آخرین وضعیت بازار فولاد ایران

به گزارش سرمایه فردا ، در نخستین روزهای ماه اخیر، خبری از بنادر جنوبی ایران مخابره شد که نه جهش بود و نه افت؛ فقط روال عادی ادامه دارد. اعتصاب رانندگان که در روزهای دی ماه، زنجیره حمل را فلج کرده بود، فروکش کرد و کامیونها دوباره به جادهها بازگشتند. اما این پایانِ دشواری نبود. میلگرد و مفتول ایران همچنان در بازههای قیمتی پیشین معامله میشدند، تقاضای خارجی ضعیف بود و عوارض ۱۰ درصدی عراق، چون سدی در برابر صادرات قد علم کرده بود. بازار نفس میکشید، اما هنوز به احیاء باور نداشت.

حمل‌ونقل به روال عادی بازگشت؛ زخم کهنه اما التیام‌یافته

دی ماه ، اعتصاب رانندگان، حمل‌ونقل کالا در ایران را به وضعیتی «واقعاً نابسامان» کشاند. محموله‌ها در بنادر و کارخانه‌ها معطل مانده بودند و خریداران خارجی با تردید به تقویم تحویل نگاه میکردند. اما با آغاز بهمن، این بحران موقت فروکش کرد. یکی از فعالان بازار  گفت: «وضعیت حمل‌ونقل کالاها بر اثر اعتصابات واقعاً نابسامان شده بود، اما نهایتاً به حالت عادی بازگشت.»

این بازگشت، نفس تازه‌ای برای صادرکنندگان بود؛ هرچند چالش‌های دیگر، دست از سر بازار برنداشتند.

میلگرد و مفتول؛ ثبات در مرز رکود

قیمت میلگرد ایرانی در خروجی کارخانه‌ها، همچنان در بازه ۴۵۰ تا ۴۶۵ دلار EXW ایستاده بود. دو هفته پیش از آن نیز همین ارقام روی تابلوها دیده می‌شد؛ تفاوت چندانی نبود، جز آنکه بازرگانان حاضر بودند با نرخ‌های پایینتر هم معامله کنند. یک پیشنهاد فروش به مقصد آفریقا با ۴۶۷ دلار FOB بندرعباس ثبت شد، اما تقاضای خارجی همچنان ضعیف گزارش می‌شد.

مهم‌ترین دلیل این ضعف، عوارض ۱۰ درصدی واردات میلگرد به عراق بود؛ مقصدی که سال‌ها مقصد اول صادرات ایران بود و اکنون سدی بلند در برابر آن کشیده شده. یکی از تولیدکنندگان فضای بازار را چنین توصیف کرد: «هیچ چیز پایداری در بازار نیست؛ اگر هم کسی خریدی انجام می‌دهد، صرفاً برای نیازهای روزمره است.»

مفتول فولادی نیز در همین فضای راکد نفس می‌کشید. بازه قیمتی آن طی دو هفته تغییری نکرد، اما دامنه پیشنهادها همچنان گسترده بود؛ از ۴۹۰ دلار EXW در یزد تا ۵۰۰ دلار در اصفهان، و از سوی بازرگانان حتی ۴۷۰ دلار نیز قابل ارائه بود. این پراکندگی، نه از تنوع بازار که از ناامنی قیمتی و ناتوانی در تثبیت نرخ حکایت داشت.

چالش‌های آشنا؛ گاز و تعطیلات

افزایش هزینه‌ها ناشی از کمبود گاز، نوسانات نرخ ارز و کاهش فعالیت‌های ساختمانی، سه‌گانه‌ای بود که محصولات طویل ایران را در فشار نگه داشته بود. تعطیلات مذهبی و دو روز تعطیلی رسمی در هفته گذشته نیز بر رکود معاملات دامن زد. بازار نه میل به خرید داشت، نه توان فروش.

بازار جهانی؛ قراردادهای تازه در سایه احتیاط

در همان روزهایی که ایران با ثباتی شکننده دستوپنجه نرم میکرد، بازار جهانی فولاد معاملات تازهای را ثبت کرد. کرهجنوبی ۱۰ هزار تن ورق گرم با ۵۲۰ دلار CFR به هند فروخت. چین ورق گرم Q235 خود را با ۴۵۵ دلار CFR روانه پاکستان کرد و ۵۰ هزار تن شمش ۵sp را با ۴۱۹ دلار FOB به اندونزی فرستاد؛ قراردادی دیگر با همان حجم، به مقصد ترکیه و با قیمت ۴۵۲ دلار CFR، هنوز در انتظار تأیید نهایی بود.

سنگ‌آهن استرالیا نیز سه معامله جداگانه با چین ثبت کرد: ۱۷۰ هزار تن Pilbara Blend با ۹۱.۸ دلار و ۹۱.۵۵ دلار، و ۹۰ هزار تن Mac Fines با ۹۱ دلار؛ همه برای حمل در بازه میانی ژوئیه.

افت‌های خفیف در سنگ‌آهن و زغال‌سنگ

در ارزیابی پنجم ژوئن، سنگ‌آهن ۶۲ درصد CFR چین با ۰.۵ دلار کاهش به ۹۶.۷۵ دلار رسید. زغال‌سنگ کک‌شو استرالیا ۶ دلار افت کرد و ۱۸۷ دلار FOB ایستاد. قراضه در ترکیه، ژاپن و هلند بی‌تغییر ماند و شمش چین در مبدأ تانگشان با احتساب مالیات، ۲۸۹۰ یوان ثابت بود، اما معادل دلاری آن ۳ دلار کاهش یافت.

میلگرد ترکیه و آلمان تغییری نداشتند. مفتول چین ۲ دلار افت کرد و ورق گرم در چین، ویتنام و آلمان در سکون کامل به سر برد.

ارزیابی هفتگی؛ ایران ۲ دلار بالا رفت

تا سی‌ام ژانویه، شمش صادراتی ایران با افزایش ۲ دلاری به ۴۲۰ دلار FOB بنادر جنوب رسید. صادرات به تایلند ۴۵۰ دلار CFR ثابت ماند. در مقابل، ورق گرم روسیه ۳ دلار کاهش یافت و به ۴۴۵ دلار FOB دریای سیاه رسید؛ ورق گرم روسیه به ترکیه اما ۴۷۵ دلار CFR بی‌تغییر ماند.

کاهش واردات سنگ‌آهن و افزایش صادرات فولاد چین

در میانه این تحولات، گزارش تازه‌ای از چین منتشر شد که روایت دوگانهای را به تصویر میکشید. واردات سنگ‌آهن چین در ماه ژانویه نسبت به دسامبر ۴.۹ درصد کاهش یافت و به ۹۸.۱۳ میلیون تن رسید؛ رقمی که انتظار تحلیلگران برای عبور از ۱۰۰ میلیون تن را برآورده نکرد. کارخانه‌های فولاد، با پیش‌بینی کاهش مصرف فصلی، محموله‌های دریایی را با احتیاط خریداری کردند و برخی از آنها به بنادر ارزانتر روی آوردند.

اخیرا کاهش واردات، موجودی انبارهای بنادر را به ۱۳۳ میلیون تن رساند؛ پایین‌ترین سطح از فوریه ۲۰۲۴. اما در سوی دیگر، صادرات محصولات فولادی چین با ۱.۱۵ درصد افزایش نسبت به  و ۹.۸۷ درصد رشد نسبت به سال قبل، به ۱۰.۵۸ میلیون تن رسید؛ بالاترین رقم در هفت ماه اخیر و سومین ماه متوالی که از مرز ۱۰ میلیون تن عبور میکرد.

چین، همچنان در دو جبهه متفاوت میجنگید: کاهش خرید مواد اولیه و افزایش فروش محصول نهایی.

ثباتی که از سر اجبار است

بازار محصولات طویل ایران  در ثباتی شکننده به سر می‌برند برد. حملونقل به روال عادی بازگشت، اما تقاضای خارجی هنوز رمقی نداشت. قیمت‌ها تغییر نکردند، اما خریداران تنها برای نیازهای روزمره پا پیش می‌گذاشتند. عراق با عوارض ۱۰ درصدی، سد صادرات را بلندتر کرد و تعطیلات مذهبی، مذاکرات را به کندی کشاند.

در این میان، چین واردات سنگ‌آهن خود را کاهش داد و صادرات فولاد را افزایش داد. کره، اندونزی و پاکستان قراردادهای تازه بستند و استرالیا سنگ‌آهن خود را به مقصدی فرستاد که کمتر می‌خرد.

و ایران، همچنان در انتظار ماند؛ با شمش ۴۲۰ دلاری و میلگرد ۴۵۰ دلاری و مفتولی که هر کارخانه برای خود قیمتی دارد.