

بوروکراسی نیز، برای حفظ جایگاه خود، به تولید قانون تشویق می‌شود. این چرخه‌ی قانون‌گذاری و مقررات‌سازی، ساختاری فربه، ناکارآمد و غیرپاسخ‌گو خلق می‌کند. برخلاف تصور رایج، نمایندگان غیرمستقل نیز نقش فعالی در تصویب مقررات تخصصی دارند؛ مقرراتی که تأثیر مستقیم بر اقتصاد، بازار کار و مناسبات اجتماعی دارند. حجم این قوانین چنان گسترده است که نظارت مؤثر بر آن‌ها از توان هر نهاد بالادستی خارج است.

ذات قانون‌گذاری دموکراتیک

مشکل اصلی، در ذات قانون‌گذاری دموکراتیک نهفته است؛ سازوکاری که بر دوره‌های کوتاه انتخاباتی و ترجیح منافع تبلیغاتی بر مصالح بلندمدت استوار است. این منطق، حتی در دموکراسی‌های رسمی غربی نیز نقد شده است؛ از مکتب انتخاب عمومی گرفته تا تحلیل‌های رادیکال اتریشی‌ها مانند هاپه، همگی بر ناکارآمدی ذاتی پارلمان‌سالاری تأکید دارند.

در مقابل، نظام‌های پادشاهی سنتی مانند عربستان، امارات یا اردن، با وجود کاستی‌های‌شان، از برخی آسیب‌های ساختاری مصون‌ترند. قانون‌گذاری در این کشورها، بیشتر بر پایه عرف، فقه و قراردادهای بین‌المللی استوار است و دستگاه اداری، بر اساس رشد کنترل‌نشده بوروکراسی شکل نمی‌گیرد. این تفاوت، نه حاصل نبوغ حاکمان، بلکه نتیجه فقدان سازوکارهای ناکارآمد پارلمانی است.

در تحلیل نهایی، آن‌چه نظام سیاسی را ناکارآمد یا پایدار می‌سازد، نه چهره‌ی حاکم، بلکه ساختار حقوقی و اداری‌ای است که قدرت در آن جریان دارد. خطرناک‌ترین نوع استبداد، آن است که با نام «مردم» قانون می‌سازد، اما به مردم پاسخ نمی‌دهد و برای آینده دل نمی‌سوزاند.

modir

Recent Posts

اثر دلار بر قیمت خودرو ؛ کنترل بازار دست دلالان

دلالان با مدیریت عرضه و ایجاد انتظارات تورمی، اجازه نمی‌دهند کاهش قیمت دلار به خودرو…

34 دقیقه ago

مواد ضروری برای بدن کدامند؟

حدود ۲۸ گرم تخمه آفتابگردان یا بادام‌تقریبا نیمی از میزان توصیه شده روزانه ویتامین E…

42 دقیقه ago

هزینه تماشای فوتبال در هتل رایگان با لاکچری

تماشای فوتبال در هتل اسپینال درواقع با هزینه پنهان  5 میلیون تومانی است که تنها…

2 ساعت ago

بررسی اندیشه شهید بهشتی

شهید بهشتی نظر امام را درباره موسیقی تغییر داد / مجاهدین از سال 53 برنامه…

8 ساعت ago

قتل به خاطر فحاشی

سینا با یکی از همسایه‌های خود که همسن خودش هم بود درگیر شده بود که…

8 ساعت ago

بررسی بازی ایران برابر بلژیک

تیم ملی ایران در نبردی حساس مقابل بلژیک به دنبال مهار یکی از مدعیان گروه…

9 ساعت ago