ششصد و شصت و شش روز پیش، شیطانتولهها صدای شیپور جنگ را در غزه نواختند. از آن روز انگار «نفخ صور» از آن باریکهٔ مهجور به سرسرای عالم، پژواک میشود. سوت بمبهای سنگرشکن، حدیث هول قیامت در عالم ناسوت شده. صفیر گلولههای سرگردان، سفیر مرگ برای کودکان آواره شده. زوزهٔ خمپارههای پرسهزن، بیخ گوش اهل غزه الرّحیل میخواند. گهوارهٔ اطفال زبانبسته، ارابهٔ مرگهای بی سر و صدا شده. جنگندهبمبافکنهای اسرائیل، دیوار خانههای فلسطین را همچون دیوار صوتی درهم شکسته. الجوع و العطش، تکیهکلام خرد و کلان مردمان آن نوار بینوا شده. با این همه ضرباهنگ و طنین و آوای مظلومیت که در غزه میپیچد، دنیا سمفونی خاموشی مینوازد و در برابر گرسنگی کودکان، روزهٔ سکوت میگیرد.
بله غزه شاهد آخرالزمان است و دنیا تماشاچی محشر غزهنشینان. و هنگامهٔ تماشایی حق و باطل را بیطرفی، بیشرفی است. هلا که آهِ مظلوم فقط دامنگیر ظالم نیست؛ گریبانگیر بیموضعان و بیحرکتان عالم هم میشود. هان که نمیتوان صمٌ بکم گرسنگی و نسلکشی مسلمانان را دید و لام تا کام چیزی نگفت. نسبت ما با شعب ابیطالب غزه، نسبت عاشورا و اربعین است. نمیتوان امروز در طریقالحسین قدم گذاشت، اما راه و رسم ستمگرسوز سیدالشهدا (ع) را پاس نداشت. نمیتوان از چرب و شیرین سفر مشایه خورد و از سفرهٔ خشک و خالی غزه نگفت. در منطق محمدی امّت، نمیتوان وفور نعمت حسینی را در عراق دید و برای وفور نقمت اهل غزه کاری نکرد.
اربعین، نمایش قدرت نرم اسلام در به صف کردن مسلمانان به سوی آرمانهای امّت واحده است. اگر فرصت اربعین برای مهمات جهان اسلام خرج نشود، این آیین باشکوه مذهبی از جنس «مناسک میانتهی» خواهد شد. اگر محشر مشایه، میلیونها دلدادهٔ حسین (ع) را برانگیخته نکند و یومالنشور اربعین، پیادگان را علیه ظلم نشوراند، پوستین مسلمانی به چه کارمان میآید؟ مگر نه این است که روح اربعین، همان روح قیام حسینی است؟ مگر نه اربعین، پیوست رسانهای عاشوراست؟ و مگر نه جهاد تبیین زینب (س) مکمل جهاد شمشیر حسین (ع) بود؟ اما چه باید کرد؟ چگونه میتوان از راهپیمایی اربعین، یک امتداد اجتماعی برای مسألهٔ اول جهان اسلام ساخت؟ وقتی مناسک حج ابراهیمی برای مقابله با پیمان ابراهیم ناتوان است، چگونه میتوان از آئین اربعین حسینی برای یکپارچگی امت محمدی بهره جست؟
باید در فرم و محتوا، در متن و حاشیه و در نماد و نمود اربعین، فلسطین دیده شود. باید نمادهای ضدصهیونیستی در این پیادهروی آئینی نمودی برجسته داشته باشد. پرچم فلسطین باید در کنار پرچم عزای حسین (ع) به اهتزاز درآید و بر دوش امواج زائران دیده شود. باید تصویر کودکان مظلوم غزه پشت انبوه کولهها نصب شود. باید تصویر قدس شریف جزء لاینفکی از نمادهای بصری مسیر پیادهروی باشد. سخنرانان مواکب و حسینیهها باید بر بیداری زائران هزار ملیت اربعین برای مبارزه با اسرائیل متمرکز شوند. مداحیها باید رنگ و بوی حماسهٔ آزادی قبلهٔ اول را به خود بگیرند. تصویر شهدای شاخص مقاومت باید در مقابل چشم جهانیان قرار گیرد. مطالبهی اتحاد جهان اسلام برای انتقام از صهیونیستها و بیرون راندنشان از اراضی اشغالی باید سرخط شعارهای اربعینیها باشد. همسایگان مسلمان غزه برای شکست حصر غذایی و قحطی مصنوعی باید تحریک و تشجیع شوند. فعالان مجازی باید فضای رسانهای را در تولید محتوا برای روشنگری جنایات اسرائیل و مظلومیت فلسطینیان اشباع کنند. القصه باید نهضت اربعین در حمایت از مردم غزه بپا خیزد و روشنگری و جریانسازی کند.
گزارش عملکرد ۹ ماهه صنعت تأمین سرمایه، تصویری از یک بخش مالی پویا و رو…
در روزهایی که تنشهای سیاسی منطقه نفس بازار را گرفته، رمزارزها مسیر تازهای پیدا کردهاند.…
بهروز خیراندیش پژوهشگر پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف آینده فناوری و اقتصاد را…
تراستیها با نگهداشتن پول در حسابهای خارجی، سودهای کلانی به دست آوردهاند؛ سودهایی که باید…
خبر کاهش مرگهای ناشی از اُوردوز در آمریکا با ظهور «کوکتلهای چندمادهای» مواد مخدر عجین…
اگر قرار است درباره گرانی لوازم خانگی صحبت کنیم، باید ریشهها را ببینیم؛ از سیاستهای…