پایگاه خبری سرمایه فردا

یکی از تناقض‌های مهم الگوی مهاجرت در ایران، جابه‌جایی جمعیت از استان‌های پرآب به استان‌های کم‌آب و دارای تنش آبی است

افزایش هزینه تولید، قیمت‌گذاری دستوری و ضعف توزیع، بازار لاستیک را دچار گرانی، دلالی و شکاف قیمتی کرده است.

هشدار زودهنگام قطعی برق ۱۴۰۵ درحالی داده شده که دولت اعلام کرده مردم برق‌شان را تأمین کنند، باوجود اینکه هزینه راه‌اندازی نیروگاه خورشیدی خانگی ۳۵۰ تا ۷۰۰ میلیون است.

اگر درگیری‌های نظامی تشدید نشود و حرکت به سمت صلح و توافق هسته‌ای ادامه یابد، پتانسیل رشد قابل توجهی برای مس وجود دارد.

در شرایط پُرریسک (جنگ، تشدید تحریم، بن‌بست مذاکرات)، ضریب ریسک به ۱.۱ تا ۱.۲ افزایش می‌یابد. در شرایط کم‌ریسک (توافق، کاهش تنش‌ها، گشایش اقتصادی)، ضریب ریسک به ۰.۸ تا ۰.۹ کاهش می‌یابد.

بورس تهران در حال حاضر ارزشی حدود ۱۰۰ میلیارد دلار دارد که با GDP واقعی ایران (۲۷۰ میلیارد دلار) هماهنگ است. برای رسیدن به هدف ۴۰۰ میلیارد دلاری که رئیس سازمان بورس مطرح کرده است، GDP ایران باید به ۱,۲۰۰ میلیارد دلار برسد

برای کنترل پایدار دلار، باید به سراغ ریشه‌ها رفت: کنترل نقدینگی، افزایش تولید و صادرات غیرنفتی، شفافیت اقتصادی، و مهم‌تر از همه، کاهش عدم قطعیت سیاسی و اقتصادی از طریق دیپلماسی فعال و ثبات در سیاست‌های ارزی باید در دستور کار قرار بگیرد.

یکسان‌سازی ارز پایان مشکلات ارزی نیست، شروع ماجرای جدیدی است. این سیاست، اگرچه در بلندمدت می‌تواند به شفافیت و کارایی اقتصادی کمک کند، اما در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، فشارهای سنگینی بر شرکت‌ها و بازار سرمایه وارد می‌آورد.

اگر ایران بتواند تنها ۲۰ درصد از پتانسیل خود را عملیاتی کند، ثروت سرانه ایران از ۵۵,۰۰۰ دلار به ۱۱۰,۰۰۰ دلار (بیش از دو برابر) افزایش می‌یابد و از عربستان نیز پیشی می‌گیرد. اگر ۵۰ درصد از پتانسیل عملیاتی شود، ثروت سرانه به ۲۷۵,۰۰۰ دلار می‌رسد و ایران را در ردیف کشورهایی مانند کویت و نروژ قرار می‌دهد.