پایگاه خبری سرمایه فردا

در روزهایی که تورم افسارگسیخته، ارزش پول ملی را روزبه‌روز کم‌رنگ‌تر می‌کند، بازار مسکن به عرصه‌ای برای نمایش بزرگ‌ترین تناقض اقتصادی تبدیل شده است. از یک سو، فروشندگان با چشمانداز افزایش بی‌پایان قیمت‌ها، دارایی خود را گران‌بها از پول نقد می‌دانند و از سوی دیگر، خریداران توان پرداخت قیمت‌های نجومی را ندارند. نتیجه، بازاری با شکاف عمیق میان قیمت پیشنهادی فروش (Ask) و قیمت پیشنهادی خرید (Bid) است؛ بازاری که در آن قیمت مرجع از بین رفته و معاملات به کمترین سطح خود رسیده است. در این گزارش، به بررسی ابعاد این معضل و پیامدهای آن بر اقتصاد خانوارها می‌پردازیم.

خط سیر چهارساله سبد مخارج شهری نشان می‌دهد که جامعه، سلامت خود را فدای مسکن می‌کند زیرا در شرایط کنونی درآمدها کفاف جبران هزینه‌ها را نمی‌دهد.

سالانه حدود ۳۰ هزار پرونده در نتیجه اختلاف مالی ناشی از معاملات ملکی تشکیل می‌شود که بخش عمده آن معاملات قولنامه ای است.

یکی از تناقض‌های مهم الگوی مهاجرت در ایران، جابه‌جایی جمعیت از استان‌های پرآب به استان‌های کم‌آب و دارای تنش آبی است

سرمایه‌گذاران باید قبل از ورود به بازار مسکن، سه سناریوی فوق را برای خود تعریف کنند و سبد سرمایه‌گذاری خود را متناسب با هر سناریو تنظیم نمایند.

بسیاری از تحلیلگران معتقدند حتی در خوش‌بینانه‌ترین سناریو، قیمت‌ها مسکن چین تا سال ۲۰۲۷ به آرامی به سمت پایین افت خواهد داشت.

چند هفته‌ای است که با گرانی مصالح ساختمانی و هدف قرار گرفتن کارخانجات فولاد و پتروشیمی، بحث داغ بازار مسکن داغ شده است. برخی می‌گویند «مصالح گران شده، پس حتماً خانه هم گران می‌شود» و دارند برای خرید مسکن صف می‌بندند. اما این تحلیل، ساده‌انگارانه و ناقص است. کارشناسان هشدار می‌دهند که گرانی مصالح ساختمانی فقط بر بخش کوچکی از هزینه تمام‌شده یک واحد مسکونی اثر می‌گذارد. علاوه بر این، در شرایط جنگی، تقاضای سفته‌بازی برای مسکن تقریباً به صفر می‌رسد و سرمایه‌ها به سمت دارایی‌های قابل حمل مثل دلار و طلا سرازیر می‌شوند.

بازار مسکن در کیش طی یک سال گذشته جهشی بی‌سابقه داشته است. واحدهایی که سال گذشته با بودجه متوسط قابل دسترس بودند، حالا با ودیعه‌های میلیاردی و اجاره‌های میلیونی عرضه می‌شوند

تهران در روزهای آتش‌بس؛ مردم جستجوی امنیت در خانه‌های قدیمی و دورافتاده را به برج‌های بلند ترجیح می‌دهند