پایگاه خبری سرمایه فردا

تورم ۷۷ درصدی ایران، یک پیامد طبیعی اقتصاد انحصاری، رانت‌محور و فاقد رقابت است. انحصارگران اقتصادی، اولیگارش‌های ارزی و بانک‌های ورشکسته، بازیگران اصلی این صحنه‌اند.

تاصیکو با NAV هر سهم ۲۵,۱۲۷ ریال و نسبت P/NAV فقط ۴۵ درصد، از نظر آماری در محدوده «بسیار ارزان» قرار دارد. سرمایه‌گذاری روی این سهم در واقع شرط بندی روی این است که بازار در میان‌مدت و بلندمدت، تخفیف ۵۵ درصدی را کاهش دهد و قیمت سهم به سمت ارزش واقعی خود حرکت کند.

ایران نه در سال ۱۹۷۰ و نه در سال ۲۰۲۴ در جمع بیست کشور اول از نظر درآمد سرانه قرار نداشته است. با جمعیتی بیش از ۸۵ میلیون نفر و تولید ناخالصی که در سال‌های اخیر به دلیل تحریم‌ها و محدودیت‌ها تحت فشار بوده، درآمد سرانه ایران بسیار پایین‌تر از میانگین جهانی است.

بانک کشاورزی به یک بمب ساعتی در سیستم بانکی کشور تبدیل شده است. دو راه پیش روست؛ یا درمان دردناک (بازسازی ساختاری، واگذاری دارایی‌های غیرجاری، تزریق سرمایه بزرگ و تعویض مدیریت) یا انفجار (بحران سیستماتیک در کل شبکه بانکی).

تجربیات تلخ، یک اصل مهم در مدیریت بحران بازار سرمایه را به ما یادآوری می‌کند: سرعت بازگشایی فضیلت نیست؛ کیفیت بازگشایی است که اهمیت دارد. بازگشایی سریع بدون ساختار مناسب، جراحت را عمیق‌تر می‌کند.

دولت دکتر پزشکیان در روزهای سخت نشان داد که کنار مردم می‌ایستد؛ امروز هم با همان نگاه، پای کار حل مسائل کشور و بهبود زندگی مردم است. ایران با همدلی و انسجام ملی پیش خواهد رفت

تاصیکو در یک نگاه؛ ارزش خالص دارایی‌ها و پتانسیل رشد ۵۵ درصدی دارد همین مسأله باعث بده قبالی سرمایه‌گذاران شده است.

زرماکارون در سال ۱۴۰۴ موفق شده است با وجود کاهش تولید، درآمد خود را ۶۱ درصد افزایش دهد. این از نظر صورت‌های مالی، یک موفقیت چشمگیر است. اما از نظر اقتصادی، این رشد عمدتاً صوری و ناشی از تورم است

سفره مردم کوچک‌تر شده، غذاها بی‌روغن‌تر و بی‌تخم‌مرغ‌تر شده‌اند، و نسل آینده ممکن است قربانی سوءتغذیه شود. این هشداری است که نباید نادیده گرفته شود.