پایگاه خبری سرمایه فردا

افزایش نرخ ارز معمولاً در شرایطی اتفاق می‌افتد که اقتصاد دچار بحران‌های ناشی از فشارهای خارجی یا ضعف در سیاست‌گذاری داخلی باشد. تحریم‌ها می‌توانند دسترسی شرکت‌ها به بازارهای بین‌المللی را محدود کنند، هزینه تأمین مواد اولیه را افزایش دهند که به زبان بنگاه‌هاست.

در مقطع کنونی برای عبور از کسری بودجه دولت باید کاهش هزینه‌ها و تامین مالی از دارایی‌ها را اجرا کند

ایران با داشتن مرزهای گسترده زمینی و دریایی، مسیرهای متعددی برای واردات کالاهای اساسی و تأمین نیازهای داخلی دارد

دعوت از پاپ لئون چهاردهم یک «بازی بزرگ» در زمین دیپلماسی مذهبی و فرهنگی است. این حرکت، اگر موفق باشد، همزمان چهار هدف استراتژیک را دنبال می‌کند: شکستن انزوای دیپلماتیک، ایجاد سپر انسانی در برابر تهدید نظامی، تغییر موازنه در میز مذاکره، و خنثی کردن افراطی‌گری دینی.

کارشناسان می‌گویند محاصره دریایی از تحریم‌های نفتی و بانکی ۱۵ ساله ایران بسیار خطرناک‌تر است و اگر ریشه‌دار شود، اقتصاد ایران را به مرز خفگی خواهد رساند.

به جز تورم و کسری بودجه، محدودیت‌های جدید صادرات نفت و نقش تراستی‌ها چالش دیگر دولت است، بعد از تشدید تحریم‌ها و فعال شدن اسنپ‌بک، بخش بزرگی از مبادلات نفتی ایران از مسیر تراستی‌ها انجام می‌شود.

آسیا همچنان تأمین میکرد، اروپا محتاط بود و آمریکا تعرفه‌هایش را بر سر میز مذاکره کوبید. بازار فولاد اما هنوز تصمیم نگرفته بود که بترسد یا نفس راحتی بکشد.

وعده‌های «تک‌نرخی» و «ثبات» سال‌هاست که تنها پشت تریبون‌ها شنیده می‌شوند، اما کارگر و کارفرما همچنان با تورمی خسته‌کننده و ناپایدار دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

تفاوت عملکرد کشورهای تحریمی در نوع مدیریت اقتصادی آنهاست. برخی کشورها همچون ایران سهم اقتصاد دولتی بزرگتر و به تبع آن رانت و مشکلات مالی بیشتر است و در برابر تحریمها آسیب پذیر تر است.