تاثیر فضای مجازی بر زندگی اجتماعی

زهرا نجاتی مجد دانش آموخته جامعه‌شناسی : شبکه های اجتماعی و فضای مجازی راه‌های متعددی را برای برقراری ارتباطات، اطلاع رسانی، دانستن و آگاه شدن در اختیار ما قرار می‌دهد.
مبارزه ای که جامعه جهانی امروز درپیش دارد برای استفاده از فرصت های یادگیری فضای مجازی است که جوانان و بزرگسالان را آماده بهره برداری از فرهنگ معاصر و افزودن یا تاثیر گذاری بر آن می‌کند. ما دراین میان یا باید فناوری الکترونیکی را رد کنیم یا خود را در برابر امکانات وسیع آن قرار دهیم و این مبارزه‌ را با آغوشی باز بپذیریم.
انواع گوناگون فناوری، فضای مجازی و شبکه های اجتماعی این فرصت و امکان را به ما داده که با دیگرانی در هر کجای جهان تماس برقرار کنیم ،کسانی که هرگز آنها را ندیده ایم.
می توانیم بدون تکان خوردن از روی صندلی مان با هرکسی ارتباط مجازی برقرار کنیم .این دگرگونی و تحول موجب تغییر تجربه زمانی ما شده است چون ارتباط فوری و بی درنگ صورت می گیرد.
حدود پنجاه سال پیش ارتباطات با فاصله مکانی انجام می گرفت و مستلزم گذشت زمان نیز بوده،بعنوان مثال اگر شما نامه ای به کسی در خارج از کشور می فرستادید، باید مدتی می گذشت تا نامه شما به خارج فرستاده شود و به دست گیرنده برسد.
اکنون، ارتباط فوری پایه واساس دنیای اجتماعی ما شده است. بدون این ارتباطات، زندگی ما تقریبا تصور ناپذیر است. دراین دنیای مدرن با افرادی در فضای مجازی در تعامل هستیم که شاید هرگز آنها را ندیده و نشناخته ایم.
بعضی مدعی اند که جامعه همراه با رشد هرچه بیشتر توانمندی های تکنولوژیک،بی صدا تر میشود. همراه با شتاب گرفتن ضرب آهنگ زندگی، مردم به‌نحو بیشتری خود را منزوی تر می کنند،اکنون ما بیش تر با شبکه های اجتماعی و مجازی کنش متقابل داریم تا با همسایگان یا اعضای اجتماع مان.

مزیت ارتباطات در فضای مجازی

عده ای معتقدند که فضای مجازی و شبکه های اجتماعی اطلاعاتی درباره سن، جنس، قومیت یا موقعیت اجتماعی افراد را می پوشاند و موجب می‌شود که فقط به محتوای پیام توجه شود. این مزیت بزرگی است برای زنان و گروههای محرومی که عقاید آنها در سایر محیط ها گاهی‌ بی ارزش دانسته میشود. بنابراین آزادیبخش و توانبخش معرفی می‌شود، چون مردم هویت های دلخواه در فضای مجازی را برای خویش خلق میکنندو آزادتر از جاهای دیگر سخن می‌گویند. اما همه می دانیم دراین صورت گرما و صمیمیت میهمانی ها و مراسم حضوری را از دست میدهیم.
یعنی نیازی که افراد به ملاقات با یکدیگر در وضعیت های حضوری، یا کنش متقابل رودرو را احساس می کنند، را دارند. مردم از خانه خارج می‌شوند تا به ملاقات دیگران بروند ،چون وضعیت حضوری اطلاعات بسیار پرمایه تری درباره چگونگی اندیشه واحساس دیگران و صداقت و دستکاری آنها به دست میدهد تا ارتباطات‌ مجازی.
فقط با قرار گرفتن درحضور بالفعل دیگران حس می کنیم و می فهمیم در اطراف ما چه می‌گذرد و مطمئن میشویم ‌که می‌توانیم نظرات ودیدگاه خود را به دیگران بفهمانیم و صداقت و درستکاری خود را به آنها بباورانیم.

حضوری موجب دسترسی به بخشی از بدن می‌شود که هرگز دروغ نمی گوید ،یعنی چشم ها،(پنجره های روح)نفس تماس چشمی نشانه ی درجه ی ازصمیمیت و اعتماد است ،تعامل گران حضوری به طور پیوسته تمامی حرکات ظریف این ظریف ترین عضو بدن را زیر نظر دارند.