بدهی بی‌پایان آمریکا؛ چرخه‌ای جهانی با محوریت دلار

به گزارش سرمایه فردا، ایالات متحده آمریکا یکی از بزرگ‌ترین بدهکاران تاریخ اقتصاد مدرن است. اما برخلاف تصور رایج، این بدهی از مسیر چاپ پول حاصل نشده، بلکه از طریق انتشار اوراق قرضه دولتی شکل گرفته است بازاری که نقدشونده‌ترین بازار بدهی جهان به شمار می‌رود.

دولت آمریکا اوراق قرضه را منتشر می‌کند و این اوراق توسط سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی خریداری می‌شود. برخلاف ایران که به دلیل محدودیت‌های بین‌المللی، اوراق دولتی‌اش تنها توسط سرمایه‌گذاران داخلی خریداری می‌شود، در آمریکا دولت‌های خارجی مانند چین، ژاپن، انگلیس و حتی لوکزامبورگ از خریداران اصلی این اوراق هستند.

نقش دلار در اقتصاد جهانی

این سازوکار به آمریکا اجازه می‌دهد تا به‌صورت ساختاریافته از سراسر جهان پول قرض کند. در عین حال، کشورهایی که این اوراق را خریداری می‌کنند، به‌نوعی در اقتصاد آمریکا سهیم می‌شوند؛ نه لزوماً در سیاست‌گذاری، بلکه در تزریق منابع مالی به اقتصاد این کشور. این چرخه، نوعی هم‌زیستی اقتصادی ایجاد کرده که در آن بدهی آمریکا، به‌جای تهدید، به یک ابزار سرمایه‌گذاری کم‌ریسک برای سایر کشورها تبدیل شده است.

برای درک ابعاد این بدهی، کافی‌ست نگاهی به آمار بیندازیم:

این کشورها با خرید اوراق قرضه آمریکا، عملاً سرمایه‌گذاری‌ای انجام می‌دهند که به دلیل اعتبار بالای اقتصاد آمریکا، کم‌ریسک‌ترین گزینه ممکن محسوب می‌شود. برای مثال، خرید یک اوراق ۱۰ ساله با نرخ بهره ۴.۷٪، تضمینی برای بازپرداخت و سوددهی است—چرا که اگر بزرگ‌ترین اقتصاد جهان نتواند بدهی‌اش را پرداخت کند، کل نظام مالی جهانی دچار فروپاشی خواهد شد.

نکته کلیدی اینجاست: تمام این بدهی‌ها به دلار است. بنابراین، اگر ارزش دلار کاهش یابد، ارزش بدهی آمریکا نیز برای طلبکاران خارجی کاهش می‌یابد. این وابستگی باعث می‌شود که حفظ ارزش دلار، به نفع همه باشد—از آمریکا گرفته تا چین و ژاپن. به‌عبارتی، دلار نمی‌تواند سقوط کند، چون سقوط آن به معنای کاهش ارزش دارایی‌های جهانی است.

در نتیجه، چرخه بدهی آمریکا نه‌تنها پایدار است، بلکه به‌دلیل پیوند عمیق با رشد اقتصادی و سرمایه‌گذاری جهانی، به‌نوعی تضمین‌شده نیز هست. این همان منطق مقاله‌هایی است که می‌پرسند: «آیا بدهی دولت آمریکا پایدار است؟» و پاسخ، در ساختار پیچیده و هماهنگ این چرخه نهفته است.