پایگاه خبری سرمایه فردا

جام جهانی ۲۰۲۶، بزرگترین رویداد ورزشی جهان، فقط میدان رقابت فوتبالیست‌ها نیست. این تورنمنت، ویترینی از تنوع مدل‌های اقتصادی ورزش در کشورهای مختلف است. از کیپ‌ورد با جمعیتی کمتر از ۶۰۰ هزار نفر و اقتصادی وابسته به گردشگری، تا اروگوئه با صنعت صادرات بازیکن، سنگال با آکادمی‌های استعدادیابی، عراق با ظرفیت‌های بکر هواداری، و نیوزیلند با ساختارهای نهادی توسعه‌یافته. هر کدام از این کشورها، روایتی متفاوت از نقش فوتبال در اقتصاد ملی خود دارند؛ روایت‌هایی که می‌تواند برای اقتصاد ورزش ایران نیز درس‌های ارزشمندی به همراه داشته باشد.

سوئیس با سه عامل توانسته جایگاهی مهم در ورزش جهانی ایجاد کند: «مدیریت حرفه‌ای»، «سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی» و در نهایت «نگاه بلندمدت».

در حالی که مدل اقتصادی کلمنت، هلند را در صدر قرار داده، بازارهای شرط‌بندی تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند. بر اساس داده‌های این بازارها، اسپانیا شانس اول است، فرانسه شانس دوم، و سپس انگلیس، برزیل، آرژانتین، پرتغال و آلمان در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

کدام روایت درست و کدام نادرست است را نمی دانیم اما آنچه می‌دانیم خود دنیس اکرت است که قرار بود جای سردار آزمون را در جام‌جهانی پُر کند!

افزایش تعداد تیم‌ها از ۳۲ به ۴۸ تیم و رشد تعداد مسابقات از ۶۴ به ۱۰۴ بازی است. این توسعه، فرصت‌های بیشتری برای فروش تبلیغات، حق پخش و بلیت ایجاد کرده است.

جام جهانی ۲۰۲۶ را دیگر نمی‌توان تنها یک رویداد ورزشی نامید. این یک موتور محرک تمام‌عیار برای گردشگری، اشتغال، سرمایه‌گذاری و رشد اقتصادی در آمریکای شمالی است. در حالی که بازیکنان برای تصاحب نسخه کپی جام اصلی می‌جنگند، اقتصادهای ملی در پس‌زمینه، سود هنگفتی از این میدان عاید خود می‌کنند.

الکساندر نیکولوف با مبلغ 50 هزار دلار به فولاد ‌سیرجان نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا پیوسته است

خانه‌تکانی تابستانی پرسپولیس؛ جنگ تابستانی استقلال با پنجره بسته و بازیکنان خودی!

حاشیه‌های فوتبال به ویژه درباره بازیکنان با مربیان خارجی افزایش یافته است یکی از افرادی که خیلی چالشی شده اسمار است که خبرهایی حکایت از این دارد که جنجال می آفریند تا او را اخراج کنند.