نرخ اجاره نقره؛ شاخص پنهان فشردگی عرضه در بازار فلزات گران‌بها

به گزارش سرمایه فردا، نرخ اجاره نقره (Silver Lease Rate) در واقع نوعی نرخ بهره است که برای قرض گرفتن نقره فیزیکی از بانک‌ها یا مؤسسات مالی پرداخت می‌شود. این نرخ زمانی اهمیت پیدا می‌کند که معامله‌گران یا شرکت‌ها برای تحویل فیزیکی در قراردادهای آتی یا اجرای آربیتراژ، نیاز به نقره واقعی دارند و آن را از خزانه‌های بانکی اجاره می‌کنند.

فرمول محاسبه این نرخ ساده اما پرمعناست: اختلاف میان نرخ بهره بین‌بانکی (LIBOR) و نرخ آتی نقره (Forward Rate) تعیین‌کننده نرخ اجاره است. هرچه این اختلاف بیشتر باشد، نشان‌دهنده افزایش تقاضا برای نقره فیزیکی و کاهش موجودی خزانه‌هاست.

از منظر تحلیلی، نرخ اجاره بالا نشانه‌ای از فشردگی عرضه است؛ یعنی نقره کمیاب شده و سرمایه‌گذاران حاضرند برای دسترسی به آن هزینه بیشتری بپردازند. در مقابل، نرخ پایین یا منفی نشان‌دهنده وفور نقره در بازار و کاهش فشار صعودی بر قیمت‌هاست.

بررسی داده‌های تاریخی از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که بازار نقره در این بازه زمانی سه فاز مشخص را تجربه کرده است:

• 🟢 ثبات نسبی تا ۲۰۲۲: نرخ اجاره نقره در این دوره نزدیک به صفر یا حتی منفی بوده است، که نشان‌دهنده عرضه کافی و تقاضای محدود برای اجاره نقره فیزیکی است.
• 🟡 افزایش نوسانات از ۲۰۲۲: از این سال به بعد، نرخ اجاره نقره با نوسانات شدیدتری مواجه شد و در برخی مقاطع تا بالای ۲٪ افزایش یافت. این تغییرات، آغاز تنگناهای عرضه و رشد تقاضا برای تحویل فیزیکی را نشان می‌دهد.
• 🔴 جهش شدید در ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵: در این دوره، نرخ اجاره به‌صورت انفجاری رشد کرد و در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۴٪ رسید. این جهش، نشانه‌ای روشن از کمبود شدید نقدینگی فیزیکی نقره در بازار جهانی است.

در مجموع، نرخ اجاره نقره به‌عنوان یک شاخص مکمل در تحلیل بازار فلزات گران‌بها، می‌تواند هشدارهای زودهنگام درباره تغییرات بنیادی در عرضه و تقاضا ارائه دهد. برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای، رصد این نرخ به‌ویژه در دوره‌های نوسان، می‌تواند ابزار قدرتمندی برای پیش‌بینی روند قیمت‌ها و مدیریت ریسک باشد.