احد عظیم‌زاده از فرش تا برج‌های متل‌قو

به گزارش سرمایه فردا، در اقتصاد ایران، برخی چهره‌های تجاری با ظاهر کارآفرینانه، در عمل به نمادهایی از بهره‌برداری نامتوازن از منابع بانکی بدل شده‌اند. احد عظیم‌زاده، تاجر شناخته‌شده فرش و مالک پروژه‌های لوکس در شمال کشور، یکی از همین چهره‌هاست که نامش بارها در فهرست بدهکاران بانکی تکرار شده است. بررسی وضعیت تسهیلات دریافتی او، نه‌تنها ابعاد مالی، بلکه جنبه‌های فرهنگی و حقوقی بدهی‌های کلان را نیز آشکار می‌سازد.

وضعیت بدهی بانکی احد عظیم‌زاده

طبق سند منتشرشده، احد عظیم‌زاده دارای ۸۸۳ میلیارد تومان مانده تسهیلات مشکوک‌الوصول است—مطالباتی که بیش از ۱۸ ماه از موعد بازپرداخت آن‌ها گذشته و هنوز به بانک بازنگردانده شده‌اند. این رقم، در شرایطی ثبت شده که نرخ سود تسهیلات دریافتی ۲۷ درصد بوده و قرار بوده در بازه زمانی ۳۶ ماهه تسویه شود.

نکته قابل‌تأمل، موضع‌گیری عظیم‌زاده در سال ۱۳۹۵ است؛ جایی که در مصاحبه‌ای اعلام کرد:

«فقط مبلغ وام و سود اولیه آن را قبول دارم و بقیه جریمه دیرکرد و سود در سود و … را طبق فتوای علما، اسلامی و شرعی نمی‌دانم.»

این اظهارنظر، در کنار عدم بازپرداخت به‌موقع، نشان‌دهنده نوعی مقاومت در برابر نظام بانکی و تفسیر شخصی از تعهدات مالی است—تفسیری که در عمل، به انباشت بدهی و فشار بر منابع بانکی منجر شده است.

نتیجه‌گیری تحلیلی:

پرونده احد عظیم‌زاده، نمونه‌ای از چالش‌های ساختاری در نظام تسهیلات‌دهی کشور است؛ جایی که افراد با دسترسی‌های خاص، تسهیلات کلان دریافت می‌کنند اما در بازپرداخت آن‌ها تعلل می‌ورزند یا به تفسیرهای شخصی از تعهدات مالی متوسل می‌شوند.

در شرایطی که بانک‌ها با بحران نقدینگی و مطالبات معوق مواجه‌اند، استمرار چنین رفتارهایی نه‌تنها اعتماد عمومی را تضعیف می‌کند، بلکه کارایی نظام بانکی را نیز به خطر می‌اندازد. شفاف‌سازی، پیگیری حقوقی و اصلاح فرآیند اعتبارسنجی، گام‌هایی ضروری برای جلوگیری از تکرار این الگو در آینده است.