پایگاه خبری سرمایه فردا

مبین انرژی سال‌هاست بار اصلی تأمین یوتیلیتی در منطقه ویژه پتروشیمی را به دوش می‌کشد، اما همین نقش حیاتی، وابستگی خطرناکی ایجاد کرده که کمتر درباره آن صحبت می‌شود. گزارش عملکرد ۱۰ ماهه شرکت از یک‌سو نشان‌دهنده تولید پایدار و درآمد قابل‌توجه است، اما از سوی دیگر پرسش‌هایی جدی درباره فرسودگی زیرساخت‌ها، فشار بر منابع آب و انرژی و نبود رقیب واقعی در این بازار انحصاری مطرح می‌کند؛ پرسش‌هایی که آینده صنعت پتروشیمی را به تصمیم‌های امروز مبین گره می‌زند.

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است و افت شدید سود در قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که مزیت رقابتی ندارند.

اگرچه برخی نمادهای شیمیایی با جهش‌های چندبرابری سود در صدر جدول ایستاده‌اند، اما افت‌های سنگین و زیان‌های رو به افزایش در نمادهایی مانند شلیا، شدوص، ممسنی، دهدشت و کازرو نشان می‌دهد که این صنعت همچنان با مشکلات ساختاری، ضعف مدیریتی و بی‌ثباتی عملیاتی دست‌به‌گریبان است. رشدهای پرزرق‌وبرق نمی‌توانند واقعیت شکننده بخش بزرگی از این گروه را پنهان کنند.

اگرچه بخشی از پتروشیمی‌ها و پالایشی‌ها با سودهای خیره‌کننده و بازدهی‌های چندصددرصدی در صدر توجه بازار ایستاده‌اند، اما پشت این اعداد، واقعیتی نگران‌کننده پنهان است. افت‌های سنگین در نمادهایی مانند بوعلی، شخارک، شفن، مارون و آریا نشان می‌دهد که صنعت هنوز با مشکلات ساختاری، هزینه‌های رو به افزایش و وابستگی خطرناک به بازارهای جهانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این گزارش تلاش می‌کند میان هیاهوی رشدها، صدای هشدار نمادهای منفی را نیز بلندتر کند.

مدیرعامل منطقه آزاد چابهار با اعلام تبدیل پیش‌بینی زیان ۲۰۰ میلیارد تومانی به سود ۶۰۰ میلیارد تومانی، از سه‌برابری درآمدها، افزایش ۲۰ برابری جذب سرمایه خارجی و رسیدن ارزش تولیدات به ۱۷ هزار میلیارد تومان خبر داد و گفت: چابهار با پروژه‌های بزرگ عمرانی، ریلی و توسعه پروازهای بین‌المللی در حال تبدیل به قطب اقتصادی شرق کشور است.

مردم تهران و رئیس کمیته محیط‌ زیست مجلس شورای اسلامی گفت: واحد صنعتی فرآوری برنج در چابهار ارزش افزوده را در داخل کشور ایجاد می‌کند، زنجیره اقتصادی را تکمیل کند و جلوی خروج ارز را بگیرد. این دقیقاً همان رویکردی است که باید در تمام تصمیم‌گیری‌های اقتصادی کشور دنبال شود.

درشرایطی که ایمنی خودروهای داخلی افزایش تصادفات را در پی داشته و هر روز قربانی می‌گیرد؛ سوال اصلی این است که چرا درب واردات را باز نمی‌کنید؟

گزارش ۹ ماهه شرکت‌های حمل‌ونقل در نگاه اول از جهش‌های چندصددرصدی و سودهای چشمگیر خبر می‌دهد، اما پشت این اعداد درخشان، نشانه‌های جدی از ناپایداری دیده می‌شود. بسیاری از شرکت‌ها تنها با افزایش نرخ خدمات یا درآمدهای غیرعملیاتی توانسته‌اند سود خود را بالا نگه دارند و نمادهایی مانند حسینا و حبندر حتی با وجود سوددهی، افت محسوس عملکرد را تجربه کرده‌اند. این شکاف میان سودهای روی کاغذ و واقعیت عملیاتی نشان می‌دهد صنعت حمل‌ونقل بدون کنترل هزینه‌ها، نوسازی ناوگان و اصلاح ساختار درآمدی، در معرض ریسک جدی قرار دارد و رشدهای امروز نمی‌تواند تضمینی برای فردای این صنعت باشد.

گزارش ۹ ماهه خودروسازان نشان می‌دهد بحران این صنعت نه‌تنها پایان نیافته، بلکه در برخی شرکت‌ها عمیق‌تر هم شده است. ایران‌خودرو و سایپا با وجود کاهش ظاهری زیان، همچنان هزاران میلیارد تومان در ضرر هستند و پارس‌خودرو با جهش نگران‌کننده زیان، به یکی از پرریسک‌ترین نمادهای بازار تبدیل شده است. در کنار این‌ها، بسیاری از شرکت‌های کوچک‌تر نیز با افت شدید سودآوری یا زیان‌های فزاینده روبه‌رو شده‌اند؛ وضعیتی که بار دیگر ثابت می‌کند صنعت خودرو بدون اصلاحات بنیادی