حمله اسرائیل به ایران

یدالله کریمی پور: به رغم درخواست ترامپ، بعید است حمله اسرائیل به ایران سنگین باشد. به همین دلیل کمتر محتمل است سراغ تاسیسات هسته ای و نفتی ایران برود. نخست آن که احتمال موفقیتش در تاسیسات هسته ای ناچیز است. دوم‌؛ تمرکز جمهوری اسلامی در پیوستن به باشگاه هسته ای بیشتر شود، سوم‌ بهانه ای برای خروج از NPT است .
هم چنین احتمال حمله اسرائیل و هدف قراردادن پایانه های صادراتی-وارداتی ایران زیاد نیست. هر نظامی تازه واردی هم می داند، تسلیحات اولیه بکارگرفته شده در میدان، ساده ترین ها است. احتمال دارد در وهله نخست، حربه اسرائیل در واکنش انتقامی اش، بهره برداری از تسلیحات دیجیتالی وسایبرنتیک باشد.‌ دوم‌ نیروهای نظامی حتما بر دفاع از خود و سیستم های راداری-پدافندی و نیز فرماندهی کشور متمرکزند.

پشتوانه حمله اسرائیل به ایران چیست؟

حمله اسرائیل اشغالگر‌ می تواند به دلیل پشتیبانی کلان مقیاس دولت های غربی، داشتن توانمندترین لابی جهانی در ایالات متحده، نیروی هوایی و پدافند بسیار کارآمد اتفاق بیفتد. چراکه طراز نوین اقتصاد، ارتش مدرن و سه سازمان کارآمد جاسوسی، انبارهای مملو از تسلیحات هسته ای به این توانمندی رسیده که در حال بهم ریختن منطقه است.
وسعت اسرائیل کمتر از استان آذربایجان غربی است. در واقع ایران‌ بیش از ۸۲ برابر این دولت است. ۱۵۳ امین دولت در پهناوری. پهنایش از کرانه باختری تا ساحل مدیترانه به حدی کم است ‌که یک هویتزر و بلکه کاتیوشای پیشرفته، از باختر یا خاور می تواند سرتاسر سکونتگاهایش را در تیررس قرار دهد. اسرائیل از این منظر جزو ۲۵ کشوری است که فاقد عمق استراتژیکند.
چنین دولت هایی در استراتژی دفاعی و با فرض جاری بودن جنگ متعارف(غیر هسته ای) همواره و بی کم وکاست، ناچار به انتخاب دفاع رو به جلو (Defence in forward) می باشند. در واقع کمترین امتیاز و یا اختیاری، حتی در مقیاس تاکتیک ی، برای دفاع در عمق (Defence in depth ) ندارند.
به سخن دیگر از منظر استراتژی نظامی اسرائیل، مغلوب جغرافیای خود بوده است. ۵۰ درصد گزینش حتی لحظه ای عقب نشینی تاکتیک ی برای اسرائیل میسور نیست. به همین دلیل همواره نیازمند پشتیبانی مستمر بیرونی(ناتو و ایالات متحده) است.