دلایل افزایش خسارت سفر به شمال

به گزارش سرمایه، سید عبدالمجید الهامی: این روزها و ایام و در سالها اخیر سفر به شمال و دیگر مناطق دیگر از شهر تهران و مردمش به یک بی نظمی حادی منجر و تبدیل به شلوغی گردیده است. این موضوع شرایط ناهنجار زیست محیطی و شهری را دامن زده است که بلای جان مردم و مناطق مقصد گردیده است.
در سال ۸۲ مثل هر سال سفر به شمال چالوس و نوشهر با خانواده داشتم. دانشگاه بودم مثل این روزها تعطیلات بود. اما نه عزاداری بلکه جشن و تولد، در راه با ماشین های تاکسی زردهای که در خط تهران، نوشهر مسافر کشی می کنند، رفتیم
با راننده که بچه همان نواحی شمال بود سر صحبت باز شد، او اذعان می نمود با انکه درامد و اقتصاد خانه و خانواده از راه همین مسافر کشی و بردن مسافر به تهران و برگشت تامین و تمشیت امور می شد. اما معترض بود که با آمدن مسافران به شمال زندگی آنها مختل و سلب آسایش شده است. یک، از شلوغی و ازدحام، دو، اینکه مسافران گردشگر با آمدن به شمال و آوردن پول هزینه زندگی و مایحتاج آنها سرسام آور گران کرده و آنها تاب این گرانی را ندارند.
البته او منظورش با مسافرانی بود که هر ساله ۲۰ یا سی روز مرخصی گرفته و برای گذراندن عمر سفر به شمال دارند. وی می گفت شماها بعد یکسال کارکردن پولی جمع و پس انداز کرده و برای تفریح به این نواحی می آید و اجناس به هر قیمتی به شما عرضه شود خریداری می کنید، اما به فکر مردم اینجا نیستید. فی المثل اگر بادمجان به شما ۵تومان بدهند می خرید، اما مردم عادی شاید این توان را نداشته باشند.

سفر به شمال اپیدمی شده است

دیدم حرف حساب می زند ولی چاره نبود یکسال مدام و طاقت فرسا و عدم امکانات فراوان اجبارا تنها جای تفریحی برای تابستان همین سفر به شمال بود. اما این سالها اخیر اپیدمی وحشتناکی رخداده است که هر دو سه هفته یکبار با توجه به وفور ایام تعطیلی و مناسبت های مذهبی و ملی سیل کاروان و زنجیره انسانی از تهران و سایر شهرهای اطراف به شمال سرازیر می شود. 

این پدید خود بجای اینکه فرصت طلایی در جهت توسعه منطقه باشد، عذاب سختی برای مردم و ضربات شدیدی به زیر ساخته ها و محیط زیست منطقه شمال وارد می کند. این موضوع این مسئله را مطرح می کند که باید از لحاظ فرهنگی و سیاست شهری برای رفع مشکل فکری اساسی نمود. همین وضعیت در ایام بهار در خوزستان و سایر نقاط در سالیان طولانی شاهد هستیم که هیچ گونه عمل مفیدی برای منطقه نیست و فقط ضربات کاری به زیر ساخت ها و اقتصاد محلی می زند.
یکی از عوامل پیدایش این وضعیت، رشد بی سابقه جمعیت و شهر تهران و سایر شهرهای اطراف تهران همانند کرج و دیگر شهرهاست. وقتی یک سوم جمعیت کشور در تهران و نواحی اطرافش ساکن باشند و همه راهها هم به رم ختم می شود. تجمیع و رشد مرکزگرای بی اساس و انحصاری در تهران نتایج ان مصایبی است که از سوی تهرانی ها بر سر شهرستانی ها یا بقول خود تهرانی ها دهات نازل می شود.

مهاجرت بی رویه مردم به تهران

رشد بی رویه جمعیت تهران و مرکزگرای بی حد و حصر که هر دولت و حکومتی در ایران به آن دامن زده و باعث تجمیع مشاغل و مراکز تصمیم گیری در تهران شده که از عوامل مهم این معضل زیست محیطی است. وجود این وضعیت باعث مهاجرت بی رویه مردم از اطراف و اکناف کشور به تهران شده است. در کنار این موضوعات، عدم رشد فرهنگی و آشنای به اصول گردشگری و استفاده غیر اصولی و بی رویه از وسایل نقلیه و عدم رعایت اصولی از محیط بین راه و مقصد منجر به فجایعی گردیده است.
این موضوعات و مشکلات عدیده دیگر عامل خیلی از نارسایی ها و مشکلات بوجوده آمده است که باید در یک هماهنگی اداری حکومتی و دولتی و مردمی به رفع آن همت گماشت تا بیش از این به محیط زیست و زیر ساخت ها و نحوه معیشت منطقه و مردم آسیبی نرسد و گردشگری را در قالب معمول آن قرار داد.