بدترین شهرهای جهان برای زندگی

رضا پاکدامن: نشریه اکونومیست در گزارش جدید خود، وضعیت ۱۷۳ شهر جهان از لحاظ شرایط زندگی در سال ۲۰۲۴ را مورد ارزیابی قرار است. شاخصهای مورد ارزیابی بدترین شهرهای جهان عبارتند از :
 ۱-ثبات شامل جرایم خرد و خشن ، درگیریهای نظامی ، ناآرامیهای مدنی ، ترور
۲- سلامت شامل کیفیت درمان در بخش عمومی و بخش خصوصی
۳- فرهنگ و محیط شامل مواردی همچون سطح فساد ، سانسور
۴- آموزش شامل کیفیت آموزش در بخش خصوصی و بخش عمومی
۵- زیرساختها شامل کیفیت حمل و نقل ؛ مسکن ؛ تامین انرژی، آب و ارتباطات

در یاداشت قبل برترین شهرهای دنیا از لحاظ شرایط زندگی در سال ۲۰۲۴ معرفی گردید.

از بین ۱۷۳ شهر مورد ارزیابی شده، شهرهای زیر در بدترین شهرهای جهان رتبه بندی شده‌اند.
۱۷۳- دمشق
۱۷۲- طرابلس
۱۷۱- الجزیره
۱۷۰- لاگوس
۱۶۹- کراچی
۱۶۸- داکا
۱۶۷- هراره
۱۶۶- پورت مورسبی ( پاپوآ گینه‌ نو)
۱۶۵- کیف
۱۶۴- کاراکاس
امتیاز کلی شهرهای فوق زیر ۴۵ از ۱۰۰ بوده است.

امتیاز دمشق در شاخصهای فوق:
ثبات = ۲۰
مراقبتهای سلامت = ۲۹
فرهنگ و محیط = ۴۶
آموزش = ۳۳
زیرساختها = ۳۲

شاخص ارزیابی بدترین شهرهای جهان

طبق ارزیابی اکونومیست منازعات ژئوپولتیک ، نافرمانی های مدنی ، بحران مسکن عوامل تاثیر گذار در وخیم شدن شرایط زندگی در برخی از شهرهای جهان شده است.

این شاخصهای زندگی در شهرهای جهان ، ویترینی از کیفیت توسعه متوازن و پایدار کشورها بوده که می بایست در ۵ شاخص فوق الذکر نه تنها در شهرهای بزرگ بلکه در سطح روستاها تبلور عینی داشته باشد .
در غیر این صورت نمی توان با بازی با برخی آمارها و حتی پیشرفتها در چند بخش خاص یا حتی در چند منطقه از یک کشور ،توهم پیشرفت یا توسعه ملی داشت.

وقتی خرد جهانی ۱۷ هدف برای توسعه جوامع تعریف می کند ؛ ولی در کشور ما برخی به دنبال «اختراع »شاخصهای متفاوت و متمایز از جهان هستند.
قطعاً استفاده موثر از ظرفیتها و فرصتها میسر نمی گردد‌.
بنابراین لازم است در نگاه کلان به افق ها ، سیاستها و برنامه های حجیم توسعه کشور که خروجی آنها قابل مشاهده است.
تجدید نظرشده و «زندگی و آسایش مردم » در کوتاه مدت و بلند مدت، محور قرار گیرد.