پایگاه خبری سرمایه فردا

داده‌های مرکز آمار ایران تصویر روشنی از یک واقعیت تلخ ارائه می‌دهند: اقتصاد ایران در ۱۴ سال گذشته، ثروتمندان را ثروتمندتر و فقرا را فقیرتر کرده است. میانگین ۱۰ درصدی کاهش هزینه، پشت خود دهک‌هایی را پنهان کرده که بیش از ۳۰ درصد از هزینه‌های خود را از دست داده‌اند و دهک‌هایی که حتی موفق به حفظ رفاه خود شده‌اند.

جنگ رژیم صهیونی و آمریکا علیه ایران و در کنار آن تهدید روانی ترامپ و یارانش، متوجه همه طرف‌های درگیر در منطقه خاورمیانه و پیش از همه ایران است.

پیام تلویزیونی رئیس‌جمهور درباره تحولات جنگی اخیر، بیش از آنکه به تقویت روحیه ملی و تثبیت روایت قدرت ایران کمک کند، حاوی نکاتی بود که می‌تواند در سطوح مختلف سیاسی، حقوقی و روانی برای کشور هزینه‌ساز باشد. تعبیر «آتش به اختیار» برای توصیف اقدامات نیروهای مسلح، حتی اگر با نیت توضیح وضعیت میدان بیان شده باشد، عملاً می‌تواند این برداشت را ایجاد کند که حملات موشکی ایران نه در چارچوب یک تصمیم رسمی، که به صورت ابتکار میدانی نیروها انجام شده است. گزارشی از پیامدهای یک روایت نادرست در روزهای جنگ.

دولت اطمینان داده که حقوق همه کارمندان دولتی و بازنشستگان به موقع و حتی زودتر از موعد پرداخت خواهد شد. این اقدام، هرچند در شرایط عادی امری بدیهی است، اما در بحبوحه جنگ و اختلالات اقتصادی، می‌تواند تا حدودی از نگرانی طبقات کم‌درآمد بکاهد.

دفتر بودجه کنگره آمریکا در تازه‌ترین گزارش خود پیش‌بینی کرده است کسری بودجه این کشور در سال ۲۰۲۶ به ۱.۹ تریلیون دلار می‌رسد و تا ۲۰۳۶ به ۳.۱ تریلیون دلار افزایش می‌یابد. بدهی عمومی نیز از ۱۰۱ درصد تولید ناخالص داخلی در ۲۰۲۵ به ۱۲۰ درصد تا ۲۰۳۶ خواهد رسید که حتی از رکورد ۱۰۶ درصد پس از جنگ جهانی دوم نیز فراتر می‌رود. هم‌زمانی این اعداد با جنگ خاورمیانه، بمب ساعتی را شکل داده که تبعات آن به شکل تورم بالا و کاهش قدرت خرید، گریبان مردم عادی را خواهد گرفت.

بر اساس آرایش نظامی آمریکا، به نظر نمی‌رسد واشنگتن انتظار داشته باشد اسرائیل آغازگر باشد. محتمل‌تر آن است که در صورت حمله، تقسیم کار میان دو طرف صورت گیرد؛ چنان‌که استقرار جنگنده‌های اف-۲۲ آمریکا در پایگاه‌های منطقه‌ای نیز نشانه‌ای از همین هماهنگی تلقی می‌شود.

گفت‌وگوهای فشرده تهران و واشنگتن با میانجی‌گری عمان به مرحله بررسی مؤلفه‌های توافق رسید، عراقچی از «پیشرفت خوب» سخن گفت.

برای دهه‌ها، ما عادت کرده‌ایم سیاست را بر روی یک خط مستقیم تصور کنیم؛ چپ در یک سو، راست در سوی دیگر. اما آیا واقعاً می‌توان جبهه ملی فرانسه را که در سیاست‌های اقتصادی گاهی از سوسیالیست‌ها هم چپ‌تر است، صرفاً با برچسب «راست افراطی» توصیف کرد؟ آیا می‌شود کشوری مثل سنگاپور را با اقتصاد آزاد و حکومت مقتدر در یک کلمه خلاصه کرد؟ این پرسش‌ها نشان می‌دهند که دنیای سیاست پیچیده‌تر از یک خط راست است. قطب‌نمای سیاسی با افزودن بُعد دوم به این تحلیل، تصویری واقعی‌تر از باورها و گرایش‌های ما ارائه می‌دهد. گزارشی از چرایی ناکارآمدی طیف سنتی چپ-راست و ظهور مدل‌های تحلیلی دقیق‌تر.

در شرایطی که افق مه‌آلود است، صداها درهم‌اند و خبرها ناتمام می‌رسند، یک پرسش بر سر زبان‌هاست: چرا آمریکا با وجود آمادگی کامل نظامی، هنوز دست به حمله نمی‌زند؟ ناو هواپیمابر جرالد فورد و کشتی‌های جنگی همراه آن به تنگه جبل‌الطارق نزدیک شده‌اند، بیش از ۱۴۸ فروند جنگنده تهاجمی در پایگاه‌های منطقه مستقر شده‌اند و ۶۰۰ موشک تاماهوک در تیررس اهداف هستند، اما کاخ سفید سکوت کرده است. گزارشی از آخرین تحولات در آستانه یک تصمیم تاریخی.