پایگاه خبری سرمایه فردا

بسیاری از بازیگران منطقه‌ای طی سال‌های گذشته سیاست‌های خود را بر مبنای تداوم فشارهای اقتصادی علیه ایران تنظیم کرده بودند

سال ۲۰۲۶ نشان داد که «امنیت انرژی و استقلال ملی» اکنون به محرک اول نوآوری و سرمایه‌گذاری تبدیل شده است. کشورهای واردکننده سوخت، به دلیل نوسانات شدید بازار فسیلی، با سرعت بیشتری به سمت بومی‌سازی انرژی (خورشیدی، بادی و هسته‌ای) حرکت می‌کنند

کارشناسان سازمان ملل تأکید کرده‌اند که این سناریوها (بازگشت تدریجی نفت و گاز به تعادل طی ۱.۵ سال) فقط در صورتی معتبر هستند که طی ماه‌های آینده جنگ جدیدی در خاورمیانه آغاز نشود.

داده‌های دهه گذشته نشان‌دهنده یک تغییر بنیادین در ساختار بازار جهانی انرژی است. مرکز ثقل تقاضای نفت از غرب به شرق، از اروپا و آمریکا به چین و هند منتقل شده است.

انرژی و آب ارزان، اجرای قوانین ساختمان سبز را تضعیف کرده و ایران را از صرفه‌جویی ۵۰ درصدی بازداشته است. بحث قیمت‌ها در عدم توجه جامعه به موضوع بهره‌وری انرژی خیلی موثر است زیرا ما قوانینی در این رابطه داریم اما در اجرا، شاهد اقدامات موثری نیستیم.

پس از شش سال ثبات ریالی در قیمت بنزین، دولت با اجرای طرح سه‌قیمتی، گام تازه‌ای در مسیر اصلاح یارانه‌ها برداشت؛ تصمیمی که نه تنها معادلات اقتصادی را تغییر می‌دهد، بلکه بازتابی از تلاش برای مدیریت مصرف، کاهش فشار بودجه‌ای و مهار قاچاق سوخت است.

در حالی‌که کشورهای نفت‌خیز جهان میلیاردها دلار یارانه برای سوخت‌های فسیلی پرداخت می‌کنند، ایران با وجود جایگاه سوم در تولید گاز، با بحران ناترازی روبه‌روست؛ بحرانی که در صورت تداوم، به قطع سراسری برق و گاز در تمام روزهای سال منجر خواهد شد. هم‌زمان، چین با بازآرایی مسیرهای واردات نفت، نقش تازه‌ای در بازار جهانی ایفا می‌کند نقشی که ممکن است ردپای نفت ایران را در سایه تحریم‌ها پنهان کرده باشد.

در حالی‌که زیرساخت‌های انرژی در روسیه، صربستان، شرق مدیترانه و هند تحت فشار تحریم‌ها، حملات هدفمند و وابستگی‌های ساختاری قرار گرفته‌اند، کشورها با رویکردهای متفاوتی در پی حفظ تاب‌آوری، کاهش وابستگی و بازتعریف جایگاه خود در بازار جهانی انرژی هستند. از توقف پالایشگاه‌ها تا احداث خطوط لوله جدید و اکتشاف در آب‌های عمیق، رقابت برای امنیت انرژی وارد مرحله‌ای تازه شده است.

سرمایه‌گذاری گسترده چین در انرژی‌های تجدیدپذیر، این کشور را به بزرگ‌ترین تولیدکننده انرژی پاک جهان تبدیل کرده است—جایگاهی که نه‌تنها حاصل ظرفیت داخلی، بلکه نتیجه نفوذ فزاینده پکن در زنجیره‌های تأمین جهانی و پروژه‌های زیرساختی در اقتصادهای نوظهور، به‌ویژه در آفریقاست. با مشارکت در ۸۴ پروژه انرژی در قاره سیاه طی چهار سال اخیر، چین اکنون نقشی راهبردی در گذار انرژی آفریقا ایفا می‌کند؛ هرچند ابهام در سازوکارهای مالی همچنان نگرانی‌های جدی برای پایداری این نفوذ ایجاد کرده است.