به گزارش سرمایه فردا، هرکس تعریف مخصوصی برای «موفقیت» دارد؛ ولی بخش مشترک همه این تعاریف عبارتست از: تأثیر بزرگی که روی هزاران انسان می‌گذاریم. به این معنی که از لحاظ احساسی آنها را تحت تاثیر قرار می دهیم. ‌ اگر به موفقیت دست یافتید قطعاً روی افراد بسیاری تاثیرگذار خواهید بود و باعث می‌شوید […]

ایران پیش از جنگ هم روی لبه بحران حرکت می‌کرد: تورم مزمن، کسری بودجه، فرسایش اعتماد عمومی و رانت‌های انرژی که اقتصاد را به سالادی قمارگونه تبدیل کرده بود. اعتراضات اجتماعی زنگ خطر را به صدا درآورد و حالا، پس از چهل روز جنگ، کارخانه‌ها خاموش و محاصره دریایی ایجاد شده‌است.

در نتیجه محاصره دریایی وقتی صادرات نفت به شدت محدود شود، ناچار به بستن اضطراری چاه‌ها می‌شویم. چاه‌های نفت مانند رگ‌های پیری هستند که اگر جریان خون در آن‌ها متوقف شود، دچار لخته و سکته می‌شوند. بستن طولانی‌مدت چاه‌های نفت می‌تواند به آسیب قابل توجه و حتی دائمی به فشار مخزن منجر شود.

دعوت از پاپ لئون چهاردهم یک «بازی بزرگ» در زمین دیپلماسی مذهبی و فرهنگی است. این حرکت، اگر موفق باشد، همزمان چهار هدف استراتژیک را دنبال می‌کند: شکستن انزوای دیپلماتیک، ایجاد سپر انسانی در برابر تهدید نظامی، تغییر موازنه در میز مذاکره، و خنثی کردن افراطی‌گری دینی.

همین مولفه مهم و توان مردمی، اگر به‌درستی به حوزه اقتصاد هدایت شود، می‌تواند نقش متفاوتی ایفا کند. مدل‌های جدید مشارکت مردمی و خصوصی در تامین مالی، در شکل‌گیری پروژه‌ها و در توسعه فعالیت‌های پایین‌دستی، می‌تواند شتابی ایجاد کند که با روش‌های متعارف به‌دست نمی‌آید. در چنین چارچوبی، ایمیدرو از یک نهاد توسعه‌ای به یک نهاد راهبر زنجیره ارزش ارتقا خواهد یافت

این روزها عده زیادی در پرداخت هزینه‌های روزانه خود مانده‌اند ، نه به این دلیل که بیکار با بیمار هستند، بلکه هزینه‌ها از درآمدها پیشی گرفته‌اند.

به گفته کریمی‌پور، فرآیند انتقال یا تثبیت قدرت در بحران‌های اخیر نشان داده که مکانیسم‌های ثبات‌بخش در ایران، بیش از آنکه تابع صندوق رأی باشند، از الگوهای کهن نظم و اقتدار تبعیت می‌کنند؛ الگوهایی که در متون باستانی و اساطیری ایران ریشه دارند.

«دوران دکترین نه جنگ نه صلح تمام شده؛ اگر صلح نمی‌کنید، الان بجنگید». هدف ایران در مذاکرات اسلام‌آباد باید «موازنه مثبت» با آمریکا، همکاری تاکتیکی صرفاً اقتصادی، و توافقنامه صلح پایدار با حفظ موشکی و رسمیت اقتصادی بر تنگه هرمز باشد.

ایران در میدان قدرت سخت، از موشک و پهپاد تا مدیریت تنگه هرمز، بازیگری قابل‌اعتناست. اما در میدان روایت، همچنان بازنده است. محمد جامعی، کارشناس مسائل راهبردی، هشدار می‌دهد: ضعف رسانه‌ای فقط یک نقص ارتباطی نیست؛ یک خلأ راهبردی است که می‌تواند دستاوردهای نظامی را خنثی کند. از کودتای ۲۸ مرداد تا رخدادهای دی‌ماه، مرجعیت رسانه‌ای از داخل به خارج منتقل شده و طرف مقابل، رسانه را امتداد میدان نبرد می‌داند. حالا سؤال این است: بدون بازسازی مرجعیت، پیروزی در میدان سخت چه ارزشی دارد؟