درباره ۹۳۰ کیلومتر دیوار در مرز ایران

دیوار کشی ها بدور قصرها و استحکامات قلعه ای همانقدر بی اثر بودند که در عصر کنونی دیوارهای کشور صهیونیستی که از دیوارهای فاشیسم هیتلری بدور KZ (بازداشتگاه های هیتلری با ماشین های آدمم سوزی) بد تر و مستحکم تر بوده اند. هیچکدام دردی را برای طبقات حاکمه کشور خود حل نکردند. هرچند در ابتدا می‌تواند یک محدودیت برای تردد مهاجران غیرقانونی ایجاد کند. اما مهاجرت افغانی ها به ایران فراتر از یک مهاجر ساده بوده است، به همین دلیل دیوار کشی بخشی از پروژه محدودسازی باید باشد.
سرعت تخریب دیورارها وابستگی شدیدی با مرحله تکاملی نظام آن ها داشته است. نظام های نوین که پسا انقلابات بوجود می آمدند، بدون دیوار پایدار و پویا بوده اند. بمحض اینکه کوبیدن کوخ نشینان خود را در اثر تضاد با شیوه تولیدی، شروع کرده اند از درون پوسیده و تخریب و در دوران کنونی طعمه بیل های مکانیکی می گردند.
این دیوار در مرز جلوی قاچاق دختران، زنان و نوجوانان اسیایی را به کشورهای عربی و بخشی را به غرب نتوانسته اند بگیرد. بنابراین دیوار در مرز نمی‌تواند جلوی کالای قاچاق ارز طلا و نفت را بگیرد. حداکثر قاچاق ها بیشتر به مکان های افزایش می‌یابد. قاچاق کالا در کنار تخلیه ارزی و واردات نیروی کار ارزان از طریق دیوار در مرز میتواند حل شود؟

ریشه تاریخی دیوار در مرز کشورها

تاریخ تکرار میگردد که ابتدا تلخ و دردناک است و دور بعدی فکاهی و مسخره و مشمئز کننده خواهد شد. اکنون در دولت پزشکیان شاهدیم که مهاجرت افغانها به مرحله بحران رسیده است.
هرچند به طور کلی برخی استدلال می کنند که نباید فراموش کرد که مرزها میان کاخ نشینان و کوخ نشینان، از دیوارهای کشور اسراییل بدور خود کشیده است مستحکم تر و غیر قابل عبور تر است. اما مگر دیوار در مرز کشورها به معنای ایجاد فاصله بین دو طبقه فقیر و غنی یا ضعیف و متجاوز است؟ این ابزار برای مدیریت بهتر مهاجران غیرقانونی و خطرناک است.