به گزارش سرمایه فردا، عطالله هاشمی با اشاره به افزایش چشمگیر هزینههای تولید از شهریور ۱۴۰۳ تاکنون، اعلام کرد: «قیمت مصوب ۲۰ هزار و ۵۰۰ تومانی خرید تضمینی گندم که سال گذشته تعیین شد، امروز در فروردین ۱۴۰۴ به هیچ وجه جوابگوی هزینههای سرسامآور کشاورزان نیست.»
وی با تشریح عوامل افزایش هزینهها توضیح داد: «نوسانات نرخ ارز، افزایش قیمت نهادههای کشاورزی، دستمزد کارگران، هزینه ماشینآلات و سایر خدمات، فشار مضاعفی بر دوش گندمکاران وارد کرده است. اگر دولت برای جبران این کسری قیمت چارهاندیشی نکند، با کاهش شدید تولید و حتی قاچاق گندم مواجه خواهیم شد.»
هاشمی از مسئولان خواست تا هرچه سریعتر شورای قیمتگذاری را برای بازنگری در نرخ گندم تشکیل دهند و هشدار داد: «کمتر از ۲۴ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم گندم، تحت هیچ شرایطی قابل پذیرش نیست. تأخیر در تصمیمگیری به معنای از بین رفتن انگیزه کشاورزان و تهدید امنیت غذایی کشور است.»
رئیس بنیاد ملی گندمکاران با اشاره به پیامدهای عدم تعدیل قیمت، تصریح کرد: «در صورت تعلل دولت، مجبور به واردات گندم با قیمتهای چندبرابری خواهیم شد که هم هزینههای ملی را افزایش میدهد و هم ممکن است منجر به کمبود آرد و نان در بازار شود.»
وی همچنین از وضعیت نامناسب کشاورزان در برخی استانها خبر داد و افزود: «متأسفانه در برخی مناطق، کشاورزان به دلیل عدم توجیه اقتصادی، گندم سبز شده را به عنوان علوفه برداشت میکنند. این روند نهتنها به کاهش تولید منجر میشود، بلکه کیفیت محصول نهایی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.»
هاشمی در پایان از دکتر سید جواد ساداتصفوی، وزیر جهاد کشاورزی، کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی و اعضای شورای قیمتگذاری خواست تا این موضوع را با اولویت بررسی نموده و گفت: «انتظار داریم جلسهای اضطراری تشکیل شود تا قبل از آنکه دیر شود، چارهای اساسی برای حمایت از گندمکاران و حفظ تولید داخلی اندیشیده شود.»
به گزارش وطن امروز در سال زراعی گذشته، موضوع خرید تضمینی گندم به یکی از چالشبرانگیزترین مباحث بخش کشاورزی ایران تبدیل شده بود. با وجود تأکید دولت بر خودکفایی گندم به عنوان یک اولویت استراتژیک، نرخهای تعیینشده و تأخیرهای طولانی در پرداختها، کشاورزان را با مشکلاتی مواجه کرد.
در دهههای گذشته، قیمت خرید تضمینی گندم عمدتاً بر اساس نیازهای داخلی و با ثبات نسبی تعیین میشد. اما در سالهای اخیر، عوامل متعددی از جمله تورم افسارگسیخته، نوسانات نرخ ارز، افزایش هزینههای نهادههای کشاورزی (کود، سم، سوخت) و دستمزد نیروی کار، این معادله را به کلی دگرگون کرده است.
نکته ای که باید به صورت ویژه مد نظر داشت این است که در سال ۱۴۰۳، قیمت خرید تضمینی گندم ۲۰,۵۰۰ تومان برای هر کیلوگرم تعیین شد، اما بسیاری از کارشناسان معتقدند این رقم بدون در نظر گرفتن تورم جهشی ماههای بعد تصویب شده و اکنون کاملاً غیرمنطقی به نظر میرسد.
یکی از دردناکترین مشکلات گندمکاران در سال گذشته، تأخیرهای چندماهه در پرداخت مطالبات بود. این تأخیرها باعث شده بسیاری از کشاورزان نتوانند:
بر اساس گزارشهای میدانی و نظر سنجی از برخی از کشاورزان در برخی استانها مانند خراسان رضوی، گلستان و خوزستان، اصفهان و لرستان، کشاورزان به دلیل مشکلات مالی، گندم سبز شده را به عنوان علوفه فروختهاند تا بتوانند هزینههای جاری خود را تأمین کنند! این روند به معنای کاهش شدید تولید گندم در سال آینده است.
مشاهدات میدانی و نظر کارشناسان بر این موضوع تاکید داردکه اگر دولت در سیاستهای خرید تضمینی گندم تجدیدنظر نکند، با پیامدهای زیر روبرو خواهیم شد:
همچنین کارشناسان معتقدند اگر قیمت خرید تضمینی حداقل به ۲۴,۰۰۰ تومان افزایش نیابد، بسیاری از کشاورزان از چرخه تولید خارج خواهند شد و ایران مجبور به واردات گسترده گندم با هزینههای هنگفت میشود.
برای جلوگیری از بحران پیشرو، اقدامات زیر ضروری است
۱-بازنگری فوری در قیمت خرید تضمینی با در نظر گرفتن تورم و هزینههای واقعی تولید.
۲-پرداخت بهموقع و بدون تأخیر مطالبات کشاورزان.
۳-حمایت از کشاورزان خردهپا با ارائه تسهیلات کمبهره برای خرید نهادهها.
۴-شفافسازی فرآیند قیمتگذاری با حضور نمایندگان واقعی کشاورزان در شورای تصمیمگیری.
در نهایت باید یادآور شد که کشاورزان، ستونهای امنیت غذایی این کشور هستند. اگر امروز به فریاد آنها گوش ندهیم، فردا ممکن است دیر باشد. دولت هم باید هرچه سریعتر به این بحران رسیدگی کند، زیرا ادامه روند فعلی به معنای نابودی زنجیره تولید گندم و افزایش وابستگی غذایی است. اگر امروز اقدامی نشود، فردا برای جبران آن باید هزینههای بسیار بیشتری پرداخت کنیم.
عبدالمجید شیخی، کارشناس اقتصاد کشاورزی در گفتوگو با وطن امروز، به تشریح ابعاد موضوع امنیت غذایی و نقش رضایت کشاورزان از تولید پرداخت و هشدار داد: “تصمیمات نادرست در تعیین میزان قیمت خرید تضمینی میتواند زنجیره تأمین غذایی کشور را با مخاطره مواجه کند و خطای در سیاست گذاری کشت، ایران را به واردکننده دائمی گندم تبدیل میکند.”
شیخی با اشاره به حساسیت موضوع هزینه های تولید گفت: الگوی مصرف ایرانیان بر پایه گندم و غلات در کشور شکل گرفته و برای حفظ امنیت این تولید باید برنامهریزی بلندمدت داشت.
این کارشناس، با اشاره وابستگی ۹۰ درصدی امنیت غذایی کشور به گندم، تهدیدات علیه امنیت غذایی را به دو دسته تقسیم کرد:
این کارشناس اقتصادی گفت: “اگر برای هر یک از این تهدیدات برنامهریزی نشود، در دهه آینده با بحران غذایی مواجه خواهیم شد.”
شیخی برای جلوگیری از این روند راهحلهایی به شرح زیر را پیشنهاد داد:
شیخی در پایان تأکید کرد: ما در موضوع کشاورزی از دیدگاه اقتصادی در نقطه عطفی قرار داریم. تصمیمات دو سال آینده میتواند سرنوشت امنیت غذایی کشور را برای دهههای بعد تعیین کند.
سخنگوی سازمان آتش نشانی گفت: آتشسوزی انبار پارچه خیابان مولوی مهار و به مرحله لکه…
اختلافات حقوقی میان پتروشیمی جم و مهر، با محکومیت ۸۷۲ میلیون دلاری مهر و پذیرش…
بسیاری از کارشناسان معتقدند که تورم تاثیرات متفاوتی بر گروههای مختلف جامعه میگذارد و باعث…
برای دستیابی به ارزش دلاری ۴۰۰ میلیارد دلار در بازار سرمایه، سازمان بورس باید شرکتها…
کاهش قیمت نفت در شرایطی ادامه دار شده است که ترامپ بارها اعلام کرده مخالف…
توافق با آمریکا یا جنگ دو احتمالی که اخیرا در تنش بین ایرن و این…