انواع استراتژی پوشش ریسک

به گزارش سرمایه فردا، برای پوشش ریسک سرمایه‌گذاری می‌توانید به صورت مستقیم وارد یک موقعیت معاملاتی در جهت عکس معامله اولیه خود شوید. همچنین این امکان را دارید که به طور غیرمستقیم و با تنوع‌بخشی به دارایی‌ها، سرمایه‌گذاری خود را هج کنید.

رایج‌ترین استراتژی هجینگ در بازار سرمایه، استفاده از انواع ابزارهای مشتقه مانند اوراق اختیار معامله، اوراق اختیار تبعی و قراردادهای آتی است. اوراق مشتقه قراردادهایی هستند که ارزش آن‌ها بر مبنای یک دارایی پایه مشخص، تعیین و محاسبه می‌شود. به عبارت دیگر، ارزش قرارداد از دارایی پایه مربوطه مشتق می‌شود. در بازار سرمایه دارایی‌هایی مانند سهام، سپرده‌های کالایی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری به عنوان دارایی پایه قراردادهای آتی یا اختیار معامله مورد استفاده قرار می‌گیرند. ویژگی مهم این اوراق، امکان انجام معاملات به صورت دو طرفه است. بدین معنی که می‌توانید به کمک اوراق مشتقه، در روندهای نزولی بازار نیز بازده کسب کنید. برای مثال طبق این استراتژی معاملاتی، افراد پس از خرید یک دارایی، قرارداد اختیار فروش آن را نیز خریداری می‌کنند. تا در صورت افت ارزش دارایی، بخشی از زیان سرمایه‌گذاری خود را از محل بازده قرارداد اختیار جبران کنند. یکی از نمونه‌های کاربرد این استراتژی مربوط به زمانی است که در سهام یک شرکت سرمایه‌گذاری می‌کنید و در همان زمان، اختیار فروش تبعی آن سهم را نیز می‌خرید. در این حالت با پرداخت مبلغی بابت خرید این اوراق، ارزش دارایی خود را برای پوشش ریسک حفظ می‌کنید.

متنوع‌سازی سبد دارایی برای پوشش ریسک

ایجاد تنوع در سبد سرمایه‌گذاری دیگر استراتژی هجینگ پرکاربرد برای پوشش ریسک محسوب می‌شود. در این روش، با سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مختلف که همبستگی معکوسی با یکدیگر دارند، بخش قابل توجهی از ریسک‌های احتمالی را کاهش می‌دهید.

برای مثال فرض کنید که قصد دارید بخشی از سرمایه خود را در سهام و صندوق های سهامی سرمایه‌گذاری کنید. در این حالت اگر به جای خرید یک یا دو نماد، دارایی خود را در سهام تعدادی از شرکت‌های فعال در صنایع مختلف سرمایه‌گذاری کنید، تا حد زیادی از ریسک‌های غیرسیستماتیک و مختص به یک شرکت یا بخش خاص را کاهش می‌دهید.