برخی از محققان قائل به این موضوع هستند که برای بررسی پهنه سیاست باید این حوزه را مانند هر بازار و صنعت و کسبوکار دیگری تحلیل کرد؛ جایی که یک طرف از بازیگران، عرضهکنندگان و تولیدکنندگان کالای سیاسی هستند که همان تمشیت امور شهروندان است و طرف دیگر صنعت، مردم عادی هستند و متقاضی این کالا.
بزرگترین خصوصیت این صنعت در ایران مانند بسیاری از دیگر صنایع، انحصاری بودن آن است.
در ایالات متحده دو حزب تولیدکننده اصلی این صنعت هستند و کسانی که سودای نمایندگی و سناتوری و بالاتر از آن را دارند، باید از طریق این دو حزب به بالای هرم قدرت روند.
در بریتانیا هم دو حزب اصلی کارگر و محافظهکار عمدهترین احزاب شکلدهنده دولتها هستند.
اما چه تفاوتی میان صنعت انحصاری سیاست در ایران و این کشورها وجود دارد؟
بزرگترین تفاوت آن است که انحصار در بازار سیاست ایران غیرطبیعی و در آن کشورها طبیعی است.
در آن کشورها هیچ مانعی برای افراد، اندیشهها و احزاب وجود ندارد؛ درعوض رقابت وجود دارد و هر حزب برای ارائه کالای سیاسی به مشتری و خرید توسط شهروندان، خود را به آب و آتش میزند و بودن هر حزب در این صنعت به خرید و اعتماد مشتری متکی است وگرنه حذف میشود.
اما صنعت سیاست ایران دچار انحصار غیرطبیعی است و ذاتا در آن رقابت شکل نمیگیرد.
نه تنها کسی آزادانه و با اندیشهای متمایز نمیتواند بهدلیل موانع رسمی وارد این صنعت شود، بلکه حتی بازی بهگونهای است که رقابت عادلانه بین دو تولیدکننده صنعت هم نمیتواند رخ دهد.
صنعتی که خالی از رقابت باشد، خالی از کارآیی و نوآوری است و صنعت بدون خلاقیت نمیتواند مشتری خود را جذب کند. از این حیث عجیب نیست که در دور اول انتخابات ریاستجمهوری، قریب ۶۰درصد و در دوره دوم بیش از ۵۰درصد از واجدان شرایط در انتخابات شرکت نکردند.
مانند هر صنعت دیگری، راه اصلاح از طریق تزریق رقابت به این صنعت و بازگشت خلاقیت به آن میسر است.
هر کسی باید بتواند بنا به ایده و اندیشه خود، کالای سیاسی را به شهروندان ارائه دهد و کسی باید در نهایت در بازار باقی بماند که در این رقابت پیروز شده باشد.
این مسوولیت برای جناب آقای پزشکیان بیش از همه است. اگر با کمک تصمیمگیرندگان، رقابت به صنعت بازگردد و این آخرین دولت حداقلی باشد، میتوان به آینده امید داشت و تنها در این شرایط است که اقتصاد جان میگیرد.
تفاوت سیاست ایران و دیگر کشورها در این است که مثلا مردم آمریکا در پذیرش احزاب نقش دارند. اما در ایران گروههای سیاسی انحصاری هستند و حذف شدنی نیستند./دنیای اقتصاد
ظاهرا یک روز که ابراهیم ساک ورزشیاش را برمیدارد که به باشگاه برود، دو تا…
تحقیقات در پرونده درحالیکه همه متهمان منکر اتهام دست داشتن در درگیری منجر به مرگ…
کوچک شدن کمسابقه رژه «روز پیروزی» در میدان سرخ، تشدید تدابیر امنیتی پیرامون پوتین، فضای…
در این گفتوگو، کارگردان «ژوژمان» درباره خلق موقعیتهایی که هم میخندانند و هم به فکر…
کشورهای تحریمی و درحال توسعه با ایجاد استیبلکوین ملی به دنبال استقلال مالی و تقویت…
ایران با توسعه کریدور شرق و راهآهن چابهار مسیرهای جایگزین تجارت در دوران تحریم و…