مخالفان اصلاحات و اسب تروای وفاق!

به گزارش سرمایه فردا، عباس موسایی در یادداشت برای پرداختن به رویکرد مخالفان اصلاحاتبه داستان تروا پرداخته که جزئیات آن را می خوانید؛ آنگاه که یونانیان از تروائیان شکست خوردند، درصدد برآمدند تا اسبی چوبین بسازند و در آن پنهان شوند و اسب را به‌عنوان تحفه از دروازه عبور دهند و نبرد را از داخل بیاغازند. ائوکوئون، کاهن معبد آپولون در تروا، پنداشت که در اسب چوبین تروا، برخی یونانیان جای گرفته‌اند، نیزه‌ای برداشت و به‌سوی آن پرتاب کرد. آتنا ایزدبانوی حامی یونانیان، پوسئیدون (خدای دریاها) را واداشت تا دو مار بزرگ از دریا بفرستد. مارها به شکل مرگ‌آوری بر تن کاهن و دو فرزندش پیچیدند. اهالی تروا به گمان آنکه او به سبب بی‌حرمتی به اسب، مورد خشم خدایان قرار گرفته، اسب را به درون شهر راه دادند و تروا سقوط کرد.
لائوکوئون که دوان دوان از ارگ خود را رسانده بود، فریاد برآورده بود که: «بدبخت‌ها، مگر دیوانه شده‌اید، خیال می‌کنید یونانیان رفته‌اند؟ مگر ممکن است تحفه یونانی‌ها خالی از خیانت باشد؟»
و ادامه داد: «یا یونانی‌ها در این هیولا پنهان‌اند، یا این گونه‌ای خدعه جنگی، جاسوس یا ابزار حرب است تا بر شهر بتازند، نیرنگی در کار است، ترواییان! بدان اعتماد مورزید، این اسب را هر چه هست باور مدارید، من از یونانی‌ها بیمناکم، حتی هنگامی که پیشکش می‌آورند»
از بدو‌ شکل‌گیری دولت چهاردهم و پس از آنکه نام “وفاق ملی” بر آن نهاده شد، جریانی به‌صورت نرم و آرام، استحاله اصلاح‌طلبی به روایت وفاق ملی را در دستور کار قرار داده است. البته مخالفان اصلاحات نیز بیکار ننشستند.
اینان که دیری است با فهم تکنولوژیِ کسب قدرت در فضای سیاسی پیچیده کشور، در انهدام سیاست بهبودخواهانه، نقشی اساسی داشته‌اند؛ اکنون در خیمه‌گاه «وفاق»، بار انداخته‌اند.

مخالفان اصلاحات از اعتدال تا وفاق

فرصت‌طلبانی که اصلاح‌طلبی را به نام نامی “اعتدال”، استحاله کردند؛ امروز در حال تبدیل نام نامی «دولت وفاق ملی» به «نفاق»اند.
باندهای حاشیه‌ای و خوشه‌چین خرمن اصلاح‌طلبی، اصلاح‌طلبی تهی از اصلاح‌طلبی و مملو از فرصت‌طلبی را در دستور کار قرار داده‌اند.
شکاف ملت و حاکمیت، بستر مساعد و فرصت غوطه‌وری و بازیگری باندبازان منفعت‌سالار است. اینان علیرغم نزدیکی به کانون‌ها و شخصیت‌های برجسته اصلاح‌طلب، هیچ‌گونه خاصیت، نماد و نمود و ظهور و بروز اصلاح‌جویانه‌ای در جامعه از خود عیان نمی‌کنند.
این جریان در حال تحمیل انتصاب استاندارانی است که هنرشان ضدیت با اصلاح‌طلبی است. رویکرد این جریان، اصلاح‌طلبی تهی از اصلاح‌طلبی، ساکت در دوران مبارزه انتخاباتی، بی‌اراده در برابر مخالفان اصلاحات، بهره‌مند در دوران پیروزی و سیاست‌بازی برآمده از نسخه‌ای بدلی از سیاست اصلاح‌طلبانه است.
غلبه منطق منفعت‌سالاران در درون دولت چهاردهم، تهدیدی جدی علیه رابطه دولت و حامیان است. این دولت اگر نتواند رابطه خود و بدنه اجتماعی حامی را حفظ کند، نمی‌تواند شکاف ملت و حاکمیت را ترمیم کند.
جریان فرصت‌طلب در نقش اسب تروای راست افراطی داخلی، بازی می‌کند و برای راست افراطی خارجی و مخالفان اصلاحات فرصت می‌سازد. به امید آنکه اصلاح‌طلبان از یک سوراخ، دوبار گزیده نشوند.
برداشتی آزاد از لائوکوئون می‌توان گفت: «به فرصت‌طلبان، باندبازان، منفعت‌سالاران اعتماد نکنید، حتی آنگاه که تملق‌تان را می‌گویند، یا تحفه می‌آورند …».