چرا فوتبالیست‌ ایرانی ستاره نمی‌شود

لیونل مسی و کریس رونالدو، خالق بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین رقابت ورزشی جهان طی دو دهه گذشته بوده‌اند. با این حال آنها وجوه مشترک جالب توجهی هم دارند که یکی از آنها وفاداری به خاستگاه‌شان است.

به تازگی تصویری جالب از رونالدو منتشر شده که در آن ستاره پرتغالی النصر عربستان را با کلاه اسپورتینگ لیسبون می‌بینیم؛ نخستین باشگاه حرفه‌ای که کریس در آن بازی کرد و پا گرفت.

رونالدو هرگز اسپورتینگ را فراموش نکرده و در مقابل، این باشگاه پرتغالی هم نام آکادمی فوتبالش را به «کریستیانو رونالدو» تغییر داده است.

جالب اینکه چندی پیش هم تصویری از لیونل مسی منتشر شد که با قمقمه‌ای منقش به لوگوی بارسلونا سر تمرین می‌رفت. این ستاره پیشین آبی‌واناری‌ها، نشان باشگاه را روی پایش هم تتو کرده است.

قابل توجه برخی ستاره‌های ایرانی که تا کمی به شهرت می‌رسند یا پیشنهاد بالاتری به دست می‌آورند، کلا یادشان می‌رود از کجا آمده‌اند و زیر دین چه کسانی هستند…!

اولویت فوتبالیست‌ ایرانی قرارداد است

یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای تاریخ فوتبال ایران، فاصله چندانی با حضور در فوتبال امارات و تیم شباب الاهلی ندارد.

بازیکنی که از ۱۸ سالگی راهی اروپا شد و تصور می‌شد بتواند روزی اسطوره‌ای مثل علی دایی را هم کنار بزند، اما حالا قبل از ۳۰ سالگی به خلیج فارس برمی‌گردد.

دوران اوج ذهنی، بدنی و تجربی یک فوتبالیست غالبا از ۲۲ سالگی شروع می‌شود و حوالی ۳۰سالگی به پایان می‌رسد.

سردار آزمون دقیقا این بازه زمانی را به بطالت گذراند و آن‌قدر برای ماندن در روسیه به پیشنهادهای رسیده دست رد زد که وقتی هم به بوندس‌لیگا رفت، اختلاف سطح مشهودی با ستاره‌های این لیگ داشت.

حالا هم درحالی که هنوز شانس بازی در اروپا را دارد، سودای بازی در لیگ امارات به سرش زده است.

بازیکنی که نمی‌داند بزرگ‌ترین سرمایه‌اش نه پول‌های کلان روس‌ها و اعراب که دوران اوج بازی‌اش است، نمی‌تواند تصمیم درستی بگیرد که به واسطه آن از تمام استعداد و پتانسیل‌اش استفاده کند؛ این یعنی جهل مرکب.

روزگاری بازیکنانی نظیر جواد نکونام، مسعود شجاعی و علی کریمی پس از چند فصل بازی در امارات راهی سطح اول فوتبال اروپا شدند، اما اینجا مهاجم ملی‌پوشی را داریم که قید حضور در آن سطح را می‌زند و به دبی می‌آید تا به قول نشریه بیلد، در آنجا به حرفه مورد علاقه‌اش یعنی سوار کاری برسد، چراکه این رشته ورزشی نزد اعراب بسیار محبوب است.

فوتبالیست‌ ایرانی ستاره نمی‌شوند چون هدف آنها مقطعی و بیشتر مالی است. درحالی که رونالدو و مسی خواستگاه ورزشی خود را نیر تبلیغ می‌کنند./دنیای اقتصاد