پایگاه خبری سرمایه فردا

بازگشایی بورس گفته شده از ۲۹ اردیبهشت است و این یک اتفاق مثبت و ضروری است، اما به معنای پایان بحران جنگ نیست. سرمایه‌گذاران باید با این ذهنیت وارد بازار شوند که «شرایط عادی» وجود ندارد و «قاعده بازی» تغییر کرده است. در چنین شرایطی، مدیریت ریسک بر هر چیز دیگری اولویت دارد.

نرخ تورم سالانه در ماه آوریل به ۳.۸ درصد رسید؛ رقمی که نه تنها بالاتر از پیش‌بینی تحلیلگران (۳.۷ درصد) ثبت شد، بلکه فاصله معناداری با هدف ۲ درصدی فدرال رزرو دارد. این اعداد و ارقام، یک واقعیت تلخ را فریاد می‌زنند: تورم فلج‌کننده آمریکا هنوز تسلیم نشده و داغای جنگ خاورمیانه، هر روز شعله‌های آن را بلندتر می‌کند.

جنگ اخیر، دستکم سه اثر منفی اقتصادی بر جای گذاشته است؛ خروج ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون مترمکعبی گاز از پارس جنوبی برای دو سال، تغییر ساختار زنجیره فولاد با مازاد در بالادست و کمبود در پایین‌دست، و همچنین رفتار متفاوت صندوق‌های درآمد ثابت که با تقسیم سود ماهانه، بازدهی ۳۱ درصدی ثبت کرده‌اند. در کنار همه اینها، بازار طلا با حباب منفی نسبت به دلار مواجه است. گزارش پیش‌رو، هر یک از این پدیده‌ها را با نگاهی به ارقام، درصد تغییرات و سود و زیان صنایع تحلیل می‌کند.

تصمیم‌گیرندگان اقتصادی کشور میان «سنگ صف‌های فروش بورس» و «سخت‌آب ورشکستگی نهادهای مالی» گیر افتاده‌اند. بازگشایی یا عدم بازگشایی بورس در شرایط جنگی و محاصره دریایی، هر دو به «نکول اعتباری» و آسیب‌پذیری امنیتی منجر می‌شود. در همین حال، بازار طلا هم از بی‌ثباتی جهانی دلار و هم از جهش داخلی ارز، نشانه‌های صعودی دارد.

روزهای پرجنب‌وجوشی برای بازار سرمایه در پیش است. شرکت‌های بورسی در آستانه مجامع عمومی و تصمیم‌گیری‌های سرنوشت‌ساز، صورت‌های مالی و گزارش‌های عملکردی خود را منتشر کرده‌اند. از افزایش سرمایه «کچاد»، «شگویا» و «ثبهساز» گرفته تا سودآوری خیره‌کننده «شیران» و رشد فروش ۳ برابری «کوچین»، همه و همه حاکی از دورانی پر از تحول و فرصت برای سهامداران است.

در دنیای پرنوسان ارزهای دیجیتال، یک اصطلاح عجیب و در عین حال پرمعنا وجود دارد: «کیسه‌دار». به کسی می‌گویند که مقدار قابل توجهی از یک رمزارز را در کیف پول خود انبار کرده و با وجود ریزش‌های سنگین و ماه‌ها سقوط، هنوز هم به آن سکه وفادار مانده است. ریاضیدانان و روان‌شناسان رفتاری هر کدام سعی کرده‌اند این رفتار را توضیح دهند. گروهی می‌گویند «به روز رسانی اطلاعات برایشان سخت است» و گروهی دیگر معتقدند «تنها از روی ترس از ضرر، دست به فروش نمی‌زنند».

مایکل بری، همان کسی که قبلاً سقوط مالی ۲۰۰۸ را پیش‌بینی کرده بود و توی دنیای سرمایه‌گذاری لقب «پیامبر کیهان» را گرفت، این بار یک تخمین فوقالعاده بد زده است. او در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۵ حدود ۱۸۷ میلیون دلار اختیار فروش (پوت) روی سهام انویدیا با قیمت اعمال ۱۱۰ دلار خریداری کرد. زمانی که سهام انویدیا حدود ۱۳۰ دلار بود. اما امروز انویدیا به ۲۰۸ دلار رسیده؛ یعنی ۹۰ درصد بالاتر از قیمتی که بری پیش‌بینی کرده بود سقوط کند. او صندوق سرمایه‌گذاری خود را در نوامبر ۲۰۲۵ تعطیل کرده و حالا یک خبرنامه ۳۹ دلاری در ماه منتشر می‌کند و در آن درباره «حباب هوش مصنوعی» می‌نویسد.

تحلیلگران مؤسسه سرمایه‌گذاری جهانی پیش‌بینی می‌کنند که پس از پایان جنگ و بازگشایی تنگه هرمز، سرمایه‌گذاری‌های خارجی کشورهای عربی دوباره از سر گرفته خواهد شد، اما با ماهیتی متفاوت. آنها دیگر صرفاً «سرمایه‌گذار مالی» نیستند؛ اکنون شریک راهبردی هستند که به دنبال امنیت بلندمدت خود در بازارهای جهانی می‌گردند.

بازار سرمایه ایران در حالی نزدیک به دو ماه است که تعطیل شده که کارشناسان هشدار می‌دهند تداوم این وضعیت، نه تنها کمکی به سهامداران نمی‌کند، بلکه بحران را عمیق‌تر کرده و مهم‌ترین ویژگی بازار یعنی «نقدشوندگی» را از بین برده است. حالا فعالان بازار خواستار بازگشایی فوری با تمهیدات حمایتی مانند نقش‌آفرینی صندوق‌های تثبیت و تشکیل کمیته ملی صیانت هستند.