پایگاه خبری سرمایه فردا

بازیگران اقتصادی در اردیبهشت ۱۴۰۵ برای آینده‌ای با تورم پایدار بالا قیمت‌گذاری کردند، وضعیتی که خروج از آن، بدون اصلاح ساختاری هم‌زمان در سیاست مالی، سیاست پولی و مدیریت ارزی، دشوار و پرهزینه خواهد بود.

تازه‌ترین هدف عملیات مالی آمریکا؛ چهار ستون بازار کریپتوی ایران را لرزاند چراکه محدودیت صرافی های رمزارز ایران به معنی خطر فریز دارایی‌ها.

حباب‌ها دقیقاً زمانی به خطرناک‌ترین نقطه خود می‌رسند که دیگر هیچکس نام «حباب» را بر آنها نمی‌گذارد. در آن لحظه، همه چیز عادی و منطقی به نظر می‌رسد و کسی هشدار جدی نمی‌دهد.

طلا دیگر آن رشد شارپی سابق را ندارد. دلار هنوز راه تا نرخ واقعی خود را دارد، اما چشم‌انداز ۲۰۰ هزار تومانی فعلاً وجود ندارد.

افزایش نرخ ارز معمولاً در شرایطی اتفاق می‌افتد که اقتصاد دچار بحران‌های ناشی از فشارهای خارجی یا ضعف در سیاست‌گذاری داخلی باشد. تحریم‌ها می‌توانند دسترسی شرکت‌ها به بازارهای بین‌المللی را محدود کنند، هزینه تأمین مواد اولیه را افزایش دهند که به زبان بنگاه‌هاست.

امروز فرصت خرید سهام بهتر از فروش است. از منظر تابلویی، بازار خوب است. از منظر بنیادی، اوکی است. از منظر سیاسی، ریسک وجود دارد که با سیو سود و تنوع‌بخشی (۳۰ درصد در طلا) می‌توان آن را مدیریت کرد.

تورم ۷۷ درصدی ایران، یک پیامد طبیعی اقتصاد انحصاری، رانت‌محور و فاقد رقابت است. انحصارگران اقتصادی، اولیگارش‌های ارزی و بانک‌های ورشکسته، بازیگران اصلی این صحنه‌اند.

انس طلا در محدوده ۴۵۰۰ دلار تثبیت شده و چندان تکان نمی‌خورد. از سوی دیگر، داده‌های اقتصادی آمریکا تصویر متناقضی ارائه می‌دهند: داده‌های تورم جذاب نبودند

میانگین سن بالای کامیون‌ها و کشنده‌ها باعث شده هزینه سوخت، تعمیرات و حمل کالا به‌طور مداوم افزایش یابد.