پایگاه خبری سرمایه فردا

او فقط بازیگر نبود، فقط دوبلور یا نقال نبود؛ مرتضی احمدی صدای زنده‌ی شهری بود که با آن قد کشید، با آن خندید، با آن گریست. صدایی که هنوز در کوچه‌های تهران می‌چرخد و خاطره می‌سازد.

در پی توافق تازه میان فراجا و سازمان محیط زیست، برخی سربازان وظیفه به‌عنوان محیط‌بان در مناطق حفاظت‌شده به کار گرفته می‌شوند؛ تصمیمی که با وجود هدف‌گذاری برای جبران کمبود نیرو، با چالش‌های جدی در حوزه آموزش، امنیت، حقوق قانونی و حتی نشت اطلاعات همراه است. آیا محیط‌بانی با سربازان موقت، راه‌حل بحران مزمن نیروی انسانی است یا باز کردن در به روی مخاطرات تازه؟

در عصر گرانی، پیچیدگی مفهومی و تمرکز جغرافیایی، هنر معاصر ایران بیش از پیش از زندگی روزمره مردم فاصله گرفته است. گالری‌ها به قلمرو طبقات خاص بدل شده‌اند و نسل تازه هنرمندان، پشت درهای شیشه‌ای دیده‌نشدن مانده‌اند. این گزارش، نگاهی دارد به شکاف رو‌به‌گسترش میان هنر رسمی و مصرف فرهنگی طبقه متوسط.

در حالی‌که واشنگتن هم‌زمان با تشدید تحریم‌ها، از مسیر عمان پیام مذاکره می‌فرستد، وزارت امور خارجه ایران در وضعیتی از انفعال و بی‌تحرکی گرفتار شده است. نه ابتکار عملی دیده می‌شود، نه پاسخ روشن، و نه حتی تلاشی برای بازتعریف راهبردی در برابر سیاست چندوجهی آمریکا. این گزارش، نگاهی دارد به بن‌بست دیپلماتیک تهران و سردرگمی واشنگتن در مواجهه با یکدیگر.

دو پرونده جنایی در شهریار و تهران، پرده از خشونت‌هایی برمی‌دارند که در سکوت، بی‌پناهی و خلأ نظارتی شکل گرفته‌اند. از زنانی که در مسیر روزمره قربانی آدم‌ربایی، سرقت و تجاوز شدند تا نوعروسی که پس از ازدواجی پرابهام، با مرگی مشکوک از خانواده‌اش جدا شد—این گزارش، نگاهی دارد به دو چهره از خشونت ساختاری علیه زنان در ایران امروز.

با گسترش هوش مصنوعی، مرز میان نوشتن و تولید محتوا در حال محو شدن است؛ مقالاتی که به نام روزنامه‌نگاران منتشر می‌شوند اما در حقیقت ساخته‌ی ماشین‌اند، تهدیدی جدی برای اعتماد عمومی به رسانه‌ها و معنای اصیل روزنامه‌نگاری هستند. در عصر الگوریتم‌ها، صدای انسان نباید به حاشیه رانده شود.

در حالی‌که کشورهای نفت‌خیز جهان میلیاردها دلار یارانه برای سوخت‌های فسیلی پرداخت می‌کنند، ایران با وجود جایگاه سوم در تولید گاز، با بحران ناترازی روبه‌روست؛ بحرانی که در صورت تداوم، به قطع سراسری برق و گاز در تمام روزهای سال منجر خواهد شد. هم‌زمان، چین با بازآرایی مسیرهای واردات نفت، نقش تازه‌ای در بازار جهانی ایفا می‌کند نقشی که ممکن است ردپای نفت ایران را در سایه تحریم‌ها پنهان کرده باشد.

در حالی‌که بازار جهانی انرژی با تحریم‌های تازه، تنش‌های منطقه‌ای و رقابت‌های ژئوپلیتیکی دست‌وپنجه نرم می‌کند، کشورهای تولیدکننده نفت در حال بازتعریف جایگاه خود در معادلات قدرت هستند. از لغو توافق‌های ونزوئلا تا آزمون رهبری عربستان در اوپک‌پلاس و بودجه‌ریزی بلندمدت کویت، نفت بار دیگر به ابزار چانه‌زنی و بازسازی نفوذ بدل شده است.

همایش دو روزه «سرمایه‌گذاری و تأمین مالی صنعت نفت» در دانشگاه علامه طباطبایی، بیش از آنکه راه‌حلی برای بحران سرمایه‌گذاری در نفت باشد، به تریبونی برای تکرار کلیشه‌ها و حضور چهره‌های سیاسی بدل شد. در کشوری که سود لوبیاچیتی از پروژه‌های نفتی پیشی گرفته، برگزاری چنین رویدادهایی نه تنها گرهی از تأمین مالی باز نمی‌کند، بلکه نشانی از گم‌گشتگی سیاست‌گذاری در میانه‌ی هرج‌ومرج اقتصادی است.