عدالت جنسیتی را باید از خانواده شروع کرد

به گزارش سرمایه فردا، بنا به گزارش امور پژوهشی کمیسیون حقوق بشر اسلامی ایران ، نهاد سازمان ملل در امور زنان با نشر مطلبی به مخاطبان خود در سراسر جهان یادآوری کرد که هر حرکت به سمت رفع تبعیض علیه زنان و عدالت جنسیتی را باید از خانه و خانواده آغاز کرد. این نهاد پنج گام نخست در این مسیر را بشرح زیر متذکر شده است:
فعالیت ها و خدمات مختلف داخل خانه و خانواده را باید تقسیم کرد به گونه ای که مادر خانواده ناچار نباشد پخت و پز کرده، لباسها را شستشو دهد. خانه را تمیز کند و از کودکان مراقبت نماید، سفارشهای خرید نیازهای اولیه خانه را پیگیری کند و دهها موضوع دیگر. باید همه اعضای خانواده یاد بگیرند که در انجام امور خانواده سهم دارند. باید در عمل، نقش ایفا کنند و اجازه ندهند با بی عدالت جنسیتی، فشار بر روی مادران یا خواهران در میان فرزندان خانواده باشد.
از توانمند سازی اقتصادی بانوان حمایت کنیم. رفع فقر و رشد اقتصادی فراگیر از جمله مهم ترین راهکارهای کلان در این راستاست همانگونه که باید به توانمندی های اعضای خانواده برای تولید و ایجاد در آمد و توانمندی اقتصادی سالم اهتمام ورزید و موانع آنرا رفع کرد.

عدالت جنسیتی راهکار مقابله با آسیب‌های اجتماعی

نسل بعد یعنی فرزندان کنونی عضو خانواده را توانمند سازیم. این گونه نباشد که فرزندان و بازیگران مهم نسل آتی نگرش های تبعیض آمیز داشته یا سهم خود در برقراری عدالت را بدرستی انجام ندهند. بلکه افرادی مسئولیت پذیر و توانمند و تاب آور باشند.
مردانگی مثبت را گرامی بداریم. برخی تصور می کنند مردانگی به این است که در امور خانه و خانواده فقط دستور دهند یا خود را برتر ببینند و برخورد آمرانه با اعضای خانواده داشته باشند. یا از همراهی در امور خانه اجتناب کنند که مبادا مردانگی آنها مخدوش شود! همه این نگرشها اشتباه و زمینه ساز موانع رفتاری برای عدالت جنسیتی در جامعه نیز میشود. حال اگر مردانی مردانگی مثبت به معنای همراهی با اعضای خانواده و مهربانی و پذیرش مسئولیت های مختلف را عمل می کنند باید مورد تقدیر قرار گیرند تا این نقش آفرینی توسعه یابد.
با ایجاد عدالت جنسیتی به رویه های صدمه آمیز و ضرر رسان پایان دهیم. در فرهنگ های مختلف ممکن است برخی سنت ها و رویه ها و عادات بدون هر گونه مبنای منطقی و عقلایی و اخلاقی طی زمان تثبیت شده باشدو نتیجه آن صدمه زدن به افراد اعم از مادران، دختران یا دیگر اعضای خانواده با توجیهات گوناگون باشد. این رویه ها و سنت های ضرر رسان را باید ریشه کن کرد و اجازه نداد که با خرافات یا مبانی غیر عقلایی و غیر انسانی رفتارهای ضرر رسان در خانواده مورد توجه قرار گرفته یا بدانها عمل شود.
اگر این معیارها را در جامعه خود مورد توجه قرار دهیم قطعا تصدیق خواهیم کرد که هنوز در بسیاری خانواده ها در این زمینه از وضعیت قابل قبول فاصله داریم و باید تلاشهای جدی برای تحقق عدالت جنسیتی را معمول داریم.