مقایسه تجارت ایران و ترکیه

به گزارش سرمایه فردا، اتاق تهران در جدیدترین گزارش خود به بررسی مقایسه تجارت ایران و ترکیه پرداخته‌است. این گزارش از داده های منتشر شده از سوی ایران و ترکیه استفاده کرده‌است. در این گزارش وضعیت کالاهای صادراتی دو کشور در ۲۱ گروه مختلف مورد بررسی قرار گرفته و با توجه به بالا بودن میزان صادرات کلی اقتصاد ترکیه، در بسیاری از گروه‌ها نیز میزان صادرات این کشور از ایران بیشتر است.
در بررسی‌ها مشخص می‌شود که با تجارت ایران و ترکیه میتوان پی برد که صادرات ایران در پنج گروه کالایی بیشتر از ترکیه بوده است. قهوه و چای، محصولات شیمیایی آلی، کودها، سرب و مصنوعات آن و روی و مصنوعات آن، پنج گروه کالایی هستند که در چارچوب آنها، ایران بیش از ترکیه صادرات داشته است.

تجارت ایران و ترکیه در بخش صنعت

بررسی تجارت ایران و ترکیه نشان می‌دهد که ایران در حوزه‌هایی مانند صادرات فلزات معمولی و مصنوعات و مواد پلاستیکی نیز توانسته با ترکیه رقابت خوبی داشته باشد اما در برخی حوزه‌ها فاصله زیاد است. برای مثال در گروه مربوط به خودرو و قطعات آن، ترکیه حدوداً ۲۶ میلیارد دلار صادرات داشته، اما این عدد برای ایران تنها ۱۵۵ میلیون دلار بوده است.

البته ترکیه در همین مدت در حوزه خودرو بیش از ۱۷ میلیارد دلار نیز واردات داشته که در رابطه با ایران این عدد بسیار کوچک‌تر است.
در حوزه پوشاک نیز از که سال‌ها قبل نقطه قوت اقتصاد ترکیه به حساب می‌آید، صادراتی ۳۴ میلیارد دلاری به ثبت رسیده، در حالی که این عدد برای ایران تنها ۶۷۳ میلیون دلار است.
آمارها نشان می‌دهد که در بعضی حوزه‌ها که ایران ظرفیت قابل توجهی دارد نیز از تمام توان کشور استفاده نشده است. برای مثال در حوزه صنایع داروسازی، صادرات ایران ۱۰۴ میلیون دلار بوده اما ترکیه توانسته حدود ۱.۷ میلیارد دلار صادرات داشته باشد.

ایران و ترکیه در کشاورزی قابل مقایسه هستند؟

تجارت ایران و ترکیه در حوزه محصولات کشاورزی نیز نشان داد که ایران ۵.۲ میلیارد دلار و ترکیه ۲۵ میلیارد دلار صادرات داشته‌اند. البته در این گزارش به وضعیت صادرات نفت و گاز ایران به عنوان یکی از اصلی‌ترین بخش‌های اقتصاد ایران پرداخته نشده است.
در نهایت بدون احتساب نفت و محصولات مربوط به آن، صادرات ایران حدود ۳۳ میلیارد دلار و صادرات ترکیه حدود ۲۲۲ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

نباید توقع بیجا داشت، اول باید درک صحیح از توان و استعداد اقتصاد خود داشته باشیم، موانع و محدودیت ها که تحریم اصلی ترین عامل است را بشناسیم. سپس می توانیم یک تحلیل درست داشته باشیم، تحریم همه جانبه از یک طرف باعث عدم سرمایه گذاری و افزایش تولید شده است. از طرف دیگر امکان تبادلات مالی و کلا تجارت ما را از بین برده است. این وضعیت باعث شده ایران همچون پهلوان کت بسته و پای در زنجیری باشد که امکان حرکت از او سلب شده است. مقایسه آن با ترکیه که هیچکدام از این محدودیت ها را ندارد و امکان استفاده از تمام ظرفیت های خود را دارد از اساس اشتباه هست و هیچ نتیجه گیری جز آنکه باید سیاست هایی که عامل ایجاد این وضعیت شده، کنار گذاشته شود از این مقایسه نمی توان بدست آورد.