پایگاه خبری سرمایه فردا

به نظر پویان مظفری تحلیل گر بازارهای مالی، از این به بعد نباید «تک سیمانی»، «تک زراعی»، «تک دارویی» چید. بلکه باید «سبد متنوع» چید. فرمول «یکی از این، یکی از آن، یکی از آن» جواب نمی‌دهد. تحلیل سهم بسیار مهم می‌شود.

توصیه تحلیلگران برای این هفته این است که دستپاچگی نکنید. اگر سهمی صف خرید شد یا نمادی را بازگشایی کردند، با عجله نخرید. نیازی نیست فقط برای اینکه «سهم داشته باشید» هر چیزی را بخرید. دوران «خرید بی‌قید و شرط» تمام شده است.

سرمایه‌گذاران هوشمند در این فضا نباید به دنبال خرید و فروش هیجانی باشند. باید بنشینند، با داده‌های بنیادی کار کنند، و سهم‌هایی را انتخاب کنند که هم از نظر ارزندگی وضعیت مناسبی داشته باشند و هم در برابر ریسک‌های سیستماتیک آسیب‌پذیری کمتری نشان دهند.

در حال حاضر رویکرد کسانی که پول دارند و می‌خواهند سهام بخرند، «خرید هر سهمی است که می‌شود آن را خرید». به همین دلیل ۶۰ همت وارد بازار شده اما برخی سراغ سهم‌هایی می‌روند که عرضه بیشتری دارد. برخی از این نمادها شرایط بنیادی بدی ندارند، هرچند جزو جذاب‌ترین نمادهای بازار نیستند. اما برخی از نمادها واقعاً مشکل دارند.

نگرانی اصلی در یک سال جاری این است که «ساختار سیاسی و اقتصادی بسته‌تر خواهد شد.» برخلاف تصور عموم، بعد از جنگ، دولت‌ها معمولاً دستشان برای دخالت در اقتصاد بازتر می‌شود (تجربه جنگ‌های جهانی اول و دوم)

بورس فعلاً در یک ابرخوش‌بینی عجیب قرار گرفته‌ که چشم و گوشمان به روی بسیاری از واقعیت‌ها بسته شده است: از ریسک سیاسی بگیر تا محاصره اقتصادی، نرخ بهره ۵۰ درصد، سیاست‌های سرکوب ارزی و نرخ‌گذاری دستوری.

بازار امروز ایران محل تقابل دو دسته سرمایه‌گذار است. دسته اول، خریدارانی هستند که ارزندگی بنیادی بازار را بهانه کرده‌اند و با پذیرش ریسک ژئوپلیتیک، به دنبال کسب بازدهی سریع هستند. دسته دوم، سرمایه‌گذاران محتاطی هستند که فعلاً نقد نشسته‌اند و منتظر ریزش‌های ناشی از اخبار منفی یا شفاف شدن مسیر مذاکرات هستند.

وقتی بازارهای دارایی به جای تخصیص بهینه سرمایه به فعالیت مولد، نقش پوشش اضطراری در برابر فرسایش قدرت خرید را بازی می‌کنند، این رفتار نشانه شکست انتظاری در اعتماد به ثبات قیمتی است.

سرمایه‌گذارانی که سه سال گذشته در صندوق املاک ماندند، شاید نقدشوندگی بیشتری داشتند، اما قطعاً پول کمتری به جیب زدند.