پایگاه خبری سرمایه فردا

یکسان‌سازی ارز پایان مشکلات ارزی نیست، شروع ماجرای جدیدی است. این سیاست، اگرچه در بلندمدت می‌تواند به شفافیت و کارایی اقتصادی کمک کند، اما در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، فشارهای سنگینی بر شرکت‌ها و بازار سرمایه وارد می‌آورد.

طی روزهای اخیر، انبوهی از گزارش‌های فروش ماهانه شرکت‌های بورسی منتشر شده است. بررسی این گزارش‌ها نشان می‌دهد که عملکرد بسیاری از شرکت‌ها در اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ نسبت به فروردین ماه (و همچنین نسبت به مدت مشابه سال قبل) رشد چشمگیر و بعضاً چند برابری داشته است.

سه پارامتر همزمان وضعیت مثبت بورس را تأیید می‌کنند؛ ورود خالص پول حقیقی، بازگشت ارزش معاملات به سطوح معنادار، و پهنای مثبت بازار با مشارکت اکثر گروه‌های صنعتی.

در بازار سرمایه، ۹۰ درصد نمادها مثبت بودند و ارزش صفوف خرید خوب بود، اما دو نکته نگران‌کننده وجود دارد. نخست، آپشن‌ها منفی شدند که نشان می‌دهد معامله‌گران حرفه‌ای به تداوم روند صعودی کوتاه‌مدت خوش‌بین نیستند.

بورس تهران همچنان به مذاکرات سیاسی نرخ دلار و تصمیم‌های اقتصادی دولت وابسته باقی مانده است هرچند در پنج‌سال اخیر بسیاری از سرمایه‌گذاران زیان دیده‌اند.

شرکت‌هایی که «ماده اولیه را از داخل تأمین می‌کنند، داخل تولید می‌کنند، و داخل می‌فروشند» (مانند دارو، غذا، زراعت، سیمان، بانک، شوینده) و همچنین شرکت‌هایی که صادرات آنها از طریق مرزهای زمینی (عراق، افغانستان، پاکستان، ترکیه و کشورهای CIS) انجام می‌شود و به محاصره دریایی وابسته نیستند، با استقبال بی‌سابقه‌ای مواجه شده‌اند.

برخی شرکت‌های بورسی با رشد چشمگیر سود، برخی دیگر با افزایش سرمایه و برخی نیز با شفاف‌سازی در مورد علل کاهش تولید، سعی در مدیریت انتظارات سرمایه‌گذاران دارند. در این گزارش، به تحلیل مهم‌ترین رویدادهای مالی و عملکرد نمادهای بورسی و فرابورسی می‌پردازیم.

در شرایط پساجنگ، گروه‌های داروسازی، غذایی، زراعت و سیمان به دلیل تقاضای پایدار، توانایی افزایش قیمت و استقلال نسبی از تحریم، بهترین گزینه‌ها برای سرمایه‌گذاری هستند.

منطقی‌ترین استراتژی در شرایط فعلی بورس، «صبر و انتظار تا روشن‌تر شدن چشم‌انداز سیاسی و اقتصادی» است. منتظر بمانید تا نمادهای بزرگ (پتروشیمی، فولاد و فلزات اساسی) بازگشایی شوند و واکنش بازار را ببینید.