شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
مسافران از کمبود امکانات ابتدایی گلایه دارند و کارشناسان بر ضرورت اصلاح مدیریت در کنار تامین منابع تاکید میکنند
باید دریافت کند.
به گزارش سرمایه فردا،در روزهایی که کمبود قطارهای فعال و توقفهای گاهبهگاه پروازها مسافران را با مشکلات جدی روبهرو کرده، سفر ریلی میتواند جایگزینی مطمئن، کمهزینه و قابل پیشبینی باشد. برای مسیرهای طولانی، قطار امکان استراحت، تحرک و تنفس آزادانه فراهم میکند و فشار سفر هوایی را کاهش میدهد. حرکت آرام روی ریل، فضای بیشتری برای پیادهروی و دسترسی به خدمات ابتدایی ایجاد میکند و به مسافر اجازه میدهد سفر را با حداقل استرس تجربه کند. با این حال، وقتی تجهیزات فرسوده، تهویه ناکارآمد، سرویسهای بهداشتی ناقص و اطلاعرسانی ضعیف با تاخیرهای طولانی همراه شود، همین پناهگاه میتواند به تجربهای طاقتفرسا و آزاردهنده تبدیل شود و امید به راحتی سفر را از مسافر بگیرد.
دیروز، قطار شماره ۳۷۳ شرکت رجا ساعت ۵ صبح از مشهد به سمت تهران حرکت کرد. این قطار قرار بود ساعت ۱۳:۳۰ در تهران باشد، اما بیش از ۲ ساعت تاخیر داشت. از نخستین لحظات سفر، واگنها با گرمای طاقتفرسا، خرابی سیستم تهویه، نبود آب در سرویسهای بهداشتی و فقدان پریز برق برای شارژ موبایل مواجه بودند. مسافران از آغاز مسیر در تماسهای مکرر با مسئولان، دنبال پاسخ برای شرایطی بودند که تجربه سفر را به تجربهای غیرقابل تحمل تبدیل کرده بود. یکی از مسافران در تماس تلفنی با هفت صبح توضیح داد: «از ساعت پنج صبح تا پایان سفر، تهویه کار نمیکرد. مردم از گرما عذاب میکشیدند، برخی سالمندان و نوزادان از حال رفتند. برای یک لیوان چای باید ۲۰ هزار تومان پرداخت میکردیم.» روایت او و دیگر مسافران، تصویری واضح از شرایط دشوار سفر ارائه میدهد.
تماسهای مکرر با مسئولان شرکت رجا و راهآهن خراسان، نتیجهای در پی نداشت. تماسها پاسخ داده نمیشد. هر مسئول دیگری مسافر یا خبرنگار را به نقطهای دیگر ارجاع میداد. مدیرعامل راهآهن خراسان گفت که باید با رئیس قطار صحبت شود، این سردرگمی نشاندهنده ضعف مدیریتی است. حتی در شرایط کمبود بودجه، مدیریت سفر و اطلاعرسانی به مسافران هزینه چندانی ندارد و در صورت انجام ندادن، تجربه سفر به تجربهای استرسآور تبدیل میشود.
سیستم تهویه قطار از ابتدا خراب بود و دمای داخلی واگنها به حدی رسید که مسافران در حال عذاب بودند. نبود آب در سرویسهای بهداشتی، بوی ناخوشایند و فقدان پریز برق، شکایت مسافران را تشدید کرد. یکی از مسافران میگوید: «در این وضعیت، حس میکردیم در یک سونای متحرک هستیم و هیچ کس پاسخگو نبود.» تجربه مسافران نشان میدهد که حتی سفرهای کوتاه نیز در چنین شرایطی سخت و طاقتفرساست.
راهبر قطار توضیح داد که قطار با مشکلات مالی برای تقویت فنی مواجه است. سیستم تهویه به دیزل وابسته است. اگر دیزل دچار نقص شود، تهویه نیز از کار میافتد. با این وجود، اعزام قطار با نقصهای آشکار از ابتدا، تصمیمی قابل نقد است. مدیریت قطار باید تصمیم میگرفت که آیا سفر با این شرایط امکانپذیر است یا باید به تعویق بیفتد. این ضعف مدیریتی، بخش مهمی از دلیل نارضایتی مسافران است.
ساعت مقرر رسیدن به تهران ۱۳:۳۰ بود، اما ساعت ۱۵:۰۰ هنوز قطار در ورامین بود. طولانی شدن مسیر و نبود اطلاعرسانی دقیق باعث شد مسافران برنامههای روزانه خود را از دست بدهند و احساس استرس و خستگی مضاعف کنند. یکی از مسافران گفت: «وقتی ساعتها در واگنهای داغ و بدون تهویه منتظر هستیم، هر دقیقه عذابآور است و هیچ خبری از زمان رسیدن به مقصد وجود ندارد.»
راهبر قطار اعلام کرد که قطارها به دلیل قیمتهای تحمیلی دولتی برای بلیتها، با محدودیتهای مالی مواجهاند و هزینههای نگهداری و تعمیرات بالاست. وی گفت: «حتی سادهترین تعمیرات موتور و سیستم تهویه نیازمند بودجه است. بدون حمایت دولت، شرایط مشابه ادامه خواهد داشت.» مشکلات مالی واقعی هستند، اما مسئولیت شرکت رجا در قبال رفاه و ایمنی مسافران همچنان برقرار است. مسافران نباید قربانی تصمیمات مدیریتی یا کمبود بودجه شوند.
در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، قطارهای مسافری به فناوری تهویه پیشرفته، سیستمهای مدیریت انرژی و اطلاعرسانی لحظهای مجهزند. برای مثال، قطارهای پرسرعت ژاپن و فرانسه با سیستمهای تهویه هوشمند و قابلیت شارژ تمام دستگاههای الکترونیکی، تجربه سفر مسافر را راحت و ایمن میکنند. حتی در شرایط تاخیر، اطلاعرسانی دقیق و برنامه جایگزین برای جبران معوقات، به مسافران ارائه میشود.
در مقابل، در کشورهای با منابع محدود، قطارها اغلب با تجهیزات فرسوده، نقصهای فنی و عدم پشتیبانی منظم مواجهاند. در بسیاری از این کشورها، قطارها برای پوشش مسیرهای طولانی با بودجه محدود حرکت میکنند و مسافران ناچارند شرایط دشوار را تحمل کنند. بخشی از تجربه قطار ۳۷۳ رجا، شبیه به وضعیت این قطارها در کشورهای فقیر است. جایی که فشار اقتصادی باعث میشود مسئولان از تأمین امکانات رفاهی حداقلی باز بمانند.
یکی از ضعفهای آشکار، نبود پایش مستمر و آموزش کارکنان است. تکنسینها و مسئولان قطار باید برای مقابله با نقصهای احتمالی سیستمها آماده باشند و پروتکلهای مدیریت بحران، از قبل مشخص و تمرین شده باشد. ضعف این برنامهها باعث شد حتی مشکلات ساده مانند کمبود روغن موتور یا خرابی سیستم تهویه، به بحران جدی تبدیل شود و سفر چند ساعت تاخیر پیدا کند.
یکی از معیارهای اصلی در سفر ریلی، رضایت مسافر است. تجربه دیروز نشان داد که در کنار مسائل مالی، رعایت استانداردهای ساده رفاهی، بهداشتی و ایمنی، اولویت بیشتری نسبت به هزینه دارد. کشورهای پیشرفته، حتی در قطارهای پرسرعت، این اولویت را رعایت میکنند و مسافر نه تنها از تاخیر رنج نمیبرد بلکه از کیفیت سفر اطمینان دارد.
تاخیر و شرایط غیرایمن در سفر، تنها ناراحتی لحظهای ایجاد نمیکند. مسافران با اضطراب، خستگی و کاهش اعتماد به سیستم حملونقل روبهرو میشوند. این تجربه ممکن است تصمیم آینده آنان برای استفاده از قطار را تحت تأثیر قرار دهد و حتی به شکلگیری نارضایتی عمومی در شبکه ریلی منجر شود.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا