ایران به سوسیال دموکراسی نیاز دارد

به گزارش سرمایه فردا، جامعه فردای ایران چه باید باشد؟ این سؤال حایز اهمیت بسیار است و نمی توان به کمک فورمولهای ساخته و پرداخته با مشربها و مسلکهای وارداتی – حتی آنهایی که در جاهای دیگر نتایج ثمر بخش داشته است – به آن جواب گفت. محتوای جامعه یک کشور بسیار از قالب آن مهم تر است.

دو گل شاید سلطنت طلب بود – در هر حال دیگران در باره اش چنین ادعایی کرده اند – ولی پایه های جمهوری را مستحکم کرد. آیا در سیاست او در صورتی که به بازسازی رژیم سلطنتی می پرداخت یا حتی خود برتخت سلطنت می نشست تغییری حاصل می شد؟ مسلما خیر

من طرفدار سوسیال دموکراسی هستم چون در ایران که نارضایی ها از بی عدالتی اجتماعی سرچشمه میگیرد ما نمی توانیم فقط به داشتن یک حکومت میانه رو قناعت کنیم. ما به ضرورت اوضاع و احوال متمایل به چپ خواهیم بود. ولی تکرار می کنم که سوسیال دموکراسی مناسب ما نمیتواند عینا از نوع سوسیال دموکراسی آلمان فدرال یا کشور سوئد باشد.

جوهر سوسیال دموکراسی، سیستمی پیشروست که در پرتواش، عدالت اجتماعی همراه با پیشرفتهای صنعتی، بدون انقلاب و بدون درگیری و بدون خشک اندیشی و متناسب با رسوم و آداب و فرهنگ کشوری توسعه یابد که این مشرب در آن ریشه می گیرد. این مشرب درست نقطه مقابل الگوهای از پیش ساخته ای است که واقعیت را به جبر و زور در آن وارد کرده اند و اساس همه کارها قرار داده اند.

باید به ایرانیان سوسیال دموکراسی را آموخت. این کار دراز مدتی است. نمی توان بدون پذیرفتن رفتار و اخلاق سیاسی، که لازمه اش باز بودن افق ذهنی است سوسیال دموکرات شد. برنامه من بر پایه این طرز فکر استوار است که باید به تدریج به مرحله عمل درآید و به خصوص در آغاز نیاز به نرمش فراوان دارد. اما حتی با قید تمام این احتیاط ها، بازحس میکنم که بعضی از اغنیا در مقابل آن مقاومت نشان می دهند. پیشرفت بدون انقلاب، به معنای تغییر و تحول است.

تجربیات منفی سال های ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۸ نشان داده است که گرد چه کارهایی نباید ،گشت ناگزیرم به روال ژاکوبن ها Jacobin بگویم که رفاه کشاورزان برای من بسیار مهم است. اهمیت این مطلب از اینجاست که منافع کشاورزی به همه ملت میرسد و وابستگی ما را به ممالک خارجی کاهش می دهد و امکان میدهد که از ثروت مان بهره برداری درست تر کنیم و سرمایه گذاری نماییم./نویسنده شاپور بختیار