پنجشنبه ۲۱ خرداد ۱۴۰۵
صنعت شیرینیجات به شدت به قیمت شکر، کاکائو و مواد بستهبندی وابسته است. هرگونه جهش در قیمتهای جهانی این مواد اولیه، میتواند حاشیه سود شرکتها را تحت فشار قرار دهد. و فراموش نکنید که سود برآوردی، مبنای تصمیمگیری است، نه تضمین آینده.
به گزارش سرمایه فردا، صنعت شیرینیجات در ماههای اخیر به یکی از پرمعاملهترین گروههای بورس تهران تبدیل شده است. سرمایهگذاران خرد و نهادی با شوق و ولع به سمت سهام شرکتهای تولید کننده ویفر، بیسکوئیت و شکلات هجوم آوردهاند. اما در این بازار پر از شکر و کاکائو، تشخیص برنده از بازنده کار سادهای نیست. پویان مظفری، تحلیلگر بازار سرمایه، با بررسی شش نماد شاخص این صنعت، تصویری از فروش و سودآوری احتمالی سال ۱۴۰۵ ترسیم کرده است. برآوردها نشان میدهد برخی شرکتها با فروش ۱۶ هزار میلیارد تومانی و سود ۴.۵ هزار میلیاردی، میتوانند سلطان بیچون و چرای صنعت شیرینی باشند، در حالی که برخی دیگر با بازدهی تاریخی بالا، شاید فرصت خرید مناسبی نباشند.
سه شرکت زیرمجموعه گروه صنعتی مینو (غمینو، غصینو و غپینو) قلب تپنده صنعت شیرینی ایران هستند. مظفری برآورد کرده است که غمینو (صنعتی مینو) در سال ۱۴۰۵ بتواند به فروش ۳.۵ هزار میلیارد تومانی و سود خالص ۶۵۰ میلیارد تومانی دست یابد. این شرکت به عنوان هلدینگ اصلی گروه مینو، معمولاً از تنوع محصولی بالا و توزیع گسترده برخوردار است.
غصینو (صنعتی مینو شرق) اما اسب تیزپای این گروه است. بر اساس تحلیل مظفری، این شرکت پتانسیل فروش ۱۶ هزار میلیارد تومانی و سود ۴.۵ هزار میلیارد تومانی را در سال جاری دارد. با این حال، تحلیلگر تأکید میکند که غصینو در برهه اخیر رشد قیمتی بسیار زیادی داشته است. به عبارت دیگر، ممکن است بخش بزرگی از سود بالقوه شرکت، قبلاً در قیمت سهم لحاظ شده باشد و جای رشد چندانی باقی نمانده باشد.
سومین ضلع مثلث، غپینو (پیشتاز صنعت مینو) است. این شرکت نیز میتواند به فروش ۱۲ هزار میلیارد تومانی و سود ۳.۷ هزار میلیارد تومانی برسد. غپینو که معمولاً محصولات متنوعتری نسبت به غصینو دارد، میتواند گزینه متعادلتری برای سرمایهگذارانی باشد که به دنبال رشد پایدار هستند.
غمایه (صنعتی مهرام) یکی دیگر از بازیگران اصلی صنعت شیرینی است. مظفری برآورد کرده است این شرکت در سال ۱۴۰۵ بتواند به فروش ۲.۶ هزار میلیارد تومانی و سود ۸۰۰ میلیارد تومانی برسد. ماده اولیه اصلی مهرام، «ملاس» است که معمولاً قیمت آن حدود ۲۰ درصد شکر تعیین میشود. اگر این نسبت (قیمت ملاس به شکر) کاهش یابد (یعنی ملاس ارزانتر شود)، حاشیه سود غمایه به طور قابل توجهی بهبود خواهد یافت.
به عبارت دیگر، سرمایهگذاران غمایه باید تحولات بازار شکر و ملاس را زیر نظر داشته باشند. اگر قیمت شکر جهانی افزایش یابد، اما ملاس نتواند متناسب با آن رشد کند، غمایه از این اختلاف سود خواهد برد.
غویتا (ویتا) نیز یکی از برندهای شناختهشده صنعت شیرینی است. مظفری برآورد کرده است که این شرکت در سال مالی منتهی به آذر ۱۴۰۵ میتواند به فروش ۴.۵ هزار میلیارد تومانی و سود ۵۶۰ میلیارد تومانی برسد. تحلیلگر تأکید میکند که عملکرد عملیاتی و فروش غویتا در ماههای اخیر «قابل قبول» بوده است.
با این حال، نکته مهم این است که غویتا در برهه اخیر بازدهی قیمتی زیادی داشته است. یعنی سهام این شرکت رشد قابل توجهی کرده و ممکن است بخش بزرگی از اخبار خوب، قبلاً در قیمت منعکس شده باشد. بنابراین، ورود به غویتا در قیمتهای فعلی نیاز به احتیاط بیشتری دارد.
غسالم (صنعتی سالم) نیز از دیگر شرکتهای مطرح این صنعت است. برآورد مظفری حاکی از آن است که غسالم میتواند در سال ۱۴۰۵ به فروش ۶.۵ هزار میلیارد تومانی و سود ۸۵۰ میلیارد تومانی برسد. سالم نیز مانند غویتا و غصینو در ماههای اخیر رشد قیمتی قابل توجهی را تجربه کرده است. تحلیلگر تأکید میکند که «سهم در برهه اخیر بازدهی زیادی داشته». بنابراین، سهامداران جدید باید دقت کنند که آیا پتانسیل رشد بیشتری نسبت به ریسک نزول قیمت وجود دارد یا خیر.
نان (صنعتی نان) نیز که احتمالاً به اشتباه «غنان» نوشته شده (چون نماد رسمی نان «غنان» است)، برآورد فروش ۹ هزار میلیارد تومانی و سود ۱.۲ هزار میلیارد تومانی را در سال ۱۴۰۵ دارد. نان یکی از تولیدکنندگان بزرگ کیک و کلوچه در ایران است. نسبت به سایر رقبا، این شرکت کمتر مورد توجه رسانهها قرار گرفته، اما ارقام برآوردی آن نشان از پتانسیل بالایی دارد.
مظفری در پایان یک افشاسازی مهم میکند: «اعداد فوق برای این شرکتها با فرض تورم ۴۰ درصد در ادامه سال برآورد شدهاند.» این فرضی است که تحلیلگر را ملزم کرده تا برآوردهای محافظهکارانه (و حتی بدبینانه) نسبت به برخی تحلیلگران دیگر داشته باشد. اگر تورم در نیمه دوم سال بالاتر از ۴۰ درصد باشد (مثلاً ۵۰ یا ۶۰ درصد)، این برآوردها ممکن است کمتر از مقدار واقعی باشند. و اگر تورم پایینتر بیاید، برآوردها باید اصلاح شوند.
بنابراین، سرمایهگذاران نباید به این اعداد به عنوان قطعیات نگاه کنند، بلکه آنها را مبنایی برای تحلیل خود قرار دهند و سناریوهای مختلف تورم را در مدلهای خود لحاظ کنند.
صنعت شیرینیجات یکی از جذابترین گروههای بورسی در سال ۱۴۰۵ خواهد بود، به شرطی که سرمایهگذاران با دقت نمادها را انتخاب کنند. غصینو و غسالم و غویتا با وجود سودآوری بالا، رشد قیمتی زیادی داشتهاند و ممکن است فرصت خرید مناسبی نباشند. غپینو و غمینو و غمایه شاید گزینههای متعادلتری باشند. و غنان نیز میتواند یک شگفتیساز خاموش باشد.
همیشه به خاطر داشته باشید که صنعت شیرینیجات به شدت به قیمت شکر، کاکائو و مواد بستهبندی وابسته است. هرگونه جهش در قیمتهای جهانی این مواد اولیه، میتواند حاشیه سود شرکتها را تحت فشار قرار دهد. و فراموش نکنید که سود برآوردی، مبنای تصمیمگیری است، نه تضمین آینده.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا