پایگاه خبری سرمایه فردا

در حال حاضر جنگ پیشنهاد صادرات محصولات فولادی یا مواد اولیه زنجیره فولاد را کاهش داده و چشم‌انداز کوتاه‌مدت فعلا افت تولید ارزیابی می‌شود.

سال ۲۰۲۵ برای فولاد جهان، سال کاهش بود؛ برای چین، سال سقوط به زیر یک میلیارد تن؛ برای هند، سال جهش؛ برای آلمان، سال تلخترین رکود از ۲۰۰۹. ایران اما با رشد ۱.۴ درصدی و تولید ۳۱.۸ میلیون تن، همچنان در مدار همیشگی خود چرخید؛ نه اوج، نه فرود.

صنعت فولاد ایران امروز در نقطه‌ای ایستاده که درآمدهای کلان صادراتی از یک‌سو و زیرساخت‌های فرسوده و ناکافی شرکت‌ها از سوی دیگر، تصویری متناقض از آن ارائه می‌دهد.

عضو خانه صنعت، معدن و تجارت گفت: ایران با برخورداری از ذخایر معدنی غنی، می‌تواند با توسعه معادن و به‌کارگیری فناوری‌های نوین از طریق شرکت‌های بزرگ همچون فولاد مبارکه در فرآوری، وابستگی خود به واردات را کاهش دهد و ارزش افزوده بیشتری در داخل کشور ایجاد کند.

بازار جهانی فولاد در روزهای پایانی سال ۲۰۲۵ با معاملات متنوع اما تغییرات محدود همراه بود. از قرارداد ورق گرم هند به امارات گرفته تا معاملات قراضه در مسیر آمریکا–ترکیه و ثبات نسبی قیمت سنگ‌آهن و زغال‌سنگ، نشانه‌ها حاکی از احتیاط فعالان بازار و تثبیت نسبی نرخ‌هاست. در بخش شمش و محصولات طویل نیز قیمت‌ها عمدتاً ثابت مانده و تنها نوسانات جزئی در برخی بازارها دیده می‌شود.

مدیرعامل فولاد آریان، با تشریح توقف خطوط تولید، بحران برق، افت تقاضای داخلی و فشارهای مالیاتی و بانکی، اعلام کرد که ادامه فعالیت در چنین شرایطی برای صنایع فولادی ممکن نیست. او تأکید کرد اگر به حقوق کارگران، تأمین انرژی و سیاست‌گذاری‌های کلان توجه نشود، صنعت فولاد با بحرانی فراگیر روبه‌رو خواهد شد.

شرکت آهن و فولاد ارفع امسال در ناترازی ها با خرید برق از تابلوی سبز که برق قطع نشود توانست تولید را حفظ کند، فروش را افزایش دهد و جریان نقدی خود را تثبیت کند، تصمیمی پرریسک اما اقتصادی بود و فرصتی برای تقویت جایگاه ارفع در صنعت فولاد ایران تبدیل شد.

ارزش بازار ملی مس ایران با جهشی چشمگیر، بیش از دو برابر فولاد مبارکه شد؛ اتفاقی که در کمتر از یک سال، توازن تاریخی میان دو غول صنعت فلزات اساسی را برهم زد و پرسش‌های تازه‌ای درباره آینده فولادسازان و سیاست‌های حمایتی دولت ایجاد کرده است.

شرکت آهن و فولاد ارفع در کنار مدیریت انرژی، هوشمندسازی فرآیندها و حمایت از بومی‌سازی از تولید سنتی عبور کرده به عرصه فولادهای کیفی و آلیاژی ورود کرده که آینده‌ای متفاوت برای صنعت فولاد ایران رقم می‌زند.