پایگاه خبری سرمایه فردا

در روزی که شاخص مثبت شد، خودرویی‌ها و بانکی‌ها خلاف سبز ماندند. ارزش معاملات ۱۲ همتی و خروج ۴۰۰ میلیارد تومان از صندوق‌های درآمد ثابت، روایتی از تردید سرمایه‌گذاران است؛ اما طلا آرام آرام از اصلاح زمانی خارج می‌شود و دلار روی ۱۶۰ هزار تومان نفس می‌کشد.

یک کارشناس بازار سرمایه با اشاره به تشدید ریسک‌های سیاسی و اجتماعی به سرمایه‌گذاران هشدار داد: «در شرایط فعلی، باید دو حساب جداگانه داشته باشید؛ یک پول برای مخارج روزمره که کاملاً بیرون از بازار باشد و یک پول برای سرمایه‌گذاری در بورس که با پذیرش ریسک سیستماتیک وارد کرده‌اید و قرار نیست با کوچکترین خبری آن را خارج کنید.»

در گزارشی جامع، عملکرد پنج نماد برتر بورس در ده سال اخیر بررسی و مشخص شد «فملی» قهرمان بی‌رقابت این دوره است. از سوی دیگر، وضعیت صنعت سیمان پس از حذف حجم مبنا تحلیل و اعلام شد که افزایش پایه قیمت می‌تواند خبر خوشی برای سهامداران این گروه باشد.

کارشناس بازار سرمایه، با اشاره به رشد ۱۱ درصدی شاخص کل در دی‌ماه، از تغییر جهت سرمایه‌ها از گروه دارویی به سمت سهام بزرگ و پالایشی خبر داد و گفت: «اظهارات وزیر اقتصاد درباره تداوم ارز ترجیحی دارو در بودجه ۱۴۰۴، مسیر بازار را تغییر داد.»

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است. افت شدید سود در نمادهایی مانند قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که بخشی از صنعت در حال از دست دادن مزیت رقابتی است.

در شرایط کنونی ابزارهای تحلیلی سنتی از نسبت‌های بنیادی مثل P/E و P/S گرفته تا مدل‌های فوروارد هنوز نتوانسته با نشان دادن حد و حدود ارزندگی سهام به بازار کمک کند، چون مشکل اینجاست که بازار در شرایط نااطمینانی سیاسی، کمتر به این خط‌کش‌ها گوش می‌دهد.

کترام با سود ۳ میلیارد تومانی پس از ۹ ماه و دو فصل سود صفر، و کهرام با ۴۲ میلیارد تومان زیان انباشته،نه فقط عملکرد ضعیف که تصویری از شرکت‌های در آستانه ورشکستگی را نمایش گذاشتند.

عملکرد ۹ ماهه گروه زغال‌سنگ نشان داد کربن با کاهش ۳۲ درصدی سود و کشرق با زیان ۵۸ میلیاردی و افزایش ۳۹۹ درصدی زیان و کزغال با افت ۱۴۳ درصدی نسبت به سال قبل بدترین گزارش را دادند.

اقتصاد ایران پس از نزدیک به دو سال رکود پیاپی به مرحله‌ای رسیده که حتی جهش تورم و افزایش نرخ دلار هم نتوانسته رفتارهای معمول بازار را تحریک کند. کاهش مداوم تقاضا، افزایش شدید هزینه‌ها و اوج‌گیری انتظارات تورمی، شاخص‌های کلیدی مانند شامخ اقتصاد و صنعت را به محدوده خطر کشانده و سقوط سفارشات جدید و افت موجودی مواد اولیه نشان می‌دهد زنجیره تأمین هر ماه ضعیف‌تر می‌شود. هم‌زمان، کاهش نقدینگی بنگاه‌ها اثر خود را در بازار کار گذاشته و شاخص استخدام به زیر مرز ۵۰ رسیده؛ نشانه‌ای روشن از اینکه تعدیل نیرو به یکی از ابزارهای بقا تبدیل شده است.